موفقیت در مرکز هنرهای نمایشی در گروی استفاده از مشاوره های بزرگان تئاتر
: صالح پور پای به وادی دشواری گذاشته است؛ بخصوص در روزگار ما که کمترین اشکالات سیستمهای هنری بواسطه حضور پررنگ رسانه ها، درشت جلوه می کند. صالح پور اگر می خواهد موفقیت را در کوتاهترین زمان ممکن تجربه کند حتما باید بر روی مشاوره با بزرگان تئاتر حساب ویژه ای کند؛ بزرگانی که در همه این سالها با آغوش باز پذیرای مدیران بوده اند و بی منت به آنها راهکار داده اند.
به گزارش /پیمان اسماعیلی: اردشیر صالحپور را اغلب تئاتری ها به عنوان نویسنده، پژوهشگر، کارگردان، عضو هیئت مدیره چند دانشگاه هنری و مدرس تئاتر می شناسند. نویسنده ای که سالها در حوزه تئاتر آئینی وسنتی فعالیت می کند و پژوهش و نمایشنامه های ماندگاری خلق کرده است. آخرین کار نوشتاری اردشیر صالح پور که روی صحنه رفته است نمایش "بانو گشتاسب" به کارگردانی مریم معترف است که این روزها در تالار سنگلج روی صحنه است.
صالح پور تابستان امسال به سمت دبیری سی و سومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر منصوب شد و با توجه به وضعیت تئاتر یک کارچالش برانگیز را قبول کرد. درسالی که به نظر می رسد اغلب بزرگان تئاتر درجشنواره غایب هستند برگزاری جشنواره امسال برای صالح پور یک عرصه دشوار محسوب می شود و باید منتظرماند و کیفیت برگزاری جشنواره تئاتر فجر را بعد ازخاتمه اش سنجید بخصوص که کمبود بودجه به خصوص در بحث انتخاب وحضور گروههای تئاتری شهرستانی یک دغدغه بسیار مهم برای صالح پور است.
اقدامی پرریسک برای صالح پور
با این حال بعد از استعفای ناگهانی حسین طاهری ازسمت مدیریت مرکزهنرهای نمایشی، قبول پیشنهاد سرپرستی مرکز هنرهای نمایشی از سوی صالح پوربا توجه به نارضایتی که دربین اهالی تئاتراز عملکرد مرکز وجود دارد نیز اقدامی پرریسک بوده است.
با توجه به مشغله های فراوانی که مرکز هنرهای نمایشی دارد طبیعی است که صالح پور نتواند تمام و کمال وقتش را صرف جشنواره کند بخصوص که دبیری جشنواره تئاتر فجر که مهمترین رویداد هنری عرصه تئاتر ایران زمین است یک کار زمان برو تمام وقت است.
گلایه های بزرگان را بشنوید
اینکه اردشیر صالح پور چگونه می تواند این دو عرصه را همزمان با هم مدیریت کند بستگی دارد به کاریزمای خودش و البته تیم اجرایی که می بایست در مرکز هنرهای نمایشی در کنار او قرار گیرد. بزرگان تئاتری در ماههای اخیر گلایه های فراوانی را از وضعیت بغرنج تئاتر از مدیر پیشین مرکز داشتند و البته که این گلایه ها چنان که باید شنیده نشد. حالا باید منتظر ماند و دید صالح پور خواهد توانست به واسطه سابقه سالها فعالیت در عرصه تئاتر شده بخشهایی از مشکلات آن را حل کند.
صالح پور پای به وادی دشواری گذاشته است؛ بخصوص در روزگار ما که کمترین اشکالات سیستمهای هنری بواسطه حضور پررنگ رسانه ها، درشت جلوه می کند. صالح پور اگر می خواهد موفقیت را در کوتاهترین زمان ممکن تجربه کند حتما باید بر روی مشاوره با بزرگان تئاتر حساب ویژه ای کند؛ بزرگانی که در همه این سالها با آغوش باز پذیرای مدیران بوده اند و بی منت به آنها راهکار داده اند.