تجارت مرگ و سیاست؛ دلار‌های زندان‌های خصوصی آمریکا در جیب جمهوری‌خواهان
سرازیر شدن دلار‌های شرکت‌های زندان خصوصی به خزانه‌های انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا، ابعاد تازه‌ای از پیوند میان سودجویی‌های تجاری و سیاست‌های مهاجرتی سخت‌گیرانه در آمریکا را آشکار کرده است.
بررسی‌های انجام‌شده براساس سوابق کمیسیون انتخابات فدرال نشان می‌دهد که کمیته‌های اقدام سیاسی (PACs) و مدیران اجرایی ۳ شرکت بزرگ اداره‌کننده زندان‌های خصوصی در آمریکا، حدود ۱.۲ میلیون دلار به نامزدها، کمیته‌های جمع‌آوری کمک‌های مالی و کمیته‌های احزاب سیاسی در جریان چرخه انتخابات میان‌دوره‌ای فعلی کمک کرده‌اند.
علاوه بر این، یکی از شرکت‌های تابعه گروه جئو GEO موسوم به «خدمات بازپروری جئو» مبلغ ۴.۴ میلیون دلار دیگر به «مگا اینک»، یک کمیته اقدام سیاسی بزرگ حامی دونالد ترامپ، اهدا کرده است که نشان‌دهنده ابعاد کلان حمایت مالی این بخش از متحدان سیاسی خود است.
دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ همراه با تسلط جمهوری‌خواهان بر مجلس نمایندگان و سنا، به منبع درآمدی بسیار پربار برای صنعت زندان‌های خصوصی تبدیل شده است. از زمان آغاز به کار مجدد دولت ترامپ، شرکت‌های بزرگ زندان‌داری خصوصی یعنی کورسیویک و گروه جئو بیش از یک میلیارد دلار قرارداد جدید با اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) دریافت کرده‌اند.
براساس آمار‌های رسمی، تا اواخر تابستان سال جاری حدود ۵۹ هزار نفر توسط اداره مهاجرت آمریکا در بازداشت به سر می‌برند که بیشتر آنها در زندان‌های مهاجرتی خصوصی نگهداری می‌شوند.
بررسی دقیق سوابق مالی انتخاباتی نشان می‌دهد که کمیته‌های اقدام سیاسی این ۳ شرکت حدود ۷۷۴ هزار دلار در طول چرخه انتخابات میان‌دوره‌ای اهدا کرده‌اند که از این میان، ۳۲۰ هزار دلار به‌طور مستقیم به کمیته ملی جمهوری‌خواهان، کمیته ملی کنگره جمهوری‌خواهان و کمیته ملی سنای جمهوری‌خواه اختصاص یافته است. در میان این شرکت‌ها، کمیته اقدام سیاسی گروه جئو با پرداخت حدود ۴۵۶ هزار دلار، بیشترین هزینه را در مقایسه با رقبای خود یعنی کورسیویک و‌ام‌تی‌سی انجام داده است.
مدیران اجرایی شرکت‌های کورسیویک و گروه جئو نیز در مجموع رقمی در حدود ۳۷۵ هزار دلار به کارزار‌های انتخاباتی تزریق کرده‌اند، در حالی که کمک‌های مالی قابل‌توجهی از سوی چهره‌های کلیدی این صنعت به سیاستمداران ارشد حزب جمهوری‌خواه از جمله اندرو گاربارینو و سناتور اشلی مودی صورت گرفته است. اشلی مودی که به‌عنوان یکی از چهره‌های وفادار به ترامپ شناخته می‌شود و در کمیته امنیت داخلی سنا حضور دارد، حمایت‌های مالی قابل‌توجهی از سوی این بخش دریافت کرده است.
در نقطه مقابل، نامزد‌های دموکرات و چهره‌های مستقل با انتقاد شدید از این رویکرد، پذیرش کمک‌های مالی از بخش خصوصی اداره‌کننده زندان‌ها را نشانه‌ای آشکار از فساد نظام‌مند و سودجویی از رنج انسانی توصیف کرده‌اند.
سرازیر شدن این حجم از ثروت به عرصه سیاست در شرایطی رخ می‌دهد که بودجه اداره مهاجرت و گمرک آمریکا به سطوح بی‌سابقه‌ای رسیده و این نهاد اکنون بودجه‌ای فراتر از هر آژانس مجری قانون فدرال دیگری در اختیار دارد. قانونی که سال گذشته تصویب شد، ۷۵ میلیارد دلار بودجه برای بازه زمانی ۴ ساله به اداره مهاجرت آمریکا اختصاص داد که ۴۵ میلیارد دلار آن به‌طور مستقیم صرف ساخت تاسیسات جدید بازداشتگاهی خواهد شد.
- بیشتر بخوانید:
- سود‌های هنگفت سیاست‌های ضد مهاجرتی ترامپ برای مجتمع‌های صنعت اخراج
- چگونگی تبدیل طرح اخراج دسته‌جمعی ترامپ به یک تجارت پرسود
این تزریق مالی عظیم به جهش چشمگیر درآمد‌های شرکت‌های زندان خصوصی منجر شده است؛ به‌طوری که گروه جئو تنها در ۶ ماه نخست سال ۲۰۲۶ درآمدی معادل ۱.۴۴ میلیارد دلار را به ثبت رساند که افزایشی ۱۶ درصدی در مقایسه با سال گذشته نشان می‌دهد. مدیران این شرکت‌ها با صراحت از سال‌های رکوردشکنی در کسب قرارداد‌های جدید تجاری صحبت می‌کنند و آمار‌های مالی شرکت کورسیویک نیز از جهش بیش از ۲۷ درصدی درآمد در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ خبر می‌دهد؛ رشدی که به‌طور مستقیم به افزایش تعرفه‌های روزانه بازداشتگاه‌های تحت قرارداد با اداره مهاجرت گره خورده است.
این ارتباط تجاری و مالی برای مدیران و سهامداران زندان‌های خصوصی، به بهای گزافی برای هزاران انسان محبوس در این زندان‌ها تمام شده است. بازداشت‌کنندگان بزرگسال و کودک بار‌ها گزارش کرده‌اند که در شرایطی غیرانسانی، خطرناک و به شدت تحقیرآمیز نگهداری می‌شوند.
از زمان آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، ده‌ها نفر جان خود را در بازداشتگاه‌های اداره مهاجرت از دست داده‌اند که حدود سه‌چهارم این موارد مرگ‌ومیر در مراکز بازداشتگاهی خصوصی رخ داده است. بحران انسانی در این مراکز تا جایی پیش رفته است که بازداشت‌شدگان در برخی مراکز از جمله مرکز پردازش فالکستون در ایالت جورجیا، دست به اعتصاب غذای طولانی‌مدت زده‌اند تا به شرایط اسف‌بار و طولانی‌مدت بازداشت خود اعتراض کنند.
گزارش‌های تکان‌دهنده‌ای منتشر شده است که نشان می‌دهد مقام‌های فدرال و پیمانکاران خصوصی حتی اعتصاب‌کنندگان غذا را با تهدید به تغذیه اجباری تحت فشار قرار داده‌اند؛ اقدامی که از سوی نهاد‌های حقوق بشری مصداق بارز شکنجه و نقض فاحش حقوق بنیادین انسان‌ها به شمار می‌رود.
پناهجویان اکنون خود را در حصار‌های آهنین زندان‌هایی می‌بینند که ماشین سودآوری سیاسی و تجاری را تغذیه می‌کنند و اعتراضات سازمان‌های حقوق بشری نیز تاکنون نتوانسته مانع از تداوم این چرخه سوداگرانه و مرگبار شود.
انتهای پیام/
