سایه روشن عملکرد تیم ملی وزنهبرداری در آسیا/ قهرمانی نگرانکننده فقط با ۲ طلا در ۱۰ وزن
خبرگزاری میزان - مسابقات وزنهبرداری قهرمانی بزرگسالان آسیا و گزینشی المپیک ۲۰۲۴ پاریس از ۱۵ تا ۲۳ اردیبهشت ماه با حضور ۲۳۵ وزنهبردار (۱۲۸ ورزشکار مرد و ۱۰۷ ورزشکار زن) به میزبانی جینجو کرهجنوبی برگزار شد. تیمهای ملی وزنهبرداری ایران در حالی با ۱۵ ورزشکار (۵ زن و ۱۰ مرد) در این رقابتها شرکت کردند که توانستند در بخش مردان با کسب ۶۳۵ امتیاز در رده نخست امتیازی این دوره از مسابقات قرار بگیرند، اما در قسمت مدالی عملاً شاهد عملکرد درخشانی نبودیم و تنها ۲ مدال طلا، ۳ نشان نقره و ۵ گردنآویز برنز (۱۰ مدال) حاصل تلاش تیم ۱۵ نفره ایران بود که از این میزان ۲ مدال برنز سهم بانوان ملیپوش بود.
نکتهای که باید برای وزنهبرداری به عنوان رشتهای باقدمت و مدالآور برای ایران حائز اهمیت باشد این است که مسئولان و فدراسیوننشینها به غیر از کسب امتیاز تیمی، به دنبال مرغوبیت جنس مدال در اوزان المپیکی هم باشند. این در حالی است که تیم ملی مردان در این بخش آنچنان عملکرد درخشانی همچون سالهای قبل نداشت. در دورههای قبل هم شاهد این بودیم که تیمهای اعزامی با نفرات پرشمار در کسب جایگاههای انفرادی موفقیت چشمگیری نداشتند، اما تیممان قهرمان بخش امتیازی مسابقات مختلف ردههای سنی میشد.
اگر عملکرد تیم بانوان را کنار بگذاریم و بپذیریم که با وجود تمام محدودیتها و نوپا بودن قابل قبول بوده است، اما در بخش مردان در این دوره از ۹۰ مدال ممکن (با احتساب اعزام ۱۰ نفر و توزیع ۹ مدال در هر وزن) تنها موفق به کسب ۸ مدال شدیم که ۲ مدالش طلایی بوده است. از سوی دیگر پتانسیل بالقوه تیم ۱۵ نفره وزنهبرداری کسب ۴۵ مدال بوده که ۱۰ مدال محقق شده است و در بخش مردان پتانسیل کسب ۳۰ مدال وجود داشته که به ۸ مدال رسیدهایم.
ردهبندی مدالی (ترکیب تیم مردان و بانوان):
در زیر به بررسی عملکرد نمایندگان کشورمان در این دوره پرداختهایم که در دو بخش مردان و زنان تهیه شده است:
مردان:
۸۱ کیلوگرم، حسین سلطانی: یکضرب ۱۵۴ کیلوگرم (نقره)، دوضرب ۱۸۴ کیلوگرم (طلا) و مجموع ۳۳۸ کیلوگرم (طلا)
۸۹ کیلوگرم، میرمصطفی جوادی: یکضرب ۱۵۹ کیلوگرم (هشتم)، دوضرب ۲۰۵ کیلوگرم (برنز) و مجموع ۳۶۴ کیلوگرم (برنز)
۸۹ کیلوگرم، کیانوش رستمی: یکضرب ۱۶۵ کیلوگرم (چهارم)، دوضرب ۱۸۶ کیلوگرم (یازدهم) و مجموع ۳۵۱ کیلوگرم (هشتم)
۹۶ کیلوگرم، سیدایوب موسوی: یکضرب ۱۵۵ کیلوگرم، دوضرب ۱۹۱ کیلوگرم و مجموع ۳۴۶ کیلوگرم (هفتم)
۱۰۲ کیلوگرم، رضا دهدار: یکضرب ۱۷۲ کیلوگرم (ششم)، دوضرب ۲۱۱ کیلوگرم (چهارم) و مجموع ۳۸۳ کیلوگرم (پنجم)
۱۰۲ کیلوگرم، سهراب مرادی: یکضرب ۱۶۲ کیلوگرم (نهم)، دوضرب ۲۰۰ کیلوگرم (هفتم) و مجموع ۳۶۲ کیلوگرم (هشتم)
۱۰۹ کیلوگرم، مهدی کرمی: یکضرب ۱۷۳ کیلوگرم (برنز)، دوضرب ۲۱۱ کیلوگرم (ششم) و مجموع ۳۸۴ کیلوگرم (پنجم)
۱۰۹ کیلوگرم، امیر عزیزی: یکضرب ۱۶۹ کیلوگرم (ششم)، دوضرب ۲۱۲ کیلوگرم (چهارم) و مجموع ۳۸۱ کیلوگرم (ششم)
۱۰۹+ کیلوگرم، آیت شریفی: یکضرب ۱۹۷ کیلوگرم (نقره)، دوضرب ۲۳۹ کیلوگرم (پنجم) و مجموع ۴۳۶ کیلوگرم (چهارم)
۱۰۹+ کیلوگرم، علیرضا یوسفی: یکضرب ۱۹۰ کیلوگرم (پنجم)، دوضرب ۲۴۶ کیلوگرم (نقره) و مجموع ۴۳۶ کیلوگرم (پنجم)
زنان:
۵۹ کیلوگرم، ریحانه کریمی: یکضرب ۷۵ کیلوگرم (پانزدهم)، دوضرب ۱۰۰ کیلوگرم (سیزدهم) و مجموع ۱۷۵ کیلوگرم (چهاردهم)
۶۴ کیلوگرم، فاطمه کشاورز: یکضرب ۸۵ کیلوگرم (پنجم)، دوضرب ۱۰۹ کیلوگرم (برنز) و مجموع ۱۹۴ کیلوگرم (برنز)
۸۱ کیلوگرم، سیدهالهام حسینی: یکضرب ۱۰۶ کیلوگرم (پنجم)، دوضرب ۱۳۱ کیلوگرم (ششم) و مجموع ۲۳۷ کیلوگرم (پنجم)
۸۱ کیلوگرم، پریسا نورعلی: یکضرب ۹۱ کیلوگرم، دوضرب ۱۱۶ کیلوگرم و مجموع ۲۰۷ کیلوگرم (نهم)
۸۷ کیلوگرم، زینب شیخارباب: یکضرب ۹۵ کیلوگرم، دوضرب ۱۲۳ کیلوگرم و مجموع ۲۱۸ کیلوگرم (ششم)
*کم فروغ در اوزان المپیکی
همانطور که عنوان شد قهرمانی در آسیا آنهم با کسب حداقلی مدال نمیتواند برای رشتهای مانند وزنهبرداری به عنوان یکی از قدیمیترین و با ریشهترین رشتههای ورزشی ایران مطلوب باشد و شاید بتوان حضور در این رویداد را به عنوان تورنمنتی تدارکاتی برای مسابقات مهمتر پیش رو در نظر گرفت.
البته این موضوع (قهرمانی تیمی با مرغوبیت مدالی پایین) تنها محدود به این دوره نیست و در دورههای قبلی هم که تیم ملی ایران روی سکوی قهرمانی آسیا قرار میگرفت، مسبوق به سابقه بوده و عملاً شاهد نتایج درخشانی از نظر مدالی و به خصوص در اوزان المپیکی نبودیم، موضوعی که نشان میدهد این رشته نیاز به آسیبشناسی بیشتری دارد و نباید در باد این قهرمانیها خوابید و مدیران فدراسیون اگر خواستار پیشرفت آن هستند باید طرحی نو دراندازند.
به هر حال شاید این توقع از انوشیروانی به عنوان یکی از استخوان خُردکردههای این رشته و تیم همکار او که همه از قهرمانان خوشنام سالهای نه چندان دور وزنهبرداری هستند وجود داشته باشد و چندان هم بیجا نباشد؛ شاید تفاوت فدراسیون او با فدراسیونهای قبل هم در همین باشد که باعث بالارفتن سطح توقعات میشود.
با این حساب تمامی برنامهریزی فدراسیونها برای حضور موفق در بازیهای المپیک خواهد بود، جایی که وزنهبرداری بازهم امید کاروان ورزش کشورمان خواهد بود تا در بزرگترین آوردگاه ورزشی جهان برای کشورمان مدالآوری کند. مسابقات وزنهبرداری بازیهای المپیک ۲۰۲۴ پاریس در ۵ وزن مردان ۶۱، ۷۳، ۸۹، ۱۰۲ و ۱۰۲+ کیلوگرم و ۵ وزن زنان ۴۹، ۵۹، ۷۱، ۸۱ و ۸۱+ کیلوگرم برگزار خواهد شد؛ که در بازیهای المپیک فقط به حدنصاب مجموع (جمع حرکات یکضرب و دوضرب) مدال اهدا میشود.
بر همین اساس اگر بخواهیم عملکرد تیم ملی را در اوزان المپیکی بر این منوال مورد بررسی قرار دهیم شاید نتایج ناخوشایندتر هم باشد، به طوری که در سه وزن ۸۹، ۱۰۲ و ۱۰۲+ کیلوگرم تیم ملی مردان با ۶ ورزشکار و تیم ملی زنان هم در اوزان ۵۹ و ۸۱ کیلوگرم با ۳ وزنهبردار در این مسابقات شرکت کرد که از جمع ۹ نماینده، کشورمان در دو بخش بانوان و مردان فقط توانستیم در وزن ۸۹ کیلوگرم توسط میرمصطفی جوادی به مدال برنز مجموع دست پیدا کنیم.
البته همانطور که پیشتر گفته شد اگر بانوان را کنار بگذاریم و عملکرد آنها را مطلوب توصیف کنیم بازهم کسب تنها یک برنز مجموع با ۶ وزنهبردار نمیتواند نتیجهای قابل دفاع باشد؛ هرچند با توجه به حضور تیم مدیریتی باتجربه و قدرتمندی که در رأس فدراسیون قرار گرفته این امید وجود دارد که تا المپیک سطح فنی ملیپوشان بالاتر رفته و امید به کسب مدالهای خوشرنگ و مرغوب در پاریس زنده شود.
*حرف آخر:
البته باید به این نکته هم توجه داشت که تیم مدیریتی فعلی وزنهبرداری تنها چند ماه است که هدایت فدراسیون را در دست گرفته است و برای ارزیابی دقیق عملکرد این تیم باید حداقل یک دوره ۴ ساله به آنها زمان داد، اما این نباید دستاویزی برای توجیه ناکامیها و عملکرد ضعیف نمایندگان کشورمان در رقابتهای مختلف باشد و باید با آسیبشناسی این نتایج و عملکرد نمایندگان کشورمان در مسیر بهبودی گام برداشت.
اگر انوشیروانی و همکارانش میخواهند بار دیگر این رشته مدالآور المپیکی را به روزهای اوجش بازگردانند باید خیلی زود پشتوانهسازی و استعدادیابی را آغار کنند تا مبادا در سالهای پیش رو با دست خالی مواجه شوند.
وزنهبرداری عملا بعد از درخشش در المپیکهای لندن و ریو در المپیک توکیو روزهای خوبی را پشت سرنگذاشت و نشان داد که نیازمند خونی تازه در رگهایش است. به هر حال نسل طلایی وزنهبرداری ایران (که تنها ۲ نفر از آنها در گردونه ماندهاند) به روزهای بازنشستگی نزدیک میشوند و شاید حتی نتوان خیلی به حضور موفق قهرمانانی مانند رستمی و مرادی در المپیک پاریس خوشبین بود، پس بازکردن حساب روی نفراتی که عملاً به دوران بازنشستگی نزدیک میشوند ریسک بالایی دارد.
از سوی دیگر به قول نواب نصیرشلال، سرمربی تیم ملی، مسابقات قهرمانی آسیا به ما نشان داد که در چه جایگاهی قرار داریم و در حالی که تنها حدود ۱۵ ماه تا آغاز بزرگترین رویداد ورزشی جهان زمان باقیست این تیم چگونه و با چه برنامهای باید با تمام قوا برای درخشش در پاریس آماده شود.
انتهای پیام/