اقتدار دفاعی و نظامی از مذاکره به دست نیامده است

: خریدهای تسلیحاتی چند صد میلیاردی کشورهای منطقه، دستیابی به پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی روز دنیا اقتدار و امنیت ایجاد نکرده است.
به گزارش گروه فضای مجازی میزان، روزنامه سیاست روز امروز در سرمقاله خود نوشت: خریدهای تسلیحاتی چند صد میلیاردی کشورهای منطقه، دستیابی به پیشرفته‌ترین تجهیزات نظامی روز دنیا، جنگنده بمب‌افکن‌های فوق پیشرفته، سپر موشکی، تانک‌های مدرن، موشک‌های دوربرد و کوتاه‌برد و بسیاری سلاح‌ها و تجهیزات دیگر برای کشورهایی که ادعای قدرتمندی می‌کنند، اقتدار و امنیت ایجاد نکرده است.
پشت این سلاح‌ها و تجهیزات نظامی باید چیزی فراتر از آنها باشد تا بتواند، آن اقتدار و قدرتمندی را بروز دهد و کارآیی آنها را بالا ببرد.
هر مقدار سلاح و تجهیزات نظامی از سوی کشورهای منطقه به ویژه رژیم صهیونیستی خریداری و ساخته شود، آن کارآیی و کاربرد حقیقی و واقعی را نخواهد داشت. اعتقاد و ایمان در استفاده از ابزار، ماهیت کاربرد آن را تغییر می‌دهد. تنها سلاح پیشرفته کافی نیست، در کنار آن ایمان برای استفاده از آن هم لازم است تا اثربخشی آن افزایش یابد و کامل گردد.
اعتقاد قلبی به وعده الهی به پیروزی‌های بزرگ در قرآن که می‌فرماید; «و من یتول الله و رسوله و الذین آمنوا فان حزب‌الله هم الغالبون»،«و هر که ولایت خدا و رسول او و کسانی را که ایمان آورده‌اند بپذیرد از حزب خدا است و بی‌تردید حزب خدا پیروز است» بسیاری از تردیدها، ضعف و شک‌ها را برطرف می‌کند. قوت قلب می‌دهد و نگرانی‌‌ها را هم دور می‌سازد چون می‌داند در مسیری قرار گرفته است که شکست در آن معنا و مفهومی ندارد.
نمونه‌های بارز و بزرگی در مصداق این آیه شریفه وجود دارد که نشان می‌دهد هرگاه در اعتقاد قلبی به ولایت خدا و رسول و اهل بیت ایمان واقعی وجود داشته است، شکستی در میان مؤمنان و مؤمنات دیده نشده و هر چه بوده پیروزی و ظفر بوده است و هرگاه شک و تردید در دل‌ها راه یافته شکست‌های عبرت‌آموز را به ارمغان آورده است.
از همان پیروزی انقلاب اسلامی ایران که اکنون عالم‌گیر شده است، نگاه کنیم تاکنون، اتفاقات، توطئه‌ها و تهدیدات و اقدامات سنگینی علیه ایران اسلامی رخ داده است که یقین بدانید بر سر هر مردم و کشوری پیاده می‌شد، بارها سر فرود می‌آورد و زانو می‌زد. غافل نشویم و غفلت نکنیم از لطف و کرامت الهی و پیامبر و اهل بیت که هر چه اکنون در این کشور با همه آن دشمنی‌ها می‌گذرد، گوشه‌چشمی از الطاف آن‌هاست. فقط گوشه چشمی; وعده بزرگ، روز موعود است که، بی‌شک و تردید، آن روز هم خواهد رسید و سلیمان زمان که خاتم با اوست، خواهد آمد.
ما در این سال‌ها دست روی دست نگذاشتیم و فرزندان دلاور این سرزمین رشادت‌ها کردند و تلاش‌های بسیار نمودند و در بسیاری از زمینه‌ها پیشرفت‌های چشمگیری کرده‌ایم که چشمان از حدقه درآمده دشمن، نشان دهنده عظمت آنها است.
پیشرفت‌های دفاعی و نظامی جمهوری اسلامی ایران عامل بازدارنده مهم و اصلی در مقابل هر آنچه که دشمن علیه ایران به کار برده و می‌برد، توانسته است، همه آنها را عقیم سازد. یقین داشته باشیم و برخی در داخل هم داشته باشند که اقتدار نظامی و به رخ کشیدن آن به دشمن، آن نیت ناپاک و شیطانی را تاکنون باطل کرده است.
پس برای این که فرزندان دلیر در سپاه اسلام را تقویت کنیم باید به گونه‌ای سخن بگوییم که، تضعیف آنها و تخریب تلاش‌های شبانه‌روزی و خستگی‌ناپذیرشان نشود.
زمانی برخی می‌گفتند که «غربی‌ها از چهار تا تانک و موشک ما نمی‌ترسند، از این مردم می‌ترسند، آیا شما فکر کرده‌اید که آمریکا که با یک بمبش می‌تواند تمام سیستم‌های نظامی ما را از کار بیندازد، از سیستم نظامی ما می‌ترسد؟»، غفلت است که باعث می‌شود چنین مواضعی مطرح شود چرا که این تانک و موشک از سوی همین مردم ساخته شده است و فرزندان آنها، پشت همان چهار تا موشک و تانکی که آقای وزیر گفته است، قرار دارند. پس آن ایمان و این سلاح با هم دیگر، کاری خواهند کرد، کارستان!
اگر برای دشمن مهم نبود آن چهار تا موشک، هیچگاه اینگونه دست و پا نمی‌زد که حتی بیشتر از دشمنی‌های هسته‌ای علیه ایران، علیه پیشرفت‌های دفاعی و نظامی به ویژه موشکی ایران توطئه کند و خواهان برچیده شدن و انهدام آنها شود.
در این دنیای به هم خورده، که ایران جزیره ثبات و امن است، اقتدار نظامی و پیشرفت‌های دفاعی اجتناب‌ناپذیر است.
شاید یکی از اشتباهاتی که انجام شد، بزرگ کردن بیش از اندازه گفت‌وگوهای هسته‌ای بود که بسیاری از مسائل هم به آن گره زده شد. از جمله گفت‌وگوهای هسته‌ای و بهبود وضعیت اقتصادی و حتی امن‌تر شدن کشور به خاطر گفت‌وگوهای هسته‌ای که شاید بتوان به آن اشتباه محاسباتی اطلاق کرد.
غرب و آمریکا از همان آغاز بهانه‌های خود به فعالیت‌های صلح آمیز هسته‌ای ایران، درصدد آن بود که این موضوع را بزرگ کند و از آن به عنوان یک چالش جهانی نام ببرد. ما برای این که در جریان این سیاست قرار نگیریم، خود نباید به آن دامن بزنیم.
آقای وزیرخارجه علیرغم همه تلاش‌های خستگی‌ناپذیر و قابل تقدیری که با تیم هسته‌ای انجام داده است، باید در اعلام مواضع و سیاست، بیشتر توجه کند و اهداف و دستاوردهای گفت‌وگوهای هسته‌ای را تنها به مذاکرات خلاصه نکند.
آقای ظریف در همایش دیپلماسی هسته‌ای؛ تولید امنیت، اقتدار و کاهش آسیب‌پذیری جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات و تغییر فضای بین‌المللی به نفع ایران را از دستاوردهای مذاکرات دانسته و گفته است; «من ادعا می‌کنم که به دنبال این مذاکرات، جمهوری اسلامی ایران امن‌تر شده است، هیچکس دیگر نمی‌تواند علیه مردم ما بر طبل جنگ بکوبد...»
هنگامی که می‌گوییم جمهوری اسلامی ایران اگر بر سر موضوع هسته‌ای خود تمایل به گفت‌وگو دارد تا ادعاهای بی‌اساس آمریکا و غرب آشکار شود، اما در مقابل تاکید می‌شود که هیچگاه بر سر موشک‌ها و پیشرفت‌های دفاعی خود گفت‌و‌گو نخواهیم کرد، یعنی این اقتدار دفاعی و امنیت ایران است که آنها را پای میز مذاکره کشانده است و البته ما هم با همین امنیت و اقتدار به گفت‌وگو نشسته‌ایم. چالش‌ها، درگیری‌ها و گرفتاری‌های غرب و آمریکا و رژیم صهیونیستی بسیار فراتر از آن چیزی است که دیده می‌شود، پس برای حفظ انسجام و اتحاد و اقتدار درونی ایران اسلامی به گونه‌ای سخن نرانیم که در دل‌ها شک و شبهه ایجاد کند. به همین خاطر است که فرمانده معظم کل قوا در دیدار فرماندهان نیروی دریایی ارتش، تاکید کردند که، «نیروهای مسلح ما بدون در نظر گرفتن محاسبات سیاسی، آمادگی‌های خود را دائماً افزایش داده و با شناسایی خلاء‌های خود و همچنین بررسی امکانات و نقاط ضعف دشمن، برنامه‌ریزی‌های راهبردی انجام دهند.»
اما اگر اعتقاد بر این است که مذاکرات امنیت و اقتدار به بار آورده، پس می‌توان گفت که اقتدار دفاعی و نظامی و پیشرفت‌های شگرف این حوزه از مذاکرات به دست نیامده است.

مولف: محمد صفری