ریاکاری نخستوزیر کانادا در داووس؛ نظم مبتنی بر قانون بینالمللی یا ابزار نقض حقوق بشر
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا طی سخنرانی خود در داووس طوری رفتار کرد که گویی او رقیب بزرگ بعدی امپریالیسم آمریکا است.
سخنرانی بسیار جنجالی او در داووس تنها از یک نظر خبرساز بود؛ اعتراف او به اینکه بهاصطلاح نظم مبتنی بر قانون بینالمللی یک فریب کامل است و قدرتهای غربی آگاهانه آن را حفظ کردهاند.
کارنی گفت: ما میدانستیم که داستان نظم مبتنی بر قانون بینالمللی تا حدی نادرست است، اینکه قویترینها در صورت لزوم خود را معاف میکنند، اینکه قوانین تجاری به صورت نامتقارن اجرا میشوند؛ و میدانستیم که قوانین بینالمللی بسته به هویت متهم یا قربانی با دقت متفاوتی اعمال میشود.
اگرچه او بارها به «ما» جمعی اشاره میکند، اما اذعان نکرد که دولت خودش یکی از همدستان اصلی در این ماجرا بوده است و هیچ مسئولیتی در قبال نقش کانادا در نسلکشی غزه نپذیرفت؛ بنابراین نمیتوان تعهد جدید و راحت او را برای به چالش کشیدن هژمونی امپریالیستی به سرکردگی آمریکا پذیرفت.
این بهاصطلاح نظم هرگز برای بیشتر کشورهای جنوب جهان جواب نداده است؛ این بهاصطلاح نظم همیشه فقط برای آن دسته از قدرتهای غربی مفید بوده که مشتاق پیشبرد طرحهای امپریالیستی آمریکا بودهاند. به همین دلیل است که تعهد ادعایی کارنی به اقدام مداوم و اعمال استانداردهای یکسان در قبال متحدان و رقبا بسیار توخالی به نظر میرسد.
اذعان بدون پاسخگویی، به ویژه هنگامی که این اذعان با انگیزه منافع شخصی باشد، اوج دوگانهگویی و ریاکاری لیبرالها است.
وضعیت غزه و ونزوئلا ۲ نمونه از نتیجه بهاصطلاح نظم مبتنی بر قانون بینالمللی به سبک غربی هستند، اما این پدیده جدیدی نیست. این ریاکاری در سالهای اخیر به دلیل رسانههای دیجیتال و اجتماعی برای بسیاری آشکار شده است.
- بیشتر بخوانید:
- زنگ هشدار همهگیری نقض حقوق بینالملل؛ کابوس داووس برای اروپا
- هراس از بازداشت؛ دلیل عدم شرکت نتانیاهو در اجلاس داووس
امپریالیسم آمریکا میلیونها انسان بیگناه را در سراسر جهان کشته و آینده میلیونها نفر دیگر را نابود کرده است. از ویتنام گرفته تا افغانستان، عراق، فلسطین، لبنان، کوبا و ونزوئلا، مردم جهان میدانند دشمن آنها کیست و همچنین میدانند چه کسی به طرحهای سلطهجویانه آمریکا کمک و از آنها حمایت کرده است.
ماریون کاواس، نویسنده و عضو انجمن کانادا و فلسطین در مقالهای نوشت: مارک کارنی و دولت کانادا مانند افرادی هستند که از یک کشتی در حال غرق شدن فرار میکنند؛ آنها دستانشان به خونی آلوده است که به راحتی بخشیده یا فراموش نخواهد شد.
نخستوزیر کانادا در سخنرانیاش از نقض نظم جهانی مبتنی بر قوانین توسط غرب، بهویژه آمریکا، انتقاد کرده، اما خودش و کانادا را از مسئولیت در نقضهای حقوق بشری مبرا میداند.
کارنی یکی از مقامهای غربی بوده که چشمش را بر جنایتهای جنگی و نقض حقوق فلسطینیها بسته است. در همین حال، نقض حقوق بومیان نیز یکی از شکستهای بزرگ حقوق بشری دولت کانادا بوده که کارنی به هیچ وجه به آن اشاره نکرد، اما خود را مدافع حقوق بشر توصیف میکند.
انتهای پیام/