گزارش سازمان ملل از جنگ خاموش در کرانه باختری

فیلیپ لازارینی، کمیسر کل آژانس امداد و کاریابی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی (آنروا UNRWA) در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس درباره تداوم جنگی خاموش در کرانه باختری هشدار داد.

لازارینی با اشاره به جنگ خاموشِ کمتر گزارش‌شده در کرانه باختری، تصریح کرد: سطح بی‌سابقه‌ای از خشونت در کرانه باختری اشغالی از اکتبر ۲۰۲۳ وجود دارد؛ بیش از هزار فلسطینی که تقریبا یک‌چهارم آن‌ها کودک هستند، کشته شده‌اند.

این مقام سازمان ملل در ادامه نوشت: حمله‌های شهرک‌نشینان اسرائیلی بی‌وقفه ادامه دارد و جوامع فلسطینی دائما مورد ارعاب، ریشه‌کنی و نابودی معیشت آن‌ها قرار می‌گیرند.

وی هشدار داد: بی‌کیفری حکمفرماست.

لازارینی با اشاره به اینکه ده‌ها هزار نفر یک سال پس از آغاز عملیات موسوم به «دیوار آهنین» رژیم صهیونیستی همچنان آواره هستند، از این رویداد به‌عنوان بزرگ‌ترین آوارگی از سال ۱۹۶۷ یاد و اعلام کرد: خانه‌های آن‌ها اکنون به‌تدریج برای جلوگیری از بازگشتشان تخریب می‌شود.

کمیسر کل آنروا همچنین نوشت: آنروا، با وجود چالش‌های عظیم، همچنان در عملیات کمک‌های اضطراری کلیدی است؛ در حالی که توجه جهانی بر غزه متمرکز شده است، بی‌توجهی آشکار به قوانین بین‌المللی بشردوستانه در کرانه باختری عادی شده است؛ این وضعیت باید قبل از اینکه خیلی دیر شود، متوقف شود.

• بیشتر بخوانید:
• تشدید بحران انسانی در غزه و کرانه باختری
• جنگ بدون خط مقدم و پوشش رسانه‌ای در کرانه باختری

به گزارش الجزیره، حمله نظامی رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۲۵، به کرانه باختری منجر به بزرگ‌ترین کارزار آوارگی جمعی شد که فلسطینی‌ها از سال ۱۹۶۷ با آن مواجه بوده‌اند و نزدیک به ۵۰ هزار فلسطینی با خشونت از خانه‌های خود بیرون رانده شدند.

ارتش رژیم صهیونیستی اردوگاه‌های پناهندگان در «جنین» و طولکرم را ویران و حق بازگشت ساکنان آن‌ها را سلب کرد؛ اکنون عملا این ۲ اردوگاه را به مقر نظامی خود در شمال تبدیل کرده است.

نظامیان صهیونیست همچنین تقریبا به‌طور کامل زیرساخت‌ها، ازجمله جاده‌ها، سیستم‌های بهداشتی و شبکه برق را تخریب کردند؛ دست‌کم ۷۰ درصد از جاده‌های شهر «جنین» با بولدوزر صاف شدند و بیشتر خطوط لوله آب و شبکه‌های فاضلاب در «جنین» و طولکرم در عرض چند هفته تخریب شدند و میلیون‌ها دلار ضرر اقتصادی به بار آوردند.

هزاران خانوار در سراسر منطقه از آب و برق جدا شدند و هنوز هم، خانواده‌های آواره در مناطقی با دسترسی دشوار و تقریبا بدون هیچ زیرساخت غیرنظامی زندگی می‌کنند.

ارتش رژیم صهیونیستی به موازات آن، جغرافیای خشونت خود را گسترش داد؛ نظامیان صهیونیست اکنون به‌طور منظم به شهر‌های مرکز کرانه باختری، ازجمله رام‌الله و اریحا و در جنوب مانند الخلیل و بیت‌لحم حمله می‌کنند؛ در این حمله‌ها، فلسطینی‌ها توسط نظامیان صهیونیست که بدون مجازات عمل می‌کنند، محاصره، وحشت‌زده و گاهی شهید می‌شوند.

ارتش رژیم صهیونیستی این هفته، عملیات گسترده‌ای را در الخلیل تحت پوشش برقراری قانون و نظم آغاز کرد؛ کل شهر با گشت‌زنی تانک‌های رژیم صهیونیستی در خیابان‌ها، در حالی که مردان و پسران فلسطینی بازداشت، تحت بازجویی میدانی و تحت شرایط وحشیانه نگهداری می‌شوند، در قرنطینه قرار گرفته است.

اما خشونت رژیم صهیونیستی فقط به حمله‌ها و عملیات ارتش این رژیم محدود نمی‌شود؛ هر جا که ارتش می‌رود، شهرک‌نشینان نیز به دنبال آن می‌روند؛ ارتش با روحیه شهرک‌نشینی-استعماری، به‌عنوان پیشگام حمله‌های شبه‌نظامیان شهرک‌نشین صهیونیست به مردم و اموال فلسطینی‌ها و الحاق زمین‌های فلسطینی عمل می‌کند.

شهرک‌نشینان صهیونیستی که به‌طور غیرقانونی در کرانه باختری زندگی می‌کنند، در ۲ سال گذشته به سلاح‌های نظامی از M ۱۶ ساخت آمریکا گرفته تا تپانچه و پهپاد مسلح شده‌اند و از آن‌ها به دلخواه استفاده می‌کنند.

اکنون مشخص شده است که عملیات رژیم صهیونیستی علیه کرانه باختری برای دستیابی به پیروزی «در میدان نبرد» نیست؛ این عملیات تلاشی هماهنگ با شهرک‌نشینان برای مهندسی مجدد محیط فضایی و اجتماعی در کرانه باختری است تا هیچ مخالفت یا مقاومتی وجود نداشته باشد.

وقتی منطق ضدشورش در مورد جمعیت غیرنظامی اشغالی اعمال می‌شود، آن را دگرگون می‌کند و خانه‌ها، خیابان‌ها و روال‌های روزمره را به ابزار‌های کنترل تبدیل می‌کند.

انتهای پیام/