جایگاه موسیقی در تعالی روح و نشاط اجتماعی جامعه اسلامی در نگاه رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران
شهید بزرگوار سید علی خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران موسیقی را به دو دسته «مطلق» و «مقید» تقسیم میکردند؛ دسته اول موسیقیهایی هستند که ذاتاً مضر و ممنوع (حرام) هستند و انسان را به سمت گناه و فساد سوق میدهند و دسته دوم موسیقیهایی که ماهیت خنثی دارند و میتوانند با محتوا و اجرای صحیح به ابزاری برای آرامش و حتی پیشرفت فرهنگی تبدیل شوند.
رهبر شهید انقلاب اسلامی همواره تاکید داشتهاند که موسیقی نباید زمینهساز گناه باشد و نباید با عفت عمومی و ارزشهای دینی در تضاد باشد. ایشان معتقد بودند که موسیقی متلاطم و هیجانآلود که عقل را از کار میاندازد، برای جامعه اسلامی مضر است.
در کنار این هشدارها، مقام معظم رهبری از موسیقی فاخر و اصیل ایرانی و همچنین موسیقیهای حماسی و انقلابی حمایت میکردند. ایشان بارها بیان داشتهاند که موسیقی میتواند روحیه مقاومت، ایثار و امید را در جامعه تقویت کند. ایشان در دیدار با هنرمندان موسیقی، خواستار تولید آثاری میشدند که با فرهنگ غنی ایران و اسلام هماهنگ باشد و از تقلید کورکورانه از الگوهای غربی که حاوی مفاهیم منحط است، پرهیز کنند.
رهبر شهید انقلاب، موسیقی را یک نیاز فطری انسان میدانسته، اما معتقد بودند که این نیاز باید در چارچوب ضوابط شرعی و با هدف تعالی روحی ارضا شود نه برای هیجانات زودگذر و لذتهای دنیوی.
ایشان همچنین بر نقش موسیقی در ترویج مفاهیم دینی و قرآنی تاکید داشتند و تواشیح و مداحیهای اهل بیت (علیهم السلام) که در مکتب ایشان بسیار مورد توجه بود، نمونهای از بهرهگیری صحیح از هنر موسیقی برای انتقال مفاهیم عالی معنوی بودند.
امام شهید انقلاب اسلامی ایران معتقد بودند که نباید فضای خشک و بیروحی در جامعه ایجاد کرد و موسیقیهای سالم و شاد که مایه نشاط و شعف عمومی باشد، مورد تایید است.
در نگاه ایشان، کلید اصلی تشخیص موسیقی خوب از بد، «تاثیر بر روح و رفتار» بود. اگر موسیقی انسان را به سمت خداوند، معنویت و فضایل اخلاقی سوق دهد، قابل قبول است، اما اگر انسان را به دنیاگری، بیبندوباری و نادانی بکشاند، از نظر اسلام مردود است. این رویکرد، توازنی دقیق میان مخالفت با فساد و حمایت از هنر را در منظومه فکری رهبری ایجاد کرده است.
انتهای پیام/