نقش دستگاه قضایی در حمایت از یوز ایرانی

مهدی ایمانی شهمیری، کارگردان مستند «تکثیر در اسارت» که در هفدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت حضور داشت، درباره جزئیات تولید این اثر در گفت و گو با خبرگزاری میزان گفت: حساسیت ویژه‌ای که نسبت به گربه‌سان‌ها داشتم و دنبال کردن اخبار مرتبط با آن‌ها ازجمله فرآیند شکننده شدن جمعیت و روبه انقراض رفتن‌شان همیشه برای من مهم بود. 

وی ادامه داد: با اطلاع پیداکردن از پروژه تکثیر در اسارت این گربه‌سان‌ها و وانتقال آن‌ها از تهران به زیستگاهی در توران تصمیم گرفتم که به سراغ ساخت این مستند بروم. 

این مستند ساز با اشاره به روند تولید اثر گفت: ما از بعد از انتقال یوزها به توران فیلمبرداری خود را آغاز کردیم و حدود یکسال تا دوسال تولید اثر زمان برد. طی این مدت با اتفاقات پیش‌بینی نشده زیادی روبرو بودیم و این موضوع باعث تعویق در زمان تولید می‌شد. ما فرآیند تولید و بخش‌هایی از پس از تولید را همزمان با فیلمبرداری آغاز کردیم. 

ایمانی بیان کرد: باوجودی که فیلم تلخی است اما خوشبختانه مخاطبان با آن ارتباط برقرار کرده‌اند. 

این مستندساز درباره ورود قوه قضاییه و همراهی این نهاد در تولید آثار مطرح کرد: در فرآیند تولید آثار مستند ارگان‌های بیشماری مورد نظر قرار می‌گیرند که مجوز گرفتن از آن‌ها فرآیند سختی به شمار نمی‌آید. اما در بحث جزئی‌تر و مرتبط با مستندهایی چون «تکثیر در اسارت» باید به این مورد توجه شود که گاهی یک سازمان موظف به انجام کاری خواهد بود. به طور مثال اکنون راهداری موظف است تا ۳۰ کیلومتر از جاده مرگی که بین عباس‌آباد تا میامی هست را امن کند و زمانی که در این زمنیه اهمال‌کاری می‌شود، دادستان می‌تواند با ورود به این حوزه مشکل را برطرف کند. 

وی ادامه داد: در بحث خروج دام از زیستگاه‌های یوز و برخی از مناطق حفاظت‌شده توران نیازمند حمایت قوه قضائیه است. چراکه در زیستگاه یوز نباید دامی وجود داشته باشد اما دامداران فکر می‌کنند اگر این زیستگاه را از دست بدهند، دیگر پروانه چراگاه حیوانات‌شان باطل می‌شود. به همین دلیل با وجودی که هیچ بخش مثبتی هم برای‌شان ندارد، دام‌های‌شان را به زیستگاه یوز می‌آورند. 

کارگردان مستند «تکثیر در اسارت» در پاسخ به اینکه «با توجه به گوشتخوار بودن یوز، حضور دام در زیستگاه این حیوان چه آسیبی خواهد داشت؟» عنوان کرد: یوز تقریبا در راس هرم نیست و حیوان ضعیف‌تری نسبت به پلنگ است. طعمه‌های این حیوان بسیار محدود و نیازمند افزایش جمعیت است. زمانی که جمعیت طعمه این حیوان پایین بیاید، یوزها در شکار و تامی غذا با مشکل روبرو می‌شوند. 

این کارگردان بیان کرد: سگ‌های گله اصلی‌ترین و مهم‌ترین عامل برای نابودی توله یوزها و یوزها هستند. بیشترین تلفات در اخبار را مرتبط به تلفات جاده‌ای این حیوان می‌دانند اما واقعیت این است که از این تعداد بیشتر یوزها توسط سگ‌های گله تلف می‌شوند. 

ایمانی با بیان اینکه زمان زیادی برای جلوگیری از انقراض یوزها نداریم، گفت: در صورت بی‌توجهی باید خود را برای خداحافظی از سومین گربه‌سان کشور آماده شویم. شیر ایرانی و ببر مازندران از دست رفتند، کم کم باید اماده انقراض یوز ایرانی هم باشیم مگراینکه سازمان منابع طبیعی به موضوع زیستگاه یوزها توجه کند و ایمنی یوز، نماد حیات وحش کشور را در زیستگاه‌های خودش برقرار کند. 

این مستندساز افزود: قوه قضاییه به شدت در زمینه تعیین حدود برای حفظ زیستگاه یوز و ایمن‌سازی جاده‌ها برای تردد این حیوان قدرت دارد. خوشبختانه دادستان منطقه امسال در زمینه روشنایی معابری که محل عبور یوزهاست، ورود کرد و طبق آنچه شنیده‌ام اتفاقات خوبی رقم خورده است که امیدوارم ادامه دار باشد. 

ایمانی در پایان گفت: برگزاری جشنواره برای مستندسازان، منتقدان و مخاطبان بسیار ارزشمند است اما مستند آینه تمام یک جامعه است. واجب‌تر از هر چیزی دیدن این آثار توسط سیاستمداران، مسئولان و مدیران تصمیم‌گیرنده است. ما برای اینکه تاثیر مستند خود را در جامعه ببینیم نیازمند حضور قانونگذاران، نمایندگان مجلس و…هستیم. اتفاقی که متاسفانه به آن توجهی نشده است. 

انتهای پیام/