حفظ دیوار دفاعی ملّی؛ کلید پیروزی
سرمقاله شماره ۲۷۳ صدای ایران: اتحاد و انسجام ملی و وحدت از توصیههای همیشگی رهبر شهید انقلاب بود. حالا هم توسط آیتالله سیدمجتبی خامنهای به یکی از محورهای شعار سال تبدیل شده است. بخشهایی از ثمرات این خصوصیت مبارک را همگان در سال ۱۴۰۴ با پوست و گوشت و خون خویش لمس کردند. دفع ضربهٔ نظامی دشمن صهیونی و آمریکایی در جنگ ۱۲روزه، دفع فتنهٔ تروریستی دیماه ۱۴۰۴ و در نهایت هم واکنش درخشان در حمایت از مقاومت ملی در جنگ اخیر در برابر تجاوز مشترک آمریکایی – صهیونی همگی از ثمرات این ویژگی مبارک ملت ایران است.
نسخه PDF صدای ایران
ایرانیان با درک وضعیت خطیر فعلی همهٔ تمایزهای گذشته خود را به کناری نهاده و یکصدا در دفاع از منافع ملی به صحنه آمدهاند. بدون این مقاومت و حضور ملی، قطعاً بخشهای دیگری از بستهٔ ضدامنیتی دشمن که قرار بود مکمل حملهٔ نظامی باشد فعال میشد و مزاحمتها و اختلالهای جدی در فرایند دفاع از ایران یکپارچه ایجاد میکرد. نیروهای مسلح و امنیتی بخشی از جورچین دفاعی کشور بودند و حضور یکپارچهٔ مردم در کنار یکدیگر و تشکیل یک صف واحد در دفاع از ایران هم بخش دیگری از این جورچین. نکتهٔ مهم آنکه هرچند این حضور ملی بخشهای مهمی از طرح خطرناک دشمن را خنثی کرده و به حاشیه برده، اما این به معنای منتفی شدن خطر از این ناحیه نیست.
از هر شخص و حنجرهای که صدای تفاوت و انشقاق و حتی انتقاد بیرون آید در خدمت تجاوز دشمن قرار گرفته است. هر صدایی یک شکاف در دیوار دفاعی مستحکم ملت ایران است که ناخواسته فروپاشی این دیوار و قلعهٔ دفاعی را دنبال میکند و دقیقاً به همین علت هم قطعهای از طرح دشمن خواهد بود. اگر از موضع رهبر شهید، ولایت را یک صف دانستن جامعه در برابر کفر و دشمن و خصم بیرونیِ جامعهٔ ایمانی بدانیم در این صورت ملت ایران در وضعیت فعلی، حد اعلای ولایتپذیری خود را به اثبات رسانده است. صفوف فشردهٔ ملت در برابر اردوگاه کفر و استکبار جای هر، چون و چرا و توجیه و تردیدی را بسته است.
واقعیت جاری در این روزهای کوچه و خیابانهای ایران یک سمت ماجراست. سمت دیگر ماجرا حفظ و نگاهداری از این واقعیت جاری است. مراقبت از آن و آفتهایی است که این نعمت بزرگ را تهدید میکند. اینکه به دلایل موجه و ناموجه گوناگونی بهگونهای حرف زده و عمل نشود که به جای تقویت این صفوف درهمتنیده، شکاف و رخنه در آن ایجاد شود یا آن را سست و متزلزل کند. سمت دیگر ماجرا درک وضعیت خطیر فعلی است و اینکه در این وضعیت، تحکیم و فشردهتر کردن این صفوف را اصل بدانیم و هر چیزی غیر از آن را فرع.
زمان و مکان، زمان و مکانِ تحکیم و همبستهتر کردن صفوف مردم است. مردمی که عیار خود را در معرکه به اثبات رساندهاند. نخبگان، تریبونداران، رسانهها و هر کسی که مخاطبی و صدایی و حنجرهای دارد تکلیف مضاعفی هم در این شرایط دارد. این نعمت ملی مرهون فداکاری و حماسههایی است که روی خون شهدا و مردم و نیروهای مسلح و امنیتی بنا شده و بالا آمده و حالا برکت خود را به رخ میکشد. هر صدایی و حنجرهای و تریبونی که حرکتی خلاف این داشته باشد اول از همه خود را مدیون این خونهای پاک و شریف کرده است. نعمت خدا را شاکر و سپاسگزارم باشیم تا او هم نعمتش را افزون کند.
انتهای پیام/