همدستی در جنایتهای رژیم صهیونیستی؛ حلقه فراموششده سودای نوبل ترامپ
ترامپ در حالی مدعی تلاش برای توافق صلح برای پایان دادن به جنگ شکستخورذه علیه ایران است که جنایتهای رژیم صهیونیستی بهعنوان متحد واشنگتن در غزه و لبنان، همچنان ادامه دارند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا در مورد مذاکرات خود با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی در مورد جنگ غیرقانونی آنها علیه ایران گفت: او هر کاری را که من بخواهم انجام خواهد داد.
رئیسجمهور آمریکا روز گذشته گفت که در حال تصمیمگیری نهایی خود در مورد یک معامله (به نوعی) با تهران است.
آمریکا بهعنوان متحد اصلی، تامینکننده مالی و تسلیحاتی رژیم صهیونیستی، میتواند نخستوزیر آن را مهار کند، اما با توجه به اینکه دستان نتانیاهو در مورد ایران بسته است، به نظر میرسد که مصمم به شعلهور کردن دوباره جنگ در جاهای دیگر است؛ تشدید بیرحمانه تنشها توسط رژیم صهیونیستی در لبنان ممکن است تلاشی برای کسب امتیاز در حد توان یا شاید بیثبات کردن ابتکار صلح ایران باشد؛ چشمانداز غزه تیرهتر است.
در حالی که ترامپ در مورد یک توافق صلح جدید در خاورمیانه صحبت میکند، نتانیاهو آخرین تلاش ترامپ را نابود میکند؛ رژیم صهیونیستی این هفته یکی دیگر از فرماندهان نظامی مقاومت فلسطین را به شهادت رساند، اما این جنگ در هدف اعلامشده خود برای نابودی مقاومت فلسطین شکست خورده است، در حالی که وحشت وصفناپذیری را بر غیرنظامیان تحمیل کرده است.
نظامیان صهیونیست بسیار فراتر از نیمی از قلمرویی که توافق کرده بودند، در اختیار دارند، به فلسطینیها در منطقهای نامشخص در اطراف مواضعشان حمله کرده و حملههای هوایی را در عمق بیشتری از غزه انجام میدهند؛ با وجود این، نیکولای ملادینوف، دیپلمات ارشد هیئت صلح ادعایی منصوب ترامپ، مقاومت فلسطین را به دلیل به تعویق انداختن آتشبس ادعایی سرزنش کرده است؛ اکنون نتانیاهو میگوید که به ارتش دستور داده است تا کنترل ۷۰ درصد غزه را به دست گیرد.
این امر بیش از ۲ میلیون فلسطینی را به کمتر از یک سوم منطقهای که از قبل بیش از حد شلوغ بود، مجبور میکند.
در همین حال، یسرائیل کاتز، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی قصد این رژیم برای اخراج فلسطینیها از غزه را مجددا تأیید کرده است؛ او آن را «مهاجرت داوطلبانه» مینامد، اما اگر مردم به دلیل ویرانی خانهها و زیرساختهای ضروری، کمبود شدید غذا و دارو و باقی ماندن تحت حمله نظامی، آنجا را ترک کنند، این داوطلبانه نیست: این پاکسازی قومی است.
انتخاب بین فاجعه انسانی ساخته دست بشر یا تبعید، اصلا انتخابی نیست.
نتانیاهو و شرکای ائتلافی او پیش از انتخابات اکتبر با نگرانی به نظرسنجیها نگاه میکنند؛ سادهلوحانه خواهد بود که تصور شد اظهارات آنها بیارتباط با جلب حمایت سیاسی داخلی است. اما با توجه به ویرانی غزه و نقض شرایط آتشبس توسط رژیم صهیونیستی، سادهلوحانه خواهد بود که آنها را صرفا لفاظی دانست. چنین اعلام قصدی هرگز نباید قابل قبول باشد.
با وجود این، واکنش کجاست؟ خشم بینالمللی موجه از رفتار ایتامار بنگویر، وزیر امنیت داخلی راست افراطی با فعالان غربی در ناوگان غزه، در تضاد فاحش با سکوت در مورد سوءاستفاده از بازداشتشدگان فلسطینی است.
روز جمعه، سفیر رژیم صهیونیستی در سازمان ملل شکایت کرد که به فهرست سیاه بازیگرانی که بهطور معتبر مظنون به خشونت جنسی در مناطق جنگی هستند، اضافه شده است.
بین خشم ناشی از حمله روسیه به یک آپارتمان در رومانی در این هفته و سکوت در مورد حملههای در غزه که در آن ۵ کودک در میان کشتهشدگان در روز اول عید قربان بودند، شکاف مشابهی وجود دارد.
آلمان نگرانی ادعایی خود را در مورد گسترش کنترل نظامی رژیم صهیونیستی در غزه ابراز کرد، اما این رژیم به انتقادات ادعایی بیتفاوت است.
اگر ترامپ میخواهد بهعنوان یک صلحطلب به یاد آورده شود که البته با توجه به سابقهاش بعید است، باید اطمینان حاصل کند که رژیم صهیونیستی از طرح غزه او پیروی میکند، فلسطینیها میتوانند در صلح زندگی کنند و بازسازی آغاز میشود.
اگر اروپا به توسل مکرر خود به نظم مبتنی بر قانون و نجابت اخلاقی اعتقاد دارد، باید از اهرم خود درباره رژیم صهیونیستی استفاده کند و به همدستی خود در این جنایتها پایان دهد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *