صفحه نخست

رئیس قوه قضاییه

اخبار غلامحسین محسنی اژه‌ای

اخبار سید ابراهیم رئیسی

اخبار صادق آملی لاریجانی

قضایی

حقوق بشر

مجله حقوقی

سیاست

عکس

جامعه

اقتصاد

فرهنگی

ورزشی

جهان

بدرقه آقای شهید ایران

چندرسانه

اینفوگرافیک

حقوق و قضا

محاکمه منافقین

جنگ دوم ۱۴۰۴

هفته قوه قضاییه

صفحات داخلی

رائد فریدزاده :زمان، قاضی بی‌طرف برای داوری میان آثار هنری است

۱۶ تير ۱۴۰۵ - ۰۷:۰۴:۰۱
کد خبر: ۴۹۰۶۸۹۱
رئیس سازمان سینمایی، تشییع شهیدان را نمادِ انسجام و یکپارچگیِ اقشار مختلف جامعه دانسته و معتقد است برای ثبت این رخداد تاریخی، نیازی به کلام اضافه نیست. وی تأکید دارد که اصالت این واقعه، مرز میان روایت‌های مانا و نگاه‌های لحظه‌ای و سفارشی را تعیین خواهد کرد.

رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی در گفت‌وگو با میزان در پاسخ به اینکه مهم‌ترین خروجی فرهنگی و هنری مراسم تشییع و وداع با رهبر انقلاب چیست، گفت: بعد از دو جنگ تحمیلی اخیر، اکنون شاهد انسجام و یکپارچگی ملی هستیم. وقتی اقشار مختلف اعم از هنرمندان، مردم، فرهیختگان و دانشگاهیان دوشادوش یکدیگر در وداع با رهبر شهیدشان حضور دارند، این حضور خود گویای همه چیز است و نیازی به کلام اضافه نیست.

وی درباره نحوه بهره‌گیری از ظرفیت هنرمندان افزود: این رویداد، یک منبع لایزال برای بهره نسل‌های آینده است و حضور چشمگیر عکاسان، مستندسازان و فیلمبرداران، خود گواه آن است که همه در تلاش‌اند تا قطره‌ای از این دریا را ثبت کنند.

ثبت یک رخداد ملی از زاویه دید هنرمندان

رئیس سازمان سینمایی درباره دوری از نگاه‌های سفارشی در ثبت این واقعه تأکید کرد: گذر زمان بهترین تشخیص‌دهنده است که چه اثری مانا و ماندگار باقی می‌ماند و چه اثری صرفاً موقتی است چون اگر به آثار گذشته رجوع کنید، درخواهید یافت آنچه در ذهنتان مانده، آثار تأثیرگذار بوده است. بنابراین، زمان بهترین قاضی برای تفکیک آثار فاخر و درخشان از کارهای لحظه‌ای است.

فریدزاده با بیان اینکه سازمان‌ها نباید مانع حضور هنرمندان شوند، گفت: هر کسی از زاویه دید خود می‌تواند به ثبت این واقعه کمک کند، چرا که این یک رویداد گسترده ملی است و همه باید امکان روایت از منظر شخصی خود را داشته باشند.

مرزِ باریکِ بین نظاره‌گری و روایت‌گری

وی در پاسخ به اینکه آیا هنرمند باید ناظر باشد یا راوی، خاطرنشان کرد: تفاوتی میان این دو نیست؛ هر ناظری به‌نوعی روایتگر است. حتی اگر سعی کنید نگاهی کاملاً عینی داشته باشید، نظاره شما از دریچه زاویه دید خودتان است؛ بنابراین، هر ناظری با نگاه و حضورش، در حال بیان روایت و منظر شخصی خود است و نمی‌توان تمایز چندانی میان این دو قائل شد.


ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *