آیا زوجه در دوران عقد مستحق نحله است؟/ شرط استحقاق نحله در صورت عدم شروع زندگی مشترک

نحله در حقوق خانواده به مبلغی گفته می‌شود که دادگاه در برخی موارد و هنگام طلاق، با توجه به سنوات زندگی مشترک، وضعیت مالی زوج و خدمات انجام‌شده از سوی زوجه تعیین می‌کند. با این حال، برخورداری از این حق مالی مطلق نبوده و تحقق آن منوط به وجود شرایط قانونی است. در یک پرونده قضایی، زوجه با وجود ادعای تمکین و مطالبه حقوق مالی ناشی از طلاق، خواستار دریافت نحله نیز شده بود، اما دادگاه با استناد به مقررات قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق اعلام کرد که صرف وجود عقد نکاح برای استحقاق نحله کافی نیست و در صورتی که زوجین زندگی مشترک خود را زیر یک سقف آغاز نکرده باشند، امکان مطالبه نحله ایام زوجیت وجود نخواهد داشت.

خواسته: مطالبه نحله توسط زوجه

نحله عبارت است از پرداخت مبلغی به عنوان بخشش از طرف زوج به زوجه در هنگام طلاق. در این پرونده زوجه خواهان مطالبه نحله خود بوده و با توجه به تمکین از زوج، خود را مستحق دریافت آن می‌دارند علیرغم آنکه زندگی مشترک زیر یک سقف را آغاز نکرده‌اند. در بازخوانی این پرونده واقعی به بیان دفاعیات هر دو طرف پرداخته و در نهایت رای دادگاه نیز اعلام می‌گردد.  

دفاعیات زوج

ادعای خواهانِ مطالبه نحله (زوجه) در فرضی است که زندگی مشترک زیر یک سقف آغاز نشده است و زوج در دفاع بیان می‌دارد، تقاضای طلاق دارم. مهریه زوجه ۱۴ سکه بهار آزادی بوده ۳ سکه را به اجرا گذاشته و قرار شده سالی یک سکه پرداخت کنم و حاضرم مابقی را به همین نحو که سالی یک سکه باشد پرداخت کنم. دو سال و نیم زندگی مشترک داریم و ایشان جهیزیه ندارد؛ و این ۲ سال و نیم در عقد بودیم و زندگی مشترک در زیر یک سقف شروع نشده است.

دفاعیات زوجه

خوانده (زوجه) که در جریان دادرسی در دادگاه حضور یافته اظهار داشت من فقط ۳ سکه را به اجرا گذاشته‌ام و از جهت اینکه ایشان متقاضی طلاق نبوده پذیرفته شده هر سال ۱ سکه بدهد و حال که ایشان متقاضی طلاق است. سه سکه را طبق همان قسط بندی پرداخت نماید؛ و ۱۱ سکه دیگر را باید نقد و قبل از اجرای طلاق پرداخت نماید؛ و ضمناً خواستار نحله هم هستم و بابت نفقه نیز شکایت کرده‌ام و ایشان به پرداخت ماهانه محکوم شده است؛ و تا لحظه اجرای صیغه طلاق باید نفقه من را پرداخت نماید؛ و نفقه ایام عده را نیز خواستارم. ضمناً دوشیزه نیستم و از وی تمکین عام و خاص داشته‌ام و با طلاق مخالفم و اگر ایشان اصرار بر آن دارد قبل از اجرای صیغه طلاق باید حقوق من را به شرح فوق پرداخت کند و سفر زیارتی را پدر زوج تقبل نموده و با اجرای صیغه طلاق از این سفر زیارتی صرفنظر و ادعایی علیه زوج و پدر وی بابت سفر زیارتی ندارم. ضمناً تقسیط ۳ سکه از مهریه به لحاظ اینکه زندگی زناشویی ادامه داشته باشد، مورد قبول من واقع شد و اگر می‌دانستم قصد طلاق دارد، به آن رضایت نمی‌دادم. در ضمن مهریه من ۵۹ عدد گل رز و نیز آینه و شمعدان بوده که آنها را خواستارم.  

رای دادگاه

زوج که متقاضی طلاق همسرش بوده در اجرای ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ مکلف است؛ که کلیه حقوق قانونی استحقاقی زوجه را که مهریه از جمله این حقوق محسوب بوده قبل از اجرا طلاق و ثبت آن نقداً در حق زوجه پرداخت نماید؛ و اعسار و تقسیط بخشی از مهریه بموجب حکم جداگانه رافع تکلیف قانونی زوج در پرداخت یکجای مابقی مهریه که از شمول حکم اعسار و تقسیط مهریه صادره خارج بوده، نخواهد بود و حکم اعسار و تقسیط بخشی از مهریه در خصوص مابقی مهریه لازم الرعایه نخواهد بود.

ضمناً، مستفاد از اظهارات طرفین، زوجین هنوز در دوران عقد بسر برده و زندگی مشترک خود زیر یک سقف را اغاز ننموده‌اند و در چنین شرایطی با توجه به قیود مقرر در بند (ب) تبصره ۶ ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق استحقاق زوجه نسبت به نحله ایام زوجیت منتفی بوده و تشخیص دادگاه در خصوص مورد صایب و موجه است.

انتهای پیام/