فوربس: حمایت از زیرساختهای حیاتی آب تعهد بنیادین حقوق بینالملل بشردوستانه است
گزارش ادعایی روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز درباره زیرساختهای آبی ایران، در حالی مطرح شد که زیرساختهای حیاتی ایران در معرض تهدید مستقیم آمریکا قرار دارند و مقامهای ارشد این کشور در لفاظیهای جنگطلبانه خود تهدیدهایی را علیه این زیرساختها مطرح کردهاند.
به گزارش فوربس، سدهای ایران به موضوع یک نظریه جدید و بالقوه خطرناک تبدیل شدهاند؛ پس از حملههای هوایی اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، مقالهای در نیویورکتایمز ادعاهایی را درباره زیرساختهای آبی این کشور ارائه کرد.
محققان هر روز فرضیههایی را توسعه میدهند و احتمالها را بررسی میکنند؛ به اشتراک گذاشتن بررسیهای اولیه با خبرنگاران بخش مشروعی از ارتباطات علمی است، اما بررسیهای اولیه فردی نباید با روایتهای گستردهتری که در آنها ارائه میشوند، اشتباه گرفته شوند؛ محققانی که در یک مقاله خبری از آنها نقل قول میشود، لزوما چارچوب یا نتیجهگیری کلی آن را تایید نمیکنند و این مسئولیت روزنامهنگاری تحقیقی است که شواهد را بهطور انتقادی بررسی کند، توضیحات جایگزین را در نظر بگیرد و تشخیص دهد که هر فرضیه جالبی شایسته ارائه بهعنوان یک کشف پیشگامانه نیست، بهویژه زمانی که انجام این کار میتواند میلیونها غیرنظامی بیگناه را به خطر بیندازد.
با وجود این، نگرانکنندهترین جنبه این بحث، ضعف علمی این ارتباط پیشنهادی نیست، بلکه پیامد بالقوه ترویج آن در طول یک درگیری مسلحانه است.
سدها سازههای معمولی نیستند؛ آنها آب آشامیدنی، آبیاری، برق، محافظت در برابر سیل و دیگر خدمات ضروری را که میلیونها غیرنظامی به آنها وابسته هستند، فراهم میکنند؛ تخریب آنها میتواند باعث فجایع انسانی و زیستمحیطی پیدرپی، ازجمله سیل، آوارگی، خسارتهای کشاورزی و اختلال در تامین آب و انرژی شود.
این خطرها فقط فرضیه نیستند؛ در طول جنگ جاری علیه ایران، آسیب به مخازن ذخیره آب در شهرهای خمین، هفتکل و سیریک ایران و همچنین تاسیسات نمکزدایی در جزیره قشم ایران، در نیکشهر و تیس و نزدیک جاسک گزارش شده است؛ این حادثهها، آسیبپذیری سیستمهای آب ضروری در سراسر منطقه و پیامدهای بالقوه ویرانگر آن ر ا برای غیرنظامیانی که به آنها وابسته هستند، برجسته میکند؛ بنابراین، روایتهایی که تمایز بین زیرساختهای غیرنظامی و نظامی را مبهم میکنند، نهتنها باید ایرانیان، بلکه مردم سراسر منطقه را نیز نگران کنند.
حقوق بینالملل بشردوستانه این خطرات را به رسمیت میشناسد؛ ماده ۵۶ پروتکل الحاقی اول کنوانسیونهای ژنو، حفاظتهای ویژهای را برای سدها در برابر حملههایی که میتوانند نیروهای خطرناک را آزاد کرده و باعث تلفات شدید غیرنظامیان شوند، تعیین میکند.
این تمایز بهویژه زمانی اهمیت پیدا میکند که روایتهای گمانهزننده در طول جنگ رواج پیدا میکنند؛ یک استدلال خطرناک صرفا به این دلیل که علیه یک دشمن استفاده میشود، قابل قبول نمیشود.
در جهانی که بهطور فزایندهای تحت تاثیر درگیریهای مسلحانه قرار دارد، همبستگیهای سوداگرانه، نباید تمایز بین زیرساختهای غیرنظامی و نظامی را محو کنند.
- بیشتر بخوانید:
- کارشناسان بینالمللی: حمله نظامی به تاسیسات آب در ایران جنایت جنگی محسوب میشود
- گزارش نیویورکتایمز؛ عبور از خطوط قرمز حقوق بشر و دستاویزی تبلیغاتی برای توجیه تعرض
انتهای پیام/