این نمــــاد اینجا چه می کند؟
: سینمای ایرانی-اسلامی سینمایی نیست که دلخوش کند به نمادهای جشنواره های درجه سوم دول استعمارگر. سینمای ایرانی-اسلامی باید کانال ارتباطی میان سینمای ایران و آن دسته از فیلمسازانی باشد که در راستای آشکارسازی دسیسه های پشت پرده چنین جوایز و نمادهایی اثر هنری خلق می کنند.
به گزارش اینکه در دومین روز از برپایی جشنواره سینماحقیقت، نمادی از جشنواره بینالمللی باستانشناسی تک TAC آمریکا توسط مدیر این جشنواره به سیدمحمدمهدی طباطبایینژاد مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و دبیر جشنواره بینالمللی سینماحقیقت اهدا میشود هم جالب است و هم عجیب.
جالب از این جهت که یک جشنواره باستان شناسی آن هم از نوع آمریکایی اش چه ربطی دارد به جشنواره مستند سینماحقیقت و عجیب از این جهت که چرا مدیران جشنواره ای ایرانی از دریافت نماد جشنواره ای آمریکایی تا این حد ذوق زده شده اند که خبر آن را در بوق و کرنا کنند.
باز اگر با جشنواره ای شناخته شده روبرو بودیم حرفی نبود اما درباره جشنواره ای که تاکنون حتی همین روابط عمومی جشنواره سینماحقیقت هم خبری از آن مخابره نکرده بود این ذوق زدگی کمی ناراحت کننده است.
ای کاش مدیران سینمایی مملکت ما به جای این همه علاقه ای که به دریافت نمادهای فرنگی دارند از عملکرد حسین علیزاده می آموختند که نشان شوالیه که به مراتب شناخته شده تر از نماد باستان شناسی ینگه دنیاست را نه تنها معتبر نشمرد که حتی حاضر به دریافت آن نیز نشد.
این نمادها کجای سینمای ایرانی-اسلامی است؟
سینمای ایرانی-اسلامی که رهبر معظم انقلاب بارها و بارها بر نیاز به آن جهت ارتقای فرهنگی تاکید کرده اند سینمایی نیست که دلخوش کند به نمادهای جشنواره های درجه سه دول استعمارگر. سینمای ایرانی-اسلامی باید کانال ارتباطی میان سینمای ایران و آن دسته از فیلمسازانی باشد که در راستای آشکارسازی دسیسه های پشت پرده چنین جوایز و نمادهایی اثر هنری خلق می کنند.
بخشی را ایجاد کنید برای آثاری که پشت پرده جوایز غربی را نشان می دهند
از ته دل آرزو می کنیم که دست اندرکاران سینماحقیقت برای جشنواره سال بعد شده به ظاهر هم بخشی را ایجاد کنند برای آثاری که پشت پرده اهدای نمادها و جوایز غربی به آثار ایرانی را با زبانی صریح به مخاطبان عرضه می کنند.
برای ارتقای مستندسازی به چنین مستندهایی نیازمندیم نه مراوده با جشنواره های درجه چندم آمریکایی و اروپایی.