داستان تلخ افت نیازمند در نیمفصل دوم؛ دفاع پرسپولیس پیام را قربانی کرد
پیام نیازمند، سنگربان ملیپوش تیم فوتبال پرسپولیس، نیمفصل اول را با عملکردی استثنایی به پایان رساند و با ۹ کلینشیت در ۱۴ بازی، نه تنها بهترین دروازهبان دور رفت لقب گرفت، بلکه پرسپولیس را با اتکا به این دیوار مستحکم در کورس قهرمانی نگه داشت؛ اما نیمفصل دوم، با افت شدید خط دفاعی سرخپوشان، او را از صدر جدول کلینشیتها به حاشیه راند و حالا رقابت برای دستکش طلایی به یکی از داغترین داستانهای لیگ بیستوپنجم تبدیل شده است.
در نیمه نخست فصل (به جز هفته اول به دلیل حاشیههای قراردادی و آیدی کارت)، نیازمند فقط ۶ گل خورد و ۹ بار دروازهاش را بسته نگه داشت؛ تنها تراکتور، شمسآذر، گلگهر، فولاد و خیبر (با ۲ گل در بازی جنجالی اخراج وحید هاشمیان) موفق به گلزنی شدند. این آمار او را به مهره شماره یک دروازه پرسپولیس و صدرنشین بلامنازع کلینشیتها تبدیل کرد.
اما با آغاز دور برگشت، ساختار دفاعی پرسپولیس ترک برداشت و نیازمند مستقیماً قربانی این شکنندگی شد. در ۶ هفته ابتدایی نیمفصل دوم، سرخها ۱۰ گل دریافت کردند (حدود ۱.۵ برابر کل گلهای خورده نیمفصل اول نیازمند!)؛ از جمله ۲ گل از فجر سپاسی، پنالتی سپاهان، ۳ گل فولاد، ۱ گل ملوان و ۳ گل سنگین از گلگهر در سیرجان. این روند باعث شد نیازمند چند بازی متوالی بدون کلینشیت بماند و آمارش افت کند تا اینکه بالاخره با کلینشیت مقابل چادرملو به عدد ۱۰ رسید.
حالا در جدول کلینشیتها علیرضا جعفرپور (شمسآذر) و فرزاد طیبیپور (ملوان) با ۱۱ کلینشیت صدرنشین مشترک هستند. طیبیپور با کلینشیت مقابل پرسپولیس به صدر رسید، اما جعفرپور با عملکرد اخیرش او را شریک کرد. پیام نیازمند، فرزین گروسیان (گلگهر) و علیرضا بیرانوند (تراکتور) با ۱۰ کلینشیت در رده بعدی ایستادهاند و فاصلهشان با صدر فقط یک کلینشیت است.
این افت، بیش از اشتباهات فردی نیازمند که همچنان واکنشهای خوبی دارد، به مشکلات جمعی پرسپولیس برمیگردد: ناپایداری خط دفاع، تغییرات تاکتیکی، نتایج ضعیف اخیر و سقوط موقت در جدول. گلری که تا چند هفته پیش با فاصله پیشتاز بود، حالا باید برای بازگشت به صدر بجنگد؛ در حالی که رقبایی مثل جعفرپور و طیبیپور با دفاعهای منظمتر، کلینشیتهای بیشتری جمع میکنند.
اگر پرسپولیس نتواند در دیدارهای حساس باقیمانده ثبات دفاعی پیدا کند، نیازمند، یکی از نقاط قوت بزرگ نیمفصل اول، ممکن است قربانی شرایط تیم شود و شانس دستکش طلایی و حتی جایگاه ثابت در تیم ملی را از دست بدهد. اما هنوز زمان هست؛ با چند کلینشیت پیاپی، او میتواند دوباره بدرخشد؛ به شرطی که دفاع جلویش دیوار بسازد، نه حفره باز کند.
آیا پیام دوباره به اوج برمیگردد و میدرخشد، یا رقبای جوانتر دستکش طلا را میربایند؟ فصل هنوز ادامه دارد، اما هر هفتهای تعیینکننده است هرچند زمان برای جبران رو به اتمام است!
انتهای پیام/