جنگ خاموش آمریکا و متحدانش؛ پیامدی جدی از جنگ ترامپ علیه ایران
با تصمیم دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا برای خارج کردن برخی از نیروهای آمریکایی از آلمان، تهدیدهایش برای کاهش نیروها در جاهای دیگر اروپا و کماهمیت جلوه دادن هدف قرار گرفتن مناطقی از کشورهای حاشیه خلیج فارس به دلیل استقرار منافع و داراییهای آمریکا، آخرین اقدامهای چهلوهفتمین رئیسجمهور آمریکا از آنچه میتواند میراث ماندگار جنگ باشد، خبر میدهد: تضعیف روابط با متحدان کلیدی.
به گزارش رویترز، حتی با اینکه آمریکا و ایران به سمت یک راه خروج احتمالی از جنگ ۱۰ هفتهای خود گام برمیدارند، سخنان و اعمال ترامپ این ترس را در میان دوستان دیرینه واشنگتن، از اروپا گرفته تا غرب آسیا و هند و اقیانوس آرام زنده کرده است که واشنگتن ممکن است در بحران آینده غیرقابل اعتماد باشد.
برخی از شرکای سنتی آمریکا در واکنش به این شرایط شروع به کاهش ریسکهای خود به روشهایی کردهاند که ممکن است تغییرات طولانیمدتی در روابط با واشنگتن ایجاد کند، در حالی که کشورهایی مانند چین و روسیه به دنبال بهرهبرداری از فرصتهای استراتژیک هستند.
بیشتر تحلیلگران معتقدند که رفتار نامنظم ترامپ از زمان بازگشت به قدرت که اساسا نظم جهانی مبتنی بر قوانین را برهم میزند، اتحادهای آمریکا را بیشتر فرسوده خواهد کرد، بهویژه با توجه به اینکه ناتو همچنان خشم ترامپ را به دلیل مقاومت گسترده در برابر خواستههای جنگیاش احساس میکند.
برت بروئن، مشاور سابق دولت باراک اوباما که اکنون ریاست مرکز مشاوره استراتژیک «اتاق وضعیت» را بر عهده دارد، گفت: بیملاحظگی ترامپ در قبال ایران منجر به تغییرات چشمگیری شده است؛ اعتبار آمریکا در خطر است.»
تنشها بهویژه بین ترامپ و اروپاییها از زمانی که وی در ۲۸ فوریه (۹ اسفند ۱۴۰۴) به رژیم صهیونیستی در حمله به ایران پیوست و بدون هیچ مدرکی ادعا کرد که تهران در آستانه توسعه سلاح هستهای است، بسیار زیاد شده است، بستن تلافیجویانه تنگه هرمز توسط ایران، شوک بیسابقهای در حوزه انرژی جهانی ایجاد کرد که کشورهای اروپایی را به بزرگترین بازندگان اقتصادی جنگی تبدیل کرده است که هرگز خواستار آن نبودند.
حتی پیش از آن، ترامپ با اعمال تعرفههای گسترده، تلاش برای تصاحب گرینلند از دانمارک و کاهش کمکهای نظامی به اوکراین، متحدان خود را به وحشت انداخته بود؛ این اختلاف زمانی بیشتر شد که ترامپ این هفته اعلام کرد که ۵۰۰۰ نفر از ۳۶۴۰۰ سربازی را که آمریکا در آلمان مستقر کرده است، پس از آن که فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، با اظهارنظر علنی درباره اینکه ایرانیها در حال تحقیر آمریکا هستند، وی را عصبانی کرد، از این کشور خارج میکند؛ در ادامه پنتاگون استقرار برنامهریزیشده موشکهای کروز تاماهاک در آلمان را لغو کرد.
ترامپ که مدتهاست در مورد اینکه آیا آمریکا باید در اتحاد ناتو که پس از جنگ جهانی دوم به ایجاد آن کمک کرد، باقی بماند یا خیر، تردید دارد، گفت که وی همچنین در حال بررسی کاهش نیروهای آمریکایی در ایتالیا و اسپانیا است، که مقامهای آنها بر سر جنگ با وی اختلاف نظر داشتهاند.
اختلاف با متحدان
این اقدام پس از اتهامهای ترامپ درباره اینکه متحدان به اندازه کافی از واشنگتن در جنگ علیه ایران حمایت نکردهاند و اظهاراتش درباره اینکه این به معنای آن است که واشنگتن دیگر نیازی به رعایت بند دفاع متقابل ماده ۵ این اتحاد ندارد، صورت گرفت.
ترامپ پیش از این، کییر استارمر، نخستوزیر انگلیس را هدف قرار داده بود و در ماه مارس وی را مورد تمسخر قرار داد و تهدید کرد که «تعرفه بزرگی» بر واردات از انگلیس اعمال خواهد کرد.
پنتاگونِ ترامپ، احتمال مجازات متحدان ناتو را که معتقد است از عملیات آمریکا علیه ایران حمایت نکردهاند، مطرح کرده است، ازجمله تعلیق عضویت اسپانیا و بررسی به رسمیت شناختن ادعای انگلیس بر جزایر فالکلند توسط آمریکا؛ دولتهای اروپایی با افزایش تلاشها برای افزایش همکاری بین خود، به دوش کشیدن بیشتر بار دفاعی خود و توسعه مشترک سیستمهای تسلیحاتی برای کاهش وابستگی به آمریکا، در عین تلاش برای متقاعد کردن ترامپ به ارزش حفظ متحدان فراآتلانتیکی، به این موضوع واکنش نشان دادهاند.
تحلیلگران میگویند مقامهای اروپایی که برخی از آنها برای خنثی کردن بحرانهای قبلی از چاپلوسی با ترامپ استفاده کرده بودند، در حال درک تاکتیکهای مذاکره وی و جسارت بیشتر در ایستادن در برابر رئیسجمهور آمریکا هستند.
جف راتکه، رئیس موسسه آمریکایی-آلمانی در دانشگاه جان هاپکینز، گفت که در حالی که به نظر میرسید مرتس در جلسههای قبلی ترامپ را مجذوب خود کرده است، اکنون سعی نمیکند ارزیابی انتقادی خود را از آنچه آمریکا خود را درگیر آن کرده است پنهان کند.
در حالی که برخی از سران اروپایی زنگ خطر را در مورد آینده ناتو به صدا در میآورند، رادوسلاو سیکورسکی، وزیر خارجه لهستان، در کنفرانسی در ورشو گفت تا زمانی که اروپا به وعدههای خود برای افزایش هزینههای نظامی عمل کند، نیازی به وحشت نیست، وعدهای که ترامپ مدتهاست خواستار آن است.
در عین حال، ترامپ برخلاف توصیه برخی از شرکای خلیج فارس وارد جنگ علیه ایران شد؛ این جنگ همچنین باعث نگرانی در میان شرکای آسیایی آمریکا شده است، بسیاری از آنها بهشدت به نفتی وابسته هستند که قبل از درگیری آزادانه از طریق تنگه هرمز جریان داشت.
کشورهایی مانند ژاپن و کره جنوبی از قبل از تعرفههای بالای ترامپ و بیاعتنایی به اتحادهای سنتی نگران بودهاند؛ اکنون ممکن است برخی این پرسش را مطرح کنند که آیا آسیبپذیری ترامپ در برابر فشارهای اقتصادی در داخل کشور، ازجمله قیمت بالای بنزین، میتواند به این معنی باشد که ممکن است وی در صورت درخواست کمک در درگیری با چین، مانند حمله به تایوان، تردید کند.
انتهای پیام/