غفلت مسئولان از زندگی و جنگ شبکه‌ای در فضای مجازی/ دشمن پس از شکست در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه به سمت دستکاری جامعه به کمک فضای مجازی حرکت کرد

مهدی اسماعیلی تبار روانشناس اجتماعی در گفت‌و‌گو با میزان در مورد تاثیر فضای مجازی بر اغتشاشات از بعد روانشناسی گفت: ما در حوزه آموزش و اطلاعات به مخاطب بسیار ضغیف عمل کرده‌ایم. گروهی از نوجوانان نیز به دلیل کم‌کاری رسانه‌ها در این گرداب افتاده‌اند. متاسفانه رسانه‌های ما شناخت درستی از دشمن و فناوری ندارند که بتوانند به تولید محتوا بپردازند و بر اساس آن در مسیر آگاهی‌بخشی به نسل جوان و نوجوان حرکت کنند به همین دلیل خانواده‌ها نیز در معرض آسیب قرار می‌گیرند.

اسماعیل تبار به بهره‌برداری دشمن از نوجوانان در اغتشاشات اشاره و بیان کرد: قوانین در کشور‌های توسعه یافته به گونه‌ای تنظیم‌شده که اجازه حضور و ورود نوجوانان تا ۱۸ سالگی برای اعتراض داده نمی‌شود در صورتی که ما شاهدیم هم اکنون اغتشاشاگران و سر دسته لیدر‌ها برای بر هم زدن آرامش از نوجوانانی که در فضای مجازی طی مدتی جذب کرده‌اند، بهره‌برداری می‌کنند. این به معنای این نیست که ما فضای مجازی را ببینیدم بلکه آموزش و شناخت صحیح از پایه را ضروری می‌کند مقوله‌ای که بار‌ها توسط محققان مطرح شده، اما با بی‌توجهی مسئولان روبرو و در نهایت شرایط امروز را رقم زده است.

وی افزود: متاسفانه ما حتی شناخت درست را به خانواده نیز نداده‌ایم. فناوری زمین بازی دشمنان خصوصا رژیم صهیونیستی شده است، بنابراین باید در ابتدا بتوانیم حرف بزنیم و با نوجوان و جوانان ارتباط بر قرار کنیم تا بتوانیم مسیر درست را به آنها نشان دهیم. هم اکنون ما باید محله محور حرکت کنیم و به واسطه پایگاه‌های بسیج و مساجد باید گفت‌و‌گو و شناخت لازم را فراهم کنیم.

این روانشناس اجتماعی محتوا غلط را عاملی برای سوق دادن نسل نوجوان و جوان به سمت دشمن دانست و تصریح کرد: باید علم و فناوری را شناخت آن را باور کرد و سپس به دنبال تولید محتوای مناسب حرکت کرد تا بدین وسیله قدرتمندانه در مقابل دشمن ایستاد. اگر به حجم تخریب‌های چند روز گذشته توجه کنید این وقایع و این حجم طبیعی نیست و به اعتراض شباهتی ندارد. زندگی شبکه‌ای و جنگ شبکه‌ای نکته‌ای بود که مسئولان از آن غافل بودند. وقتی دشمن در جنگ ۱۲ روزه شکست خورد مستقیم به سمت دستکاری جامعه به کمک فضای مجازی حرکت کرد.

اسماعیل تبار در پایان تاکید کرد: زندگی شبکه‌ای دانش‌آموزان در بستر شبکه‌های اجتماعی بدون آگاهی و شناخت یک خطر است.

انتهای پیام/