بیا که شمیم بهار می‏ آید...

: بازگشت حضرت امام خمینی(ره) به ایران واقعه‌ای تاریخ ساز و با شکوه در جریان انقلاب شکوهمند اسلامی است. در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ حضرت امام خمینی(ره)  پس از ۱۵ سال تبعید به ایران  بازگشتند و در تهران مورد استقبال بی نظیر ملت مسلمان و مشتاق قرار گرفتند.

به گزارش این روز در تقویم رسمی کشورمان به عنوان آغازین روز مبارکه دهه فجر، نامیده شد. در آن روز ایران قلبی شده بود که هر لحظه در انتظار این واقعه سرنوشت‏ ساز می‏تپید. خیابان‏ها با دسته گل‏های مردم تزئین شده بود.

چشمها آسمان را نگاه میکرد

جمعیت فوج فوج خودش را به فرودگاه می‏رساند. ایران دریایی شده بود خروشان که می‏خواست در اقیانوس قلب امام حل شود. چشم‏ها آسمان را نگاه می‏کرد هم‏چون منجمّی که می‏خواهد مهم‏ترین ستاره را پس از سال‏ها دوباره رصد کند.

زمین از شور این دیدار در پوست خود نمی‏گنجید. آسمان آن‏قدر پاک نفس می‏کشید که گویی آزادترین لحظه را به خود می‏بیند. زمان، دوران ستم را به عقب و عقب‏تر می‏راند تا به آخرین دقایق خود برساند. عقربه ‏ها هم انگار طاقت حتی یک دقیقه را نداشتند. همه چیز و همه کس می‏خواست زودتر خود را به لحظه موعود برساند. به آن لحظات باشکوه، به آن لحظات به یاد ماندنی، لحظه دیدار یک پیر با مریدانش، لحظه پیوستن دریا به اقیانوس، لحظه رهایی پرندگان، لحظه شکستن زنجیرها، لحظه به پایان رسیدن سال‏های دوری و غربت.

بیا بیا که شمیم بهار می‏ آید
دل رمیده ما را قرار می‏ آید
سر از افق به‌درآورد صبح آزادی
سرود فتح و ظفر زین دیار می‏ آید