صفحه نخست

رئیس قوه قضاییه

اخبار غلامحسین محسنی اژه‌ای

اخبار سید ابراهیم رئیسی

اخبار صادق آملی لاریجانی

قضایی

حقوق بشر

مجله حقوقی

سیاست

عکس

جامعه

اقتصاد

فرهنگی

ورزشی

جهان

فضای مجازی

چندرسانه

اینفوگرافیک

حقوق و قضا

محاکمه منافقین

جنگ دوم ۱۴۰۴

صفحات داخلی

هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی؛ زبانی برای جنایت‌های جنگی

۳۰ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۷:۲۹:۱۰
کد خبر: ۴۸۹۳۰۱۰
دسته بندی‌: حقوق بشر ، عمومی
کارشناسان معتقدند که حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌ها و مراکز غیرنظامی ایران زیر پا گذاشتن قوانین و حقوق بین‌الملل است.

پایگاه دیولوپمنت واچ سنتر (مرکز دیده‌بان توسعه) در مقاله‌ای درباره تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نوشت: ما این روز‌ها شاهد اخبار محتلفی هستیم، به‌ویژه در شبکه‌های تلویزیونی آمریکایی، که مردان و زنان کت‌وشلواری به ما می‌گویند حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، «آزادسازی» این کشور است. مهم نیست که این به‌اصطلاح آزادسازی که توسط دونالد ترامپ و دوستش، بنیامین نتانیاهو آغاز شد، جان دست‌کم ۱۶۸ کودک بی‌گناه مدرسه‌ای بین ۷ تا ۱۲ ساله را گرفت. نیرو‌های آمریکایی در اولین روز جنگ، مدرسه دخترانه شجره طیبه را بمباران کردند.

علاوی سماندا، پژوهشگر ارشد در مرکز دیده‌بان توسعه و نویسنده کتاب «حکمرانی جهانی و چالش هنجارها» گفت: ویژگی خاص این جنگ این است که نه تنها یک جنگ غیرقانونی است، بلکه عناصر جنایت جنگی آن به‌طور علنی توسط رئیس‌جمهور آمریکا در رسانه‌های اجتماعی، قبل و بعد از ارتکاب آنها تبلیغ می‌شود. به‌عنوان نمونه، رئیس‌جمهور آمریکا بار‌ها پس از هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی مانند پل‌ها و تاسیسات انرژی توسط نیرو‌های آمریکایی، به خود بالیده است؛ اقدامی که کارشناسان معتقدند خلاف حقوق بین‌الملل است. در واقع، بیش از ۱۰۰ کارشناس حقوق بین‌الملل، از جمله مشاوران حقوقی سابق دولت آمریکا و استادان دانشگاه‌هایی مانند هاروارد، ییل و استنفورد و دیگران، هشدار داده‌اند که این جنگ منشور سازمان ملل را نقض می‌کند و شامل جنایت‌های جنگی است. 

این پایگاه اضافه کرد: منشور سازمان ملل، سندی که آمریکا در تدوین آن کمک کرد و آن را با جدیت تصویب کرد، براساس ماده ۲ (۴)، استفاده از زور علیه تمامیت ارضی هر کشور مستقل را ممنوع می‌کند. این منشور استثنا‌های بسیار محدودی برای حمله یک کشور به کشور دیگر قائل است. این استثنا‌ها عبارتند از حق دفاع مشروع طبق ماده ۵۱، که تنها در صورت وقوع یک حمله مسلحانه واقعی فعال می‌شود، یا مجوز صریح شورای امنیت سازمان ملل طبق فصل هفتم. در مورد این جنگ، هیچ‌کدام از این شرایط وجود ندارد. در عوض، یک اضطرار ساختگی وجود دارد؛ ارزیابی‌های اطلاعاتی از قصد، پیش‌بینی تهدیدها. حتی اطلاعات آمریکا تایید کرد که ایران تهدیدی برای واشنگتن نبود. 

هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی

سماندا گفت: بمباران یک بیمارستان استراتژی نیست. این یک جنایت جنگی است. عقل سلیم می‌گوید که ادعای اینکه یک مرکز یا زیرساخت هدف قرارا گفته استفاده دوگانه داشته است، اجساد زیر آوار را زنده نمی‌کند. از آغاز این جنگ، با وحشت فزاینده شاهد لفاظی واشنگتن در مورد این جنگ بوده‌ایم. از رئیس‌جمهور آمریکا گرفته تا وزیر جنگ او (پیت هگست) صراحتا ایده هدف قرار دادن زیرساخت‌های غیرنظامی داخل ایران را مطرح کردند. ترامپ در تروث سوشال نوشت «سه‌شنبه روز نیروگاه خواهد بود و روز پل، همه در یک روز، در ایران. چیزی مثل آن وجود نخواهد داشت.» از دیدگاه حقوق بین‌الملل، چنین تهدید‌هایی نه یک استراتژی نظامی، بلکه تعریف کتاب درسی جنایت‌های جنگی است.

آمریکا که همیشه مدعی نگهبانی از حقوق بین‌الملل بوده، باید درک کند که حقوق بشردوستانه بین‌المللی، که در کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ و پروتکل‌های اضافی ۱۹۷۷ آن نهفته است، صرفاً یک پیشنهاد نیست، بلکه قانونی الزام‌آور است. اصل تمایز، یکی از قدیمی‌ترین و اساسی‌ترین قواعد درگیری مسلحانه، از طرف‌های درگیر می‌خواهد که در همه زمان‌ها بین نظامیان و غیرنظامیان تمایز قائل شوند. آنها باید بین اهداف نظامی و اشیاء غیرنظامی تمایز بگذارند. اینها آرزو نیستند، بلکه تعهدات قانونی هستند که براساس اساسنامه رم دیوان کیفری بین‌المللی، مسئولیت کیفری فردی به همراه دارند.

علاوی سماندا اظهار کرد: در این جنگ، ما قبلاً شاهد بمباران دانشگاه‌ها و بیمارستان‌های ایران توسط آمریکا و اسرائیل بوده‌ایم. وقتی چنین اخباری را می‌بینم، به دانشجویانی فکر می‌کنم که در کتابخانه‌ها برای امتحانات درس می‌خوانند. وقتی درباره بمباران بیمارستان‌های ایرانی می‌خوانم، به پرستاران، پزشکان و بیمارانی فکر می‌کنم که نمی‌توانند تخلیه شوند. وقتی مراکز تحقیقاتی و نهاد‌های علمی به عنوان تهدید معرفی می‌شوند، به دانشمندانی فکر می‌کنم که طبق هر معیار حقوق بین‌الملل، غیرنظامی هستند. هدف قرار دادن آنها آسیب جانبی نیست؛ این یک حمله عمدی به افراد و اماکن تحت حفاظت است که نقض شدید کنوانسیون‌های ژنو محسوب می‌شود. 

انتهای پیام/


ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *