سخاوت‌دوست: موسیقی فیلم باید با سینما گفت‌و‌گو کند
به گزارش ستاد خبری نوزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت، مسعود سخاوت‌دوست، آهنگساز سینما و تلویزیون، در سومین روز از کارگاه‌های انتقال تجربه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، درباره ماهیت موسیقی فیلم، رابطه کارگردان و آهنگساز، موسیقی در سینمای جنگ و حماسی، نقش سکوت و جایگاه موسیقی در روایت سخن گفت.
سخاوت‌دوست در ابتدای این نشست با اشاره به تفاوت موسیقی مستقل و موسیقی فیلم گفت مهم‌ترین ویژگی موسیقی فیلم این است که آهنگساز باید از جایگاه مستقل خود کمی فاصله بگیرد و وارد گفت‌و‌گو با یک هنر دیگر شود.
وی گفت: موسیقی به‌تنهایی یک هنر مستقل با تاریخ و ساختار خودش است، اما وقتی وارد فیلم می‌شود باید متواضع‌تر عمل کند و خودش را در نسبت با تصویر، روایت و جهان کارگردان تعریف کند.
رابطه آهنگساز و کارگردان از کجا شروع می‌شود؟
سخاوت‌دوست توضیح داد: همکاری آهنگساز و کارگردان می‌تواند در هر مرحله‌ای آغاز شود، اما از نظر او بهترین حالت زمانی است که آهنگساز از مرحله طرح وارد پروژه شود.
وی گفت: تجربه‌هایی داشته که موسیقی فیلم را تنها چند روز پیش از جشنواره تحویل گرفته و در مقابل، در برخی پروژه‌ها از زمان شکل‌گیری طرح با کارگردان همراه بوده است.
سخاوت‌دوست افزود: ایده‌آل من این است که از همان طرح وارد شوم. هرچه زودتر به لحاظ ذهنی با فیلم درگیر شوم، در مرحله آهنگسازی راحت‌تر می‌توانم به جهان اثر نزدیک شوم.
چالش اصلی، ترجمه احساس به موسیقی است
این آهنگساز یکی از اصلی‌ترین نقاط چالش میان کارگردان و آهنگساز را تبدیل فضای ذهنی کارگردان به یک ساختار موسیقایی دانست.
به گفته او، کارگردان ممکن است بگوید در یک سکانس امید همراه با اندوه می‌خواهد، اما این عبارت برای آهنگساز لزوماً معنای موسیقایی روشن و دقیقی ندارد.
وی تأکید کرد کارگردان لازم نیست آهنگساز باشد، اما باید بتواند جهان ذهنی خود را منظم، سازگار و واضح بیان کند.
سخاوت‌دوست گفت: مشکل وقتی ایجاد می‌شود که کارگردان احساسات متعارضی را بدون ساختار بیان کند. آهنگساز نیاز دارد بداند دقیقاً با چه جهان حسی و روایی روبه‌روست.
مهم‌ترین مسئله، توافق روان‌شناختی است
این آهنگساز با اشاره به تجربه همکاری با کارگردانان مختلف گفت صرف دانستن اصطلاحات موسیقی نمی‌تواند ارتباط موفق میان کارگردان و آهنگساز را تضمین کند.
وی معتقد است مهم‌ترین مسئله، توافق روان‌شناختی میان دو طرف است.
سخاوت‌دوست گفت: گاهی کارگردان می‌گوید من موسیقی نمی‌دانم و به شما اعتماد دارم؛ اتفاقاً بعضی از بهترین تجربه‌های من در همین شرایط شکل گرفته است. اما وقتی کارگردان دقیقاً وارد جزئیات موسیقایی می‌شود، بدون اینکه دانش آن را داشته باشد، ممکن است چالش بیشتر شود.
به گفته وی، آهنگساز و کارگردان باید به جای اینکه دنبال اثبات حقانیت خود باشند، تلاش کنند یکدیگر را بفهمند و به یک نقطه مشترک برسند.
انتهای پیام/
