پشتپرده قهر و آشتی سهراب؛ اختلافاتی فراتر از زمین تمرین؟/ تیمی که به حریفانش نمیبازد، اما به مدیرانش چرا!
تیم فوتبال استقلال در فصل جاری لیگ برتر، در زمین مسابقه شکستناپذیر مانده، اما بیرون از مستطیل سبز، ظاهراً حریفان سرسختتری دارد.
آبیپوشان با ۵ پیروزی و ۶ تساوی در لیگ برتر، همچنان بدون شکست هستند و در لیگ نخبگان آسیا نیز با ۳ برد و یک باخت، عملکرد قابلقبولی مقابل رقبای سرسخت خود داشتهاند؛ با این حال، استعفای ناگهانی سهراب بختیاریزاده نشان داد آرامش نیمکت استقلال تا چه اندازه شکننده است.
سرمربی آبیها که از شرایط تمرینی و عملی نشدن وعدههای مدیران ناراضی بود، پس از ۲ روز غیبت در تمرین و ارسال استعفای کتبی، سرانجام برای ادامه همکاری چراغ سبز نشان داد. حالا اگرچه خطر جدایی سهراب فعلاً برطرف شده، اما پرسش مهمتری باقی مانده است؛ چرا استقلالی که در زمین به سختی تسلیم حریفان میشود، باید اینچنین گرفتار مشکلات داخلی خودش باشد؟
زمین تمرین؛ خواستهای ساده یا مطالبهای بزرگ؟
ریشه اختلافات سهراب و مدیران استقلال به مدتها قبل بازمیگردد. بختیاریزاده از ابتدای فصل خواستار ۲ زمین تمرینی مناسب و مجموعهای مجهز برای استراحت، تغذیه و ریکاوری بازیکنان شده بود؛ درخواستهایی که با وجود وعدههای مدیران، به شکل مطلوب تحقق پیدا نکردند.
زیر کشت رفتن چمن کمپ ناصر حجازی و انتقال تمرینات به زمین شماره ۴ آزادی و مجموعه خیریه عمل نیز اوضاع را پیچیدهتر کرد. کیفیت نامناسب چمن و کمبود امکانات، اعتراض سرمربی را به دنبال داشت تا جایی که خبر اولتیماتوم یک هفتهای تا ۱۰ روزه او به مدیران منتشر شد. با این وجود، تنها چند روز بعد، ماجرا از گلایههای معمول فراتر رفت و به غیبت در تمرین و استعفای کتبی رسید.
اما مگر فراهم کردن زمین تمرین استاندارد برای باشگاهی در ابعاد استقلال، خواستهای غیرمنطقی است؟ تیمی که در ۲ جبهه داخلی و آسیایی رقابت میکند، برای حفظ آمادگی بازیکنانش به زمین تمرین مناسب نیاز ندارد؟ شرایط مناسب تمرین و مورد رضایت سرمربی، از ابتداییترین الزامات فوتبال حرفهای هستند.
نکته قابلتأمل اینکه استقلال در این فصل به دلیل بسته بودن پنجره نقلوانتقالات، امکان تقویت ترکیب خود و خرید بازیکن را هم نداشته و در چنین وضعیتی، مراقبت از بازیکنان موجود اهمیت دوچندانی پیدا میکند، آن هم در فصلی که مسابقاتش بسیار فشردهاند و استقلال از مصدومیتها رنج میبرد.
از دخالت در امور نقلوانتقالاتی تا میلیاردها تومان پول در رشتههای دیگر؛ وقتی سهراب از کوره در رفت!
پس از استعفای بختیاریزاده، روایتهای متفاوتی درباره غیبت سرمربی مطرح شد؛ عدهای آن را اقدامی اعتراضی دانستند و برخی نیز از ماجراهای پشتپرده میگفتند. در ادامه، مصطفی متدین با انتشار بیانیهای از سرمربی حمایت کرد و وجود مشکلات مربوط به زمین تمرین و مسائل پشتیبانی را نیز پذیرفت. با این حال، باشگاه زمانبندی مشخصی برای رفع مشکلات اعلام نکرد. همین مسئله یک پرسش جدی ایجاد میکند؛ اگر مشکلات از مدتها قبل مشخص بودهاند، چرا مدیران برای حل آنها تا مرحله استعفای سرمربی پیش رفتند و اجازه دادند کار به این مرحله برسد؟
از سوی دیگر، سخنان تند بختیاریزاده علیه علی تاجرنیا و سعید فتاحی نشان داد اختلافات احتمالاً به کیفیت چمن محدود نیست. سهراب که متدین را وارث مشکلات مدیریت پیشین میداند، از نحوه هزینهکرد منابع و اولویتهای مدیریتی باشگاه نیز انتقاد کرده است. شنیده میشود بختیاریزاده از نحوه عملکرد و دخالت مدیران باشگاه در امور نقلوانتقالات زمستانی بهشدت شاکی است و از هزینه زیاد استقلال در سایر رشتهها و کمبود منابع مالی برای حل مشکلات تیم فوتبال، شگفتزده و متعجب شده و حتی این مسائل باعث شده تا بختیاریزاده در یک جلسه تمرینی بسیار عصبی شود.
اینجاست که سوال بزرگی از شخص علی تاجرنیا پدید میآید: مگر شما نگفته بودید که تیمداری استقلال در سایر رشتهها، لطمهای به تیم فوتبال که نماد استقلال است نخواهد زد؟ پس چطور برای تیم کشتی رقمی در حدود ۱۰۰ میلیارد هزینه شد، اما زمین تمرین استقلال که با همین مبلغ میتوانست به یک کمپ تمرینی مجهز و استاندارد تبدیل شود، همچنان با مشکلات زیادی دستوپنجه نرم میکند؟
در این میان، شایعاتی نیز درباره درخواست افزایش مبلغ قرارداد بختیاریزاده مطرح شده است؛ شایعاتی در فضای مبهم رسانهای که البته در روابط سرمربی و مدیریت این روزهای آبیها، چندان عجیب نیست. وقتی اختلافات داخلی به رسانهها کشیده میشود و توضیح شفافی درباره ریشه آنها ارائه نمیشود، روایتهای غیررسمی جای واقعیت را میگیرند و بازار حاشیهها را داغ میکنند.
العین در انتظار؛ استقلال درگیر استقلال!
اما شاید مهمترین پیامد این حواشی در بدترین زمان ممکن اتفاق افتاده یاشد. استقلال دوشنبه دوم آذر در هفته پنجم لیگ نخبگان آسیا میهمان العین امارات خواهد بود؛ مسابقهای که میتواند نقش مهمی در ادامه مسیر آسیایی آبیپوشان و صعود به مرحله حذفی داشته باشد. تمرینات در غیاب سهراب متوقف نشد و دستیارانش کار را ادامه دادند، اما ۲ روز دوری سرمربی و حواشی ناشی از آن، اتفاق مطلوبی برای تیمی نیست که باید با تمرکز کامل راهی یک مسابقه حساس آسیایی شود. استقلال پیش از رویارویی با العین، ناخواسته درگیر مسابقهای فرسایشی در داخل باشگاه شده است.
حالا پس از مخالفت مدیران استقلال با استعفا و توافق با بختیاریزاده برای ادامه همکاری و وعدههایی برای بهبود شرایط، ظاهراً آرامش به نیمکت آبیها بازمیگردد؛ اما نباید این آشتی را پایان ماجرا دانست. مدیران باشگاه باید نشان دهند حمایت از سهراب صرفاً به صدور بیانیه و آشتی موقتی محدود نمیشود و مصطفی متدین میتواند اختلافات را بدون آسیب زدن به تمرکز تیم مدیریت کند.
استقلال برای موفقیت در لیگ برتر و آسیا، به مدیریتی نیاز دارد که مشکلات ابتدایی را پیش از تبدیل شدن به بحرانهای حل کند. شاید حریفان هنوز نتوانسته باشند استقلال را در لیگ شکست دهند، اما اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است آبیها بزرگترین ضربه را نه رقبا، بلکه از خود استقلال بخورد!
انتهای پیام/