پایان کار استارمر در دولت انگلیس؛ برنامههای بورنهام چیست؟
براساس گزارشها و تحلیلهای اخیر رسانههای انگلیس، این کشور در آستانه یک تحول سیاسی بزرگ قرار دارد.
پس از کنارهگیری کییر استارمر از ریاست حزب کارگر و نخستوزیری به دلیل افت شدید مقبولیت در نظرسنجیها و رقابت تنگاتنگ با حزب ریفورم، اندی بورنهام، شهردار سابق منچستر بهطور رسمی بهعنوان رئیس جدید حزب کارگر معرفی شد و ماموریت تشکیل دولت جدید را برعهده گرفت.
روی کار آمدن اندی بورنهام؛ پایان عصر استارمر
به گزارش گاردین، اندی بورنهام روز جمعه، ۱۷ جولای (۲۶ تیر) به دنبال حمایت قاطع نمایندگان پارلمان، اتحادیههای کارگری و شاخههای حزبی، بهطور رسم ریاست حزب کارگر را برعهده گرفت.
بورنهام در سخنرانی خود تاکید کرد که این جابهجایی، بزرگترین تغییر در سیاست انگلیس طی ۴۰ سال گذشته است و آن را آخرین شانس حزب کارگر برای اصلاح امور خواند.
او وعده داده است که به جناحبندیها و اختلافهای داخلی حزب کارگر که در دوران استارمر شدت یافته بود، پایان دهد.
با این حال، او همین ابتدا با چالش چینش کابینه مواجه است؛ به ویژه احتمال انتصاب شبانا محمود (از جناح راست حزب) بهعنوان وزیر دارایی موجی از نارضایتی را در میان جناح چپ حزب که خواهان انتصاب اد میلیبند بودند، ایجاد کرده است.
۶ چالش و ابرمشکل کلیدی در نخستین هفتههای نخستوزیری
به گفته کارشناسان، بورنهام که در حال آمادهسازی برای ورود به شماره ۱۰ داونینگ استریت (دفتر نخستوزیری انگلیس) است، با ۶ چالش فوری و مواجه است که به اصطلاح فهرست بحرانها نامیده میشوند.
کاهش هزینههای زندگی
بورنهام متعهد به تزریق پول به جیب شهروندان است. ایدههایی مانند انجماد یکساله اجارهبها در بخش خصوصی، کاهش سقف کرایه اتوبوسها و حذف عوارض سبز از قبوض انرژی مطرح است که همگی بار مالی سنگینی دارند.
کسری بودجه نظامی
استارمر یک حفره مالی ۴.۷ میلیارد پوندی در برنامههای سرمایهگذاری نظامی برجای گذاشته است. بورنهام باید تصمیم بگیرد که این کسری را چگونه جبران کند؛ آن هم در شرایطی که تورم ناشی از تجاوز نظامی علیه ایران این فضا را محدودتر کرده است.
بحران شرکت آب تیمز
طلبکاران این شرکت ورشکسته به دنبال یک بسته نجات ۱۰ میلیارد پوندی هستند. بورنهام باید تصمیم بگیرد که آیا این شرکت را تحت مدیریت ویژه دادگاه قرار دهد تا گامی برای ملیسازی مجدد آن باشد یا خیر.
تامین مالی سیاسی و اصلاحات
لوایح معوقه انتخاباتی و پیشنهادها برای محدود کردن کمکهای مالی به احزاب و ممنوعیت کمکهای رمزارزی، اولین آزمون بورنهام در تغییر شیوه سیاستورزی خواهد بود.
بازتنظیم روابط با اتحادیه اروپا
مقامات بروکسل به دلیل تغییر نخستوزیر، نشست مشترک را به تعویق انداختند. اکنون بورنهام باید درباره مسائل حساسی مانند درخواست اروپا برای یکسانسازی شهریه دانشجویان اروپایی با دانشجویان انگلیسی تصمیم بگیرد.
رابطه با آمریکا و ترامپ
استارمر تلاش زیادی برای حفظ نزدیکی با دونالد ترامپ داشت، اما انتقادات علنی استارمر از جنگ علیه ایران، روابط لندن و واشنگتن را تیره کرد. بورنهام باید میان ترمیم این رابطه یا فاصلهگرفتن از دولت غیرقابلپیشبینی ترامپ، که خواسته بسیاری از نمایندگان حزب کارگر است، یکی را انتخاب کند.
تفاوت سیاستهای اندی بورنهام و کییر استارمر
تفاوتهای دیدگاهی و سیاستی مشهودی میان این ۲ نفر وجود دارد. هرچند بورنهام از استارمر تمجید کرده و او را عامل هدایت حزب از بزرگترین شکست به یکی از بزرگترین پیروزیهای تاریخ دانسته، اما خط مشی اقتصادی و رویکرد مدیریتی متفاوتی را ترسیم کرده است.
گرایش اقتصادی و ساختار بازار
استارمر تمایل بیشتری به سیاستهای میانه، احتیاط مالی و همسویی با هنجارهای بازار آزاد داشت تا بتواند رضایت صاحبان کسبوکارهای بزرگ را جلب کند.
بورنهام رویکرد صریحتر و سنتیتری در مقایسه با جناح چپ حزبش دارد. بورنهام به وضوح وعده داده است که میراث اقتصادی مارگارت تاچر را برچیند.
مالکیت عمومی و خدمات دولتی
استارمر در قبال بومیسازی یا ملیسازی صنایع و خدمات عمومی، رویکردی کاملا محافظهکارانه و محدود را دنبال میکرد.
بورنهام به شدت از مالکیت عمومی بخش خدمات کلیدی (مانند آب و انرژی) حمایت میکند و مدعی تعهد به ساخت نسل جدیدی از مسکنهای دولتی و سازمانی برای شهروندان است.
توزیع قدرت و مدیریت منطقهای
استارمر تمرکز سنتی و متداولی بر ساختار مرکزی قدرت در لندن داشت.
اما اندی بورنهام برآمده از فضای مدیریت محلی است و بر انتقال جدی قدرت از لندن به جوامع و مناطق مختلف انگلیس پافشاری میکند. او همچنین قصد دارد سرمایه سیاسی خود را بهطور ویژه خرج اصلاح ساختار بحرانی مراقبتهای اجتماعی کند.
روابط بینالملل و موضعگیری در قبال آمریکا
استارمر اهمیت و بهای زیادی برای نزدیک ماندن به دونالد ترامپ قائل بود، هرچند که در اواخر دوره خود به دلیل انتقاداتش از جنگ علیه ایران، این رابطه دچار تنش و شکاف شد.
اما بورنهام تحت فشار شدید نمایندگان همفکر خود در حزب قرار دارد تا برخلاف استارمر، فاصله منطقی و دورتری از دولت بیثبات و غیرقابلپیشبینی ترامپ اتخاذ کند.
انتهای پیام/