افروز: با وجود شکستگی مچ پا رکورد جهان را شکستم/ هدفم تکرار این افتخار در لس‌آنجلس است
سعید افروز ملی‌پوش طلایی پارادوومیدانی ایران در بازی‌های پاراآسیایی آیچی ناگویا، در گفت‌و‌گو با پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان، درباره شرایط این رقابت‌ها اظهار داشت: ناگویا دومین حضور من در بازی‌های پاراآسیایی بود و خدا را شکر توانستم مدال طلا را برای کشورم به دست بیاورم. چهار سال برای این مسابقات همراه با مربی‌ام، آقای شاهرخی، زحمت کشیدیم و در این مسیر سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشتیم.
وی افزود: به دلیل محدودیت‌ها و مشکلات جسمانی، بار‌ها تحت فشار بودم و مجبور شدم برای درمان به پزشک مراجعه کنم و اقدامات درمانی انجام بدهم، اما خدا را شکر با تلاش خودم، حمایت مربی‌ام و دعای مردم توانستیم به قهرمانی مورد نظرمان برسیم. باید از همه کسانی که برای این موفقیت تلاش کردند، از وزارت ورزش و جوانان گرفته تا فدراسیون، تشکر کنم. امکانات و زیرساخت‌های ورزشی مناسبی در اختیار ما قرار گرفت و تجهیزات تخصصی، به‌ویژه نیزه، که برای ورزشکاران این رشته اهمیت زیادی دارد، تأمین شده بود. خوشبختانه از این نظر مشکل چندانی نداشتیم و تجهیزات مورد نیاز در اختیار ورزشکاران قرار گرفت.
قهرمان بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ادامه داد: همچنین باید از وزیر ورزش و جوانان، دنیامالی برای تشکیل فدراسیون پارادوومیدانی تشکر کنم. این اقدام گام مهم و مؤثری برای پیشرفت ورزش جانبازان و توسعه پارادوومیدانی کشور بود. با شکل‌گیری این فدراسیون، حمایت‌ها و رسیدگی‌ها افزایش پیدا کرد و نگاه تخصصی‌تری به این رشته شکل گرفت. برای این رقابت‌ها آمادگی خوبی داشتم، اما با وجود مصدومیت و آسیب‌دیدگی شدید در ناحیه مچ پا توانستم رکورد جهان را جابه‌جا کنم و به مدال طلا برسم. البته دو نفر از رقبای اروپایی من در این مسابقات حضور نداشتند و امیدوارم در رقابت‌های پیش رو، از جمله مسابقات جهانی ازبکستان و در نهایت پارالمپیک لس‌آنجلس، رقابت‌های جذاب و سطح بالایی داشته باشیم.
افروز درباره آسیب‌دیدگی خود توضیح داد: در بدو ورود به ژاپن دچار شکستگی از ناحیه مچ پا شدم، اما با توجه به آمادگی خوبی که پیش از مسابقات به دست آورده بودم، توانستم با وجود این مصدومیت رکورد جهان را ثبت کنم. این موضوع برای من اهمیت زیادی داشت و خوشحالم که توانستم در بازی‌های پاراآسیایی به این موفقیت برسم.
این ملی‌پوش پارادوومیدانی درباره اینکه مدال طلای خود را به چه کسانی تقدیم کرده است، گفت: این مدال را به شهدای مدرسه میناب، شهدای جنگ رمضان و حضرت فاطمه زهرا (س) تقدیم می‌کنم. من هر زمان در مسابقات از اهل‌بیت (ع) کمک خواسته‌ام، احساس کرده‌ام که پشتیبان و کمک‌کننده من بوده‌اند و به همین دلیل این مدال را به ایشان تقدیم کردم. حدود هفت ماه دیگر مسابقات جهانی ازبکستان را پیش رو داریم و پس از آن باید برای حضور در بازی‌های پارالمپیک لس‌آنجلس آماده شویم. قهرمانی و رکوردشکنی در ناگویا، با وجود مصدومیتی که داشتم، انگیزه مضاعفی برای ادامه مسیر به من داده است.
وی افزود: امیدوارم در مسابقات پیش رو نیز بتوانم مدال طلا کسب کنم و رکورد جهان را ارتقا بدهم. برنامه بلندمدتی را با مربی‌ام دنبال می‌کنیم تا در پارالمپیک لس‌آنجلس نیز بتوانیم رکوردشکنی کنیم و پرچم کشورمان را به اهتزاز درآوریم. با توجه به مسیری که در ناگویا طی کردیم و موفقیتی که با وجود مصدومیت به دست آمد، مطمئنم رسیدن به این اهداف دور از دسترس نیست و می‌توانیم با قدرت در رقابت‌های آینده ظاهر شویم.
انتهای پیام/
