کلاف پیچیده انتخاب سرمربی جدید تیم ملی امید/ تداوم حضور مربی داخلی یا بازگشت به نسخه خارجی؟
تیم ملی فوتبال امید ایران پس از ثبت نتایجی ضعیف و رقم زدن یک فاجعه در بازیهای آسیایی ناگویا، از این مسابقات حذف شد و به تهران برگشت.
پس از این مسابقات، حسین عبدی، سرمربی تیم اعلام استعفا کرد و رئیس فدراسیون فوتبال هم با اعلام اینکه تغییراتی در راه است، استعفای او را پذیرفت. با این حال و با وجود اعلام نام گزینههای متعدد، روند انتخاب سرمربی جدید با شیب بسیار کندی پیش میرود.
لزوم انتخاب بهترین گزینه ممکن
انتخاب سرمربی برای تیم امید در سالهای اخیر به یک کلاف پیچیده تبدیل شده است. معمولاً پس از بررسیها و گمانهزنیهای متعدد، بدترین گزینهها نظیر عنایتی، روانخواه و عبدی انتخاب میشوند و بعد از حذف در یک تورنمنت مهم، این چرخه تکرار میشود.
حال بار دیگر صحبت از گرینههای داخلی و خارجی شده است. برخی از اعضای هیئترئیسه، گزینه خارجی پیشنهاد دادهاند و برخی دیگر، افرادی، چون افشین قطبی، رسول خطیبی، پیروز قربانی و یا مجتبی حسینی را شایستهتر میدانند.

در چنین شرایطی، باید به سبک مربیگری و نقاط ضعف و قوت هر یک از گزینهها توجه ویژه شود تا فاجعههای گذشته تکرار نشوند. مثلا اینکه هر مربی چقدر توانایی کار با بازیکنان جوان را دارد و یا میزان سازگاری او با محدودیتهای فیفادی و سرسختی باشگاهها در دادن بازیکن، چقدر است.
از سوی دیگر اگر بناست تا افشین قطبی به ایران بازگردد و یا سرمربی خارجی انتخاب شود، لازم است اطمینان حاصل شود که او مربی پروازی نباشد و لیگ و خصوصاً تیمهای میانه یا پایینجدولی را به دقت رصد کند؛ تیمهایی که معمولاً نقش بزرگی در ساخت اسکلت تیم امید دارند.
در سمت مقابل زمان نیز باید به جدیترین محرک فدراسیون تبدیل شود، چرا که انتخابی جام ملتهای زیر ۲۳ سال در راه است و اگر قصد فدراسیون برای شکستن طلسم صعود به المپیک جدی است، سرمربی جدید باید در زودترین وقت ممکن، جزئیات قراردادش را نهایی و بازیهای لیگ را برای انتخاب بازیکنان زیر ۲۱ سال، زیر نظر قرار دهد.
در نهایت باید گفت با اینکه مشکلات تیم ملی امید ریشهایتر از انتخاب درست سرمربی به نظر میرسد، اما به هر حال هنوز هم برای شروع ساخت یک تیم مدعی کسب سهمیه المپیک دیر نیست و شاید تواناییهای سرمربی جدید، بتواند امیدهای حضور در لسآنجلس را زنده نگه دارد.
انتهای پیام/