تشدید بحران انسانی در غزه و کرانه باختری

رژیم صهیونیستی با پیش بردن کارزار‌های نظامی قتل‌عام در کرانه باختری و غزه، فلسطینی‌های این مناطق را در بحران‌های جدی فرو برده است.

خبرگزاری میزان -

با وجود برقراری آتش‌بس در غزه، این منطقه جنگ‌زده و تحت محاصره همچنان در میانه یک بحران انسانی قرار دارد؛ این در حالی است که کارزارهای نظامی رژیم صهیونیستی در کرانه باختری، این منطقه را نیز با چالش‌ها و بحران‌های انسانی مواجه کرده است.

اولگا چرونکو، سخنگوی دفتر هماهنگی کمک‌های سازمان ملل در امور بشردوستانه (OCHA) پیشتر گفت: وضعیت و بحران انسانی در غزه به هیچ‌وجه تمام نشده است؛ برای فلسطینی‌های غزه، زندگی همچنان با آوارگی، تروما، عدم اطمینان و محرومیت تعریف می‌شود.

ضمن اینکه، تشدید تجاوز نظامی همراه با خشونت شبه‌نظامیان شهرک‌نشین، تخریب زیرساخت‌ها، تخریب خانه‌ها و موانع و ایست‌های بازرسی که دائما در حال افزایش هستند، برای ایجاد واقعیت‌هایی در صحنه است که زندگی را برای فلسطینی‌ها مشابه غزه غیرممکن می‌کند.

رئیس شبکه سازمان‌های مردم‌نهاد فلسطینی در غزه در رابطه با وضعیت جاری در این منطقه اعلام کرد: وضعیت انسانی برای ساکنان نوار غزه به‌طور فزاینده‌ای پیچیده و دشوار می‌شود.

وی اظهار کرد: دست‌کم ۱۸ هزار و ۵۰۰ نفر در غزه به‌طور فوری به درمان پزشکی در خارج نیاز دارند؛ بسیاری از کودکان در نوار غزه به دلیل سرمای هوا بیمار شده و برخی نیز جان خود را از دست داده‌اند.

این مقام فلسطینی، با اشاره به وابستگی مستقیم ۹۰ درصد جمعیت نوار غزه به کمک‌های ورودی به این منطقه، خواستار اعمال فشار بر رژیم صهیونیستی برای باز کردن گذرگاه‌ها و صدور اجازه ورود کمک‌ها شد.

در عین حال، فیلیپ لازارینی، کمیسر کل آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی UNRWA در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که کرانه باختری اشغالی بدترین بحران انسانی خود را از سال ۱۹۶۷ تجربه می‌کند.

به گفته کمیسر کل آنروا، یک سال پس از آغاز عملیات نظامی «دیوار آهنین» رژیم صهیونیستی، ۳۳ هزار نفر همچنان به اجبار از اردوگاه‌های پناهندگان فلسطینی در شمال آواره شده‌اند.

در عین حال، نظامیان رژیم صهیونیستی در حال تخریب بخش‌هایی از اردوگاه‌ها هستند که شانس بهبودی این جوامع را کاهش می‌دهند.

وی همچنین تصریح کرد: تیم‌های مستقر در محل در حال کمک به پناهندگان فلسطینی تازه آواره هستند که عمیق‌تر در فقر فرو رفته‌اند و هیچ جایگزین مناسبی برای مراقبت‌های بهداشتی، آموزش و رفاه ندارند، اما برای ادامه این کار، ما به حمایت سیاسی و مالی مداوم از سوی کشور‌های عضو نیاز داریم.

انتهای پیام/