فریاد سرخ جنین‌های متلاشی‌شده در بطنِ مادر/شهدایی که پیش از «شناسنامه»، ردای «شهادت» پوشیدند

در جغرافیای ایثار و شهادت ایران، فصلی نانوشته و غمناک وجود دارد که فراتر از معادلات مرسوم نظامی و سیاسی، مستقیماً بنیان حیات را نشانه رفته است؛ شهدایی که پیش از لمس آفتاب و شنیدن نخستین لالایی مادر، در هجمه وحشیانه دشمن، ردای سرخ شهادت بر تن کردند. شهدای جنینی امروز نه تنها یک موضوع عاطفی، بلکه یک پرونده قطور حقوقی و فقهی در مجامع بین‌المللی هستند که مظلومیت ملت ایران را فریاد می‌زنند

حجت‌الاسلام والمسلمین سید رمضان موسوی‌مقدم، نماینده ولی‌فقیه در بنیاد شهید و امور ایثارگران، در گفت‌و‌گو با میزان به شهدای جنین در بمباران‌های رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار اشاره و گفت: بین شهدا غیر نظامی در حمله رژیم صهیونیستی آمریکایی دو جنگ اخیر تعداد جنین نیز به شهادت رسیده‌اند. با ورود به لایه‌های عمیق فقهی این فاجعه، نقطه عطفی را در بازتعریف هویت این شهدا ایجاد کرده است. بر اساس مبانی شرعی، جنینی که از مرز ۶ یا ۷ ماهگی عبور می‌کند، واجد «روح» و «هویت انسانی» مستقل است. چالش اصلی زمانی به وضوح مشخص می‌شود که بوروکراسی اداری و نبود «کارت ملی»، مانعی برای ثبت رسمی این مظلومیت می‌شود.

وی تأکید کرد: شهادت یک جنین، ترورِ پتانسیلِ یک زندگی است. لذا، ضرورت دارد که نظام حقوقی داخل کشور، خلاء‌های موجود در شناسایی رسمی این شهدا را پر کند تا حقانیت آنها تحت شعاع کاغذبازی‌های مرسوم قرار نگیرد. پرونده شهدای جنینی اکنون بخشی از یک «ادعانامه» بزرگ علیه جنایات جنگی است که در سازمان ملل به ثبت رسیده است. تجمیع پرونده شهدای مناطق مختلف از جمله میناب، لامرد، شهدای حادثه دنا و نفت‌چاله دنا، نشان‌دهنده یک استراتژی منسجم از سوی قوه قضاییه و بنیاد شهید برای «بین‌المللی‌سازی» مظلومیت ایران است.

موسوی‌مقدم بیان کرد: این دادخواهی فراتر از یک مطالبه مالی، به دنبال اثبات این واقعیت است که دشمن در حملات خود، هیچ مرز اخلاقی و انسانی را رعایت نکرده است. شهادت جنینی که در پی متلاشی شدن پیکر مادر به بیرون پرتاب شده، سندی است که «در طول تاریخ بی‌سابقه است» و می‌تواند وجدان عمومی جهان را در برابر تروریسم هدفمند علیه غیرنظامیان بیدار کند.

وی بیان مظلومیت شهدای حملات دشمنان به ایران را مورد بررسی قرار داد و تاکید کرد: «نمادسازی» نکته‌های مهم برای دادخواهی و معرفی جنایات است که دشمن آمریکایی صهیونیستی انجام داده است. آمار‌ها به تنهایی قادر به انتقال عمق فاجعه نیستند. روایت شهادت فرزندی هشت‌ماهه که بر روی سینه مادر دفن شده، نیازمند زبان هنر و معماری شهری است. ایجاد المان‌ها و تابلوا‌هایی که تصویرگر این گسستِ بی‌رحمانه حیات باشند، می‌تواند حافظه تاریخی شهر‌ها را زنده نگه دارد. اگر در کرمانشاه، خانواده‌ای، چون «شهید کهریزی» با ده شهید، مظلومیتی مضاعف را تحمل می‌کنند، وظیفه رسانه و نهاد‌های فرهنگی است که این تک‌ستاره‌های مظلومیت را به نماد‌های ملی تبدیل کنند.

موسوی مقدم بیان کرد: پرونده شهدای جنینی، آزمونی برای دستگاه دیپلماسی حقوقی و نهاد‌های فرهنگی ما است. بازگرداندن حقِ هویت به این شهدا و ثبت جهانی مظلومیت آنها، نه تنها ادای دین به خون‌های پاک ریخته شده، بلکه سدی محکم در برابر تحریف تاریخ توسط متجاوزان است. همان‌طور که در حادثه میناب، نیاز به نگاهی در سطح «هیروشیما» وجود دارد، در موضوع شهدای جنینی نیز باید با ابزار‌های نوین حقوقی و هنری، اجازه نداد این فریاد‌های خاموش در تاریخ گم شوند.

انتهای پیام/