صفحه نخست

رئیس قوه قضاییه

اخبار غلامحسین محسنی اژه‌ای

اخبار سید ابراهیم رئیسی

اخبار صادق آملی لاریجانی

قضایی

حقوق بشر

مجله حقوقی

سیاست

عکس

جامعه

اقتصاد

فرهنگی

ورزشی

جهان

فضای مجازی

چندرسانه

اینفوگرافیک

حقوق و قضا

محاکمه منافقین

جنگ دوم ۱۴۰۴

صفحات داخلی

۱۲ فرمان مهاجرتی ترامپ در سال نخست ریاست‌جمهوری

۰۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۹:۰۰:۰۲
کد خبر: ۴۸۷۷۷۹۹
دسته بندی‌: حقوق بشر ، عمومی
دونالد ترامپ در نخستین سال از دوره دوم ریاست‌جمهوری خود، همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، سیاست‌های مهاجرتی خود را تشدید کرده و در این مورد چندین فرمان را امضا و اجرا کرده است.

دولت دوم دونالد ترامپ، از روزی که او دوباره در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ (اول بهمن ۱۴۰۳) به قدرت رسید، با سرعتی سرسام‌آور سیاست‌های مهاجرتی جدیدی را وضع کرده است. برخی از سیاست‌های قبلی با یک حرکت قلم از بین رفتند، برنامه‌هایی که طی دهه‌ها برای ایجاد راه‌های امن برای افرادی که از جنگ و آزار و اذیت فرار می‌کنند، ایجاد شده بودند.

تاثیر ۱۲ سیاست مضر مهاجرتی و پناهندگی که در ادامه به آنها اشاره شده، نه تنها به‌طور مستقیم توسط پناهجویان، مهاجران، پناهندگان، خانواده‌ها، شهروندان آمریکایی و جوامعی که زندگی‌شان در حال ویران شدن است، احساس می‌شود، بلکه دامنه آنها بسیار گسترده‌تر است؛ زیرا رفتار دولت آمریکا الگویی را ایجاد می‌کند که احتمالا بر دولت‌های دیگر تاثیر می‌گذارد که به عقب راندن پناهجویان و مهاجران در مرز‌های بین‌المللی در سراسر جهان فکر کنند و سایر کشور‌ها را تشویق کند که به افرادی که برای نجات جان خود فرار می‌کنند، پشت کنند. 

۱- ادعای تهاجم توسط بیگانگان، بستن مرز‌ها و ممنوعیت پناهندگی در خاک آمریکا

این سیاست با ادعای ساختگی «تهاجم»، حقوق پناهندگی را تعلیق کرده، دیوار مرزی می‌سازد و از قانون «دشمنان بیگانه» برای اخراج استفاده می‌کند؛ مانند اخراج ۱۳۷ ونزوئلایی به السالوادور که به شکنجه آنها منجر شد. این اقدام فرآیند قانونی را دور می‌زند و توسط دادگاه‌ها با چالش مواجه شده است.

۲- بازداشت اجباری

دستور بازداشت حداکثری مهاجران بدون جلسه وثیقه صادر شد، که به رکورد ۶۸ هزار و ۴۰۰ نفر در بازداشت اداره مهاجرت و گمرک آمریکا ICE تا دسامبر ۲۰۲۵ (آذر/دی ۱۴۰۴) منجر شده و مهاجران بلندمدت را تحت تاثیر قرار می‌دهد. دادگاه‌ها برخی را واجد وثیقه دانسته‌اند.

۳- گسترش سراسری اخراج سریع

این سیاست در قبال غیرشهروندان در هر جایی از آمریکا اعمال می‌شود که نتوانند حضور ۲ ساله مداوم را اثبات کنند، و حقوق قانونی را از کسانی که تحت برنامه‌های لغوشده وارد شده‌اند، سلب می‌کند. این سیاست قبلا تنها برای تازه‌واردان بود، اما حالا مهاجران داخلی تا ۲ سال پس از ورود را شامل می‌شود.

۴- لغو آزادی مشروط کوبایی/هائیتی/نیکاراگوئه/ونزوئلا، نرم‌افزار‌های گوشی برای نوبت ورودی، وضعیت حفاظت موقت و برنامه‌های تحرک ایمن

لغو برنامه‌های آزادی مشروط باعث کاهش ۶۹ تا ۹۹ درصدی عبور نامنظم شده، اما ۵۳۲ هزار نفر را از ورود قانونی محروم کرده؛ پایان برنامه حفاظت موقت برای بیش از یک میلیون نفر (از جمله ۳۵۰ هزار تبعه هائیتی) ریسک اخراج را افزایش داده و نرم‌افزار CBP One برای دریافت رسیدگی به درخواست پناهندگی و دفاتر تحرک ایمن تعطیل شده‌اند.

۵- گسترش وسیع منابع برای بازداشت و اخراج

قانون هزینه ۱۷۰ میلیارد دلاری ظرفیت بازداشت اداره مهاجرت و گمرک آمریکا را ۳ برابر کرده، بودجه برای اخراج، دیوار و پاداش‌ها اختصاص داده و به استخدام ۱۴ هزار نیرو منجر شده است. همچنین از کارمندان فدرال و پایگاه‌های داده برای اجرا سیاست‌های ضدمهاجرتی استفاده می‌شود.

۶- استفاده از نیرو‌های مسلح آمریکا برای اخراج، بازداشت و بستن مرز

دستور استقرار نظامی برای بستن مرز‌ها صادر شد، از گوآنتانامو و فورت بلیس برای بازداشت استفاده می‌شود و مناطقی که به عنوان مناطف دفاع ملی خوانده می‌شود، برای بازداشت گسترده مهاجران ایجاد شد. این اقدام مرز را نظامی کرده و بسیاری از درخواست‌های پناهندگی رد شده‌اند.

۷- گسترش بازداشت‌های مهاجرتی، از جمله جرم‌انگاری براساس نژاد 

نقش پلیس محلی در بازداشت‌ها افزایش یافته، بودجه پناهگاه‌های اسکان مهاجران قطع شده و حفاظت از مکان‌های حساس لغو شده است. این موضوع به یورش به دادگاه‌ها و جرم‌انگاری براساس نژاد، مانند هدف قرار دادن لاتین‌ها در لس‌آنجلس یا اتباع سومالی در مینه‌سوتا منجر شده است. این سیاست نیروی بیش از حد را باعث شده است. 

۸- تبدیل قضات مهاجرتی به قضات اخراج

هیئت استیناف مهاجرتی از ۲۸ به ۱۵ عضو کاهش یافته، بیش از ۱۰۰ قاضی اخراج شده و وکلای نظامی به‌عنوان قاضی موقت منصوب شده‌اند. این اقدام پیشینه‌های مضر، مانند حذف جنسیت از دلایل پناهندگی ایجاد کرده و نرخ انکار پناهندگی را افزایش داده است.

۹- اخراج به کشور‌های سوم

غیرشهروندان به کشور‌های نامرتبط مانند کاستاریکا یا السالوادور اخراج می‌شوند، که ممنوعیت شکنجه و ادعا‌های پناهندگی را دور می‌زند. توافق‌های پناهندگی با چندین کشور احیا شده است.

۱۰- ممنوعیت‌های سفر و محدودیت‌های دیگر بر مهاجرت قانونی

ممنوعیت ورود از ۳۹ کشور و فلسطینی‌ها اعمال شده، برخی انواع ویزا‌ها به دلیل ادعا‌ها درباره نگرانی‌های امنیتی تعلیق شده، که شبیه ممنوعیت‌های پیشین مبتنی بر تعصب است. این سیاست ورود قانونی براساس ملیت و برنامه‌های لاتاری را برای شهروندان برخی کشور‌ها تحت تاثیر قرار می‌دهد.

۱۱- تلاش برای پایان شهروندی براساس تولد در آمریکا برای فرزندان والدین بدون مدرک

یکی از دستور‌های ترامپ، شهروندی براساس صرفا تولد را در آمریکا پایان می‌دهد مگر اینکه یکی از والدین شهروند یا مقیم دائم باشد. این موضوع خطر بی‌تابعیتی، ترس از اخراج و موانع دسترسی به خدمات مانند بهداشت و آموزش را ایجاد می‌کند. این اقدام به‌عنوان خلاف قانون اساسی به چالش کشیده شده و در انتظار بررسی دیوان عالی آمریکا است.

۱۲- تعلیق نامحدود اسکان مجدد پناهندگان

پذیرش پناهندگانی که به‌عنوان «مضر» طبقه‌بندی می‌شوند متوقف شده، سقف به ۷ هزار و ۵۰۰ نفر کاهش یافته و اولویت به سفیدپوستان آفریقای جنوبی داده شده است. این سیاست برنامه ۵۰ ساله اسکان مجدد را تضعیف می‌کند.

انتهای پیام/



ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *