احمدی‌وفا: یک سال تمام جنگیدم و سختی کشیدم تا به فینال برسم/ یزدانی: خدا را شاکرم که دست‌خالی برنگشتم
علی احمدی‌وفا پس از ایستادن بر سکوی نایب‌قهرمانی جهان در رقابت‌های بزرگسالان اظهار داشت: خدا را شاکرم که این فرصت را به من داد تا بتوانم خودم را پیدا کنم و از اشتباهات گذشته درس عبرت بگیرم. پس از اینکه سال گذشته نتوانستم مقامی به دست بیاورم، ناامید نشدم بلکه یک سال تمام تمرین کردم و سختی‌های زیادی را به جان خریدم تا توانسته‌ام به فینال جهانی برسم؛ اما متأسفانه در فینال و در یک لحظه غفلت، نتیجه را واگذار کردم و به مدال نقره رسیدم.
وی افزود: از همین امروز تمریناتم را بیشتر می‌کنم، نقاط ضعفم را به‌دقت بررسی و برطرف خواهم ساخت تا در میادین پیشرو با آمادگی کامل به مصاف حریفان بروم و جبران کنم.
احمدی‌وفا تصریح کرد: باید از رئیس فدراسیون کشتی، که به حق پدر کشتی ایران است، صمیمانه تشکر کنم؛ ایشان برای تیم ملی و ما ورزشکاران سنگ تمام گذاشت و بهترین شرایط و امکانات را فراهم کرد تا دغدغه‌ای نداشته باشیم. همچنین از رنگرز، سرمربی تیم ملی و تمامی اعضای کادر فنی تشکر ویژه دارم که شبانه‌روز برای موفقیت بچه‌ها زحمت کشیدند.
دارنده مدال نقره جهان در پایان با یادآوری نقش مربی سازنده‌اش خاطرنشان کرد: در پایان باید از مربی سازنده‌ام، ملک‌محمد بویری قدردانی کنم؛ کسی که کل زندگی خود را فدای کشتی کرده و مانند یک پدر و برادر بزرگ‌تر همیشه هوای مرا داشته و در تمام مراحل زندگی و ورزشی حامی من بوده است. این مدال را به ایشان، خانواده‌ام و مردم عزیز و کشتی‌دوست ایران تقدیم می‌کنم.
همچنین امیرمحمد یزدانی پس از ایستادن بر سکوی سوم جهان اظهار داشت: خدا را هزاران مرتبه شکر می‌کنم که توانستم در سومین وزن متفاوتی که در رقابت‌های جهانی تجربه کردم، باز هم به مدال برسم تا زحمات کادر فنی، خانواده‌ام، مربیانم و خودم نسوزد و دست‌خالی برنگردم.
وی افزود: وظیفه خود می‌دانم تشکر ویژه‌ای از رئیس فدراسیون کشتی داشته باشم. ایشان همه‌جوره پای کشتی ایستاده‌اند و تمام امکانات و بستر لازم را فراهم کردند تا تیم ملی با بیشترین انگیزه و آرامش روی تشک برود؛ زحمات ایشان برای کشتی کشور واقعاً ستودنی است.
یزدانی همچنین با قدردانی ویژه از سرمربی و اعضای کادر فنی تیم ملی تصریح کرد: از کادر فنی زحمتکش تیم ملی و در رأس آنها پژمان درستکار نهایت تشکر را دارم که شبانه‌روز برای ما وقت گذاشتند و حرص خوردند. بعد از کشتی رده‌بندی، دیدم که آقا پژمان فشارش افتاد. این فداکاری‌ها و دل‌سوزی‌های مربیان را هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم و دست‌بوس تک‌تک اعضای کادر فنی هستم.
وی درباره اتفاقات ثانیه‌های پایانی مبارزه رده‌بندی گفت: آن اشاره و واکنش من صرفاً به داورانی بود که در این تورنمنت حق بچه‌های ما را ضایع کردند و کشتی‌گیران ایران را خیلی آزار دادند؛ حالا نمی‌دانم به خاطر دیده‌شدن در فضای مجازی بود یا مسئله دیگر، اما حق‌خوری‌هایشان واضح بود.
دارنده مدال‌های نقره و برنز جهان در پایان در خصوص مردم و هواداران خاطرنشان کرد: مردم عزیز تاج سر ما هستند و هر کسی که به ما محبت دارد، ما هم قلباً عاشق او هستیم. هر اتفاق، فریاد یا رفتاری که روی تشک می‌بینید، فقط حاصل هیجان، تنش و ضربان بالای چند دقیقه کشتی است و بیرون از تشک، داستان ما کاملاً فرق می‌کند.
انتهای پیام/
