چرا رژیم صهیونیستی بازنده جنگ غزه است؟

– ناکامی رژیم صهیونیستی در جنگ اخیر علیه «نوار غزه» از ابعاد مختلفی مورد بررسی قرار گرفه است.

 

پایگاه «فارین پالیسی» در مطلبی از منظری دیگر به این موضوع نگریسته است.

 

بر اساس این گزارش، «بنیامین نتانیاهو»، نخست وزیر رژیم صهیونیستی، پس از موافقت با آتش بس پیشنهادی مصر، جنگ علیه نوار غزه را بدون هیچ دستاورد نظامی پایان داد؛ در حالی که همزمان، حماس با شلیک بیش از ۴ هزار و ۳۰۰ موشک به شکل بی سابقه‌ای اراضی اشغالی را هدف قرار داده و پیروز این نبرد بود.

 

نتیجه نظامی این جنگ هرچه باشد، یک نکته قابل توجه است؛ نتانیاهو زمان نامناسبی را برای اجرای عملیات هوایی علیه یکی از متراکم ترین مناطق جهان از لحاظ جمعیت که ۵۰ درصد ساکنانش زیر ۱۵ سال هستند، انتخاب کرد.

 

شباهت‌های زیادی میان این دور از حمله رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه با حملات پیشین وجود دارد.

 

با وجود این ارتش رژیم صهیونیستی تاکتیک خود را تغییر نداده و همچنان برج‌ها و ساختمان‌های یک منطقه تحت محاصره و فقیر را هدف گرفت.

 

تنها تفاوت این دور از حملات با دور‌های قبلی، همزمانی تجاوز رژیم صهیونیستی به نوار غزه با گفتمان وسیع‌تر و جهانی نژادپرستی سیستمی بود.

 

با توجه به نزدیکی و همبستگی جنبش جهانی «جان سیاهان مهم است» با فلسطینیان، توجه این جنبش به مبارزه‌ای اساسی و جهانی برای حمایت از فلسطین جلب و سبب شد رویکرد آمریکا در قبال این درگیری و گفت و گوی رسمی اش با رژیم صهیونیستی تحت تاثیر قرار بگیرد.

 

حوادث نژادپرستانه‌ای که پیرامون حمله اخیر رژیم صهیونیستی به نوار غزه رخ داد، عبارتند از: حمله پلیس رژیم صهیونیستی به «مسجدالاقصی» در روز‌های آغازین و پایانی ماه رمضان و شب قدر، پرتاب نارنجک و شلیک گلوله‌های پلاستیکی در یکی از مقدس‌ترین اماکن اسلامی، جابجایی اجباری خانواده‌های عرب محله «شیخ جراح» در قدس اشغالی، ایجاد کارزار‌های ضد عربی در رسانه‌های اجتماعی و درگیری خشونت بار میان ساکنان صهیونیست اراضی اشغالی و اعراب در چند شهر.

از این منظر، رژیم صهیونیستی نه تنها اراضی فلسطینیان را اشغال کرده، بلکه شهروندان عرب در اراضی اشغالی را با تبعیض سیستماتیک که به عنوان «آپارتاید» شناخته می‌شود، هدف قرار داده است.

 

سهم نامتناسب بازداشت‌ها و کیفرخواست علیه شهروندان عرب مهم‌ترین شاخص در این زمینه است.

 

این شرایط استعماری را حتی می‌توان در مقایسه شمار شهدای فلسطینی و تلفات صهیونیستی مشاهده کرد.

 

رژیم صهیونیستی در حالی غیرنظامیان غزه را هدف قرار می‌دهد که اراضی اشغالی دارای پناهگاه‌ها و سامانه دفاع هوایی است.

 

آمریکا نیز در حالی ۱.۶ میلیارد دلار از بسته کمکی ۳.۸ میلیارد دلاری سالانه به رژیم صهیونیستی به شکل خاص برای باتری‌های گنبد آهنین فراهم کرده که ورود کمک‌های بشردوستانه به غزه با ممانعت رژیم صهیونیستی مواجه می‌شود.

 

در واقع اکنون نه تنها جنبش «جان سیاهان مهم است» بلکه جنبش «می تو» با تمرکز جهانی بر تشدید روش‌های تجربه انسانی از روابط قدرت، در مورد اشغالگری رژیم صهیونیستی صدق می‌کند.

 

در چارچوب این گفتمان‎‏ها، زندگی فلسطینیان به همان اندازه زندگی صهیونیست‌ها مهم است و هیچ برتری نظامی رژیم صهیونیستی از این محاسبه نژادی در امان نخواهد ماند.

 

جنگ‌های بیشتر اجتناب ناپذیرند مگر این که واشنگتن به مصونیت رژیم صهیونیستی از مجازات پایان دهد.