هشدار درباره تجویز زودهنگام و بدون کنترل آمپول‌های لاغری

چاقی امروز از یک دغدغه ظاهری فراتر رفته و به بحرانی مرگبار در قالب بیماری‌های قلبی، دیابت و فرسایش مفاصل تبدیل شده است. در تقلا برای گریز از این عوارض مهلک و ناکامی در رژیم‌های طولانی، هجوم شتاب‌زده جامعه به تزریق آمپول‌های لاغری، درمان را وارد قماری پرریسک کرده است.

مسعود اسلامی دبیر انجمن آترواسکلروز ایران  درگفت‌وگو با میزان درباره سهم چاقی در بیماری‌های قلبی و تجویز آمپول‌های لاغری گفت: نزدیک به ۵۰ درصد از مبتلایان به بیماری‌های قلبی با معضل چاقی و اضافه‌وزن دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ گسترش شیوع چاقی و اضافه‌وزن در جامعه به عنوان یکی از نیرومندترین پیش‌درآمد‌های بیماری‌های ایسکمیک قلب، بار سنگینی را بر دوش نظام سلامت تحمیل کرده است.در مواردی برای مقابله با تبعات چاقی آمپول‌های نوین لاغری تجویز می‌شود، اگرچه انقلابی در کاهش مرگ‌ومیر ناشی از انسداد عروق به شمار می‌روند، اما تجویز زودهنگام و بدون کنترل آنها در فاز ناپایدار قلبی می‌تواند جان بیمار را مستقیماً به خطر اندازد.

وی با اشاره به معیار‌های تن‌سنجی (آنتروپومتریک) تصریح کرد: از منظر محاسبات پزشکی، زمانی که شاخص توده بدنی (BMI) یا نسبت وزن به مجذور قد از ۲۷ کیلوگرم بر متر مربع فراتر می‌رود، فرد در دامنه اضافه‌وزن قرار گرفته و ارقام بالاتر از ۳۰، مرز قطعی چاقی بالینی محسوب می‌شود. همچنین در ارزیابی‌های میدانی، اندازه دور کمر فراتر از ۹۵ سانتی‌متر در جامعه ما به عنوان زنگ خطری جدی برای تجمع چربی‌های پرخطر احشایی تلقی می‌گردد.

اسلامی به تفاوت‌های بنیادین نرم جمعیتی منطقه اشاره کرد و افزود: پیمایش‌های اپیدمیولوژیک نشان می‌دهد استاندارد‌های طبیعی دور کمر در خاورمیانه و ایران حدود ۱۰ سانتی‌متر کمتر از الگو‌های غربی در اروپا و آمریکاست. این بدان معناست که سیستم قلبی–عروقی جمعیت ایرانی در اندازه‌های کوچک‌تر دور کمر نیز متحمل شوک‌های متابولیک، التهاب عروقی و آترواسکلروز زودرس می‌شود؛ رویدادی که حساسیت غربالگری و مداخله سریع را دوچندان می‌سازد.

دبیر انجمن آترواسکلروز ایران با ورود به بحث درمان‌های نوین اظهار کرد: نسل جدید آمپول‌های هفتگی لاغری، تحولی بنیادین و بی‌سابقه در مدیریت درمانی چاقی ایجاد کرده‌اند. این دارو‌ها برای بیماران قلبی با شاخص توده بدنی بالاتر از ۲۷ اکیداً توصیه می‌شوند؛ چرا که نتایج بالینی مؤید افت چشمگیر موارد فوت، سکته‌های مجدد و کاهش عوارض سوء قلبی–عروقی است. با وجود این مزیت‌های درخشان، یک مرز احتیاطی قاطع وجود دارد: مصرف این دارو‌ها مشروط به «پایداری کامل بالینی» بیمار است.

این متخصص ارشد آریتمی و الکتروفیزیولوژی تاکید کرد: چنانچه بیمار قلبی هنوز با درد‌های فعال و کنترل‌نشده قفسه سینه (آنژین ناپایدار)، نارسایی قلبی پیش‌رونده یا آریتمی‌های حاد مواجه باشد، استفاده از دارو‌های ضدچاقی خطایی راهبردی است. ورود به این رژیم درمانی صرفاً پس از کنترل قطعی بیماری و با هم‌افزایی هم‌زمان متخصص قلب و فوق‌تخصص غدد مجاز خواهد بود.

وی در پایان با اشاره به عوارض گوارشی شایع آمپول از جمله تهوع، اسهال و استفراغ تأکید کرد: گرچه این علائم در درصد اندکی از دریافت‌کنندگان بروز می‌کند، اما ایجاد کم‌آبی و به‌هم‌خوردن تعادل الکترولیتی در بیمار قلبی، جذب و متابولیسم دارو‌های حیاتی او را مختل ساخته و احتمال بروز عوارض کشنده را به شدت بالا می‌برد؛ امری که ضرورت نظارت مستقیم تیم درمانی را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.

انتهای پیام/