صفحه نخست

رئیس قوه قضاییه

اخبار غلامحسین محسنی اژه‌ای

اخبار سید ابراهیم رئیسی

اخبار صادق آملی لاریجانی

قضایی

حقوق بشر

مجله حقوقی

سیاست

عکس

جامعه

اقتصاد

فرهنگی

ورزشی

جهان

فضای مجازی

چندرسانه

اینفوگرافیک

حقوق و قضا

محاکمه منافقین

جنگ دوم ۱۴۰۴

صفحات داخلی

غریب‌آبادی: آژانس از تبدیل گزارش فنی به ابزار فشار سیاسی پرهیز کند

۱۶ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۳۵:۲۳
کد خبر: ۴۹۰۱۳۶۴
دسته بندی‌: جهان ، سیاست خارجی
معاون وزیر امور خارجه ضمن انتقاد از رویکرد‌های مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در موضوع ایران، این پرسش را مطرح کرد که آیا مدیرکل جسارت دارد که علیه اقدام خلاف حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد آمریکا موضع‌گیری کند؟

کاظم غریب‌آبادی، معاون حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

درپی انتشار گزارش اخیر آژانس و اظهارات رسانه‌ای مدیرکل آن درباره فقدان دسترسی به برخی تاسیسات آسیب‌دیده، وضعیت ذخایر اورانیوم و موضوع موسوم به «از دست رفتن پیوستگی دانش» در برنامه هسته‌ای ایران، لازم است چند نکته مورد تاکید قرار گیرد:

اول، آقای گروسی از «ابهام»، «فقدان دسترسی» و «از دست رفتن پیوستگی دانش» سخن می‌گوید، اما این وضعیت در خلأ ایجاد نشده است؛ تاسیسات هسته‌ای تحت پادمان، هدف حمله‌های نظامی آمریکا و رژیم اسرائیل قرار گرفتند؛مدیرکل آژانس که نشان داد کاملا در اختیار آمریکا و غرب است، متاسفانه هیچ‌گاه این حمله‌ها را محکوم نکرد؛ نمی‌توان منشأ اختلال را نادیده گرفت و سپس پیامد همان اختلال را علیه ایران صورت‌بندی کرد.

دوم، اگر موضوع، راستی‌آزمایی و عدم اشاعه است، نخستین انتظار از مدیرکل آژانس، موضع‌گیری صریح و حقوقی در برابر حمله به تاسیسات تحت پادمان است؛ چنین حمله‌ای فقط نقض حاکمیت ایران نیست؛ ضربه‌ای مستقیم به ایمنی هسته‌ای، نظام پادمانی و اعتبار رژیم عدم اشاعه است؛ آیا مدیرکل جسارت دارد که بالاخره علیه این اقدام خلاف حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد آمریکا موضع‌گیری کند؟ با این رویکرد سیاسی و وابستگی، نامبرده که کاندیدای دبیرکلی سازمان ملل نیز هست، چگونه می‌تواند این سازمان مهم را به صورت مستقل و حرفه‌ای مدیریت کند؟!

سوم، تکرار عدد «۶۰ درصد» و طرح سناریو‌های احتمالی درباره سلاح، بدون توضیح دقیق چارچوب حقوقی، بیشتر سیاسی است تا فنی. در ان. پی. تی سقف عددی برای درصد غنی‌سازی مقرر نشده است؛ معیار حقوقی، عدم انحراف مواد و فعالیت‌های هسته‌ای به سمت مقاصد نظامی است؛ برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز بوده و ایران در چارچوب تعهدات قانونی خود عمل کرده است.

چهارم، آژانس نمی‌تواند هم آثار حمله نظامی را گزارش کند، هم از کنار مسئولیت عاملان آن بگذرد، و هم از ایران بخواهد هزینه فنی و سیاسی ناامنی ایجادشده توسط متجاوزان را بپردازد؛ این نه راستی‌آزمایی است، نه اعتمادسازی.

پنجم، اگر آژانس می‌خواهد بخشی از راه‌حل دیپلماتیک باشد، باید از تبدیل گزارش فنی به ابزار فشار سیاسی پرهیز کند؛ پادمان با اقدام نظامی، تهدید و قطعنامه‌سازی تقویت نمی‌شود؛ با بی‌طرفی، رعایت حقوق بین‌الملل، احترام به حاکمیت دولت‌ها و محکومیت صریح حمله به تاسیسات تحت نظارت آژانس تقویت می‌شود.

ششم، نمی‌توان تأسیسات تحت پادمان را بمباران کرد، دسترسی و ایمنی لازم برای بازرسی را از بین برد و سپس پیامد همان حمله را به‌عنوان ابهام علیه ایران به کار گرفت.

انتهای پیام/



ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *