باقری‌کنی: مقاومت مردم و نیرو‌های مسلح ما توانسته آمریکا را ناکام و مستاصل کند

علی باقری کنی در برنامه گفتگوی ویژه خبری به تشریح ابعاد و دستاوردهای نشست چهارجانبه تهران پرداخت و به پرسش‌ها در این باره پاسخ داد. متن کامل این گفتگو به شرح زیر است:

باقری کنی: امروز ما شاهد نخستین نشست چهار کشور منطقه بودیم که این نشست در پی تحول‌های مهم و راهبردی در چند ماه گذشته در منطقه با موضوع تجاوز ددمنشانه رژیم صهیونیستی و دولت تروریستی آمریکا ایجاد شد، یک رویداد قابل توجه بود. واقعیت این است که امروز همه به مقاومت نیروهای مسلح، مردم و تدبیرهای مقام معظم رهبری اذعان دارند که توانسته‌ایم آمریکا را علاوه بر ناکام کردن، مستأصل کنیم. افزون بر آن، رژیم صهیونیستی در وضع خوبی به سر نمی‌برد و شرایطی که پس از حمله به جمهوی اسلامی ایران ترسیم کرده بودند، مطابق برنامه‌ آن‌ها پیش نرفت.

جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توانمندی‌های ملی و درونی خود در برابر دو تجاوز آشکار ایستاد و در هر دو مقطع به موفقیت دست پیدا کرد، توانمندی‌های ما برای مقابله با این دو تجاوز، منبعث از ظرفیت‌های داخلی خود بود، یعنی تجهیزات و تسلیحات ما برگرفته از ذهن و فکر دانشمندان، صنعتگران و فناوران است که در عمل هم نشان داده شد. جوان‌های ما در نیرو‌های مسلح، در مرحله عمل توانست که کارایی و کارآمدی خودش را به اثبات برساند و بهترین دلیلش این است که آمریکا و رژیم صهیونیستی موفق به تامین اهداف شان نشدند، در پس چنین تحولی در منطقه این ذهنیت یواش یواش شکل گرفت که اتکای به توانمندی‌های درونی راهگشاست از طرف دیگر برخی کشور‌های دیگر در منطقه این‌ها تصور می‌کردند که اگر خودشان را پیوند دهند با یک توانمندی یک قدرت بزرگی مثل آمریکا می‌توانند خودشان را مصون کنند از هرگونه تهدیدی.در عمل دیدند که نه چنین امری با واقعیت منطبق نیست.

لذا از هر دو جهت کشور‌های منطقه به این جمع بندی رسیدند که راهی جز اتکای به تعاملات منطقه‌ای و برپاسازی امنیت براساس همکاری و هم افزایی کشور‌های منطقه با هم نیست؛ لذا به نظر نشست چهار جانبه امروز تهران می‌شود گفت به نوعی ثمره مقاومت قهرمانانه ملت ایران و رشادت‌های پیروزمند نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران بود که این کشور‌ها به یک جمع بندی مشترک رسیدند، هر چند که ممکن است اولویت‌های شان، رویکرد‌های شان با هم تفاوت‌های قابل توجهی هم داشته باشد؛ لذا در نشست امروز آن چیزی که مشهود بود در کلام هر چهار طرف، که جمهوری اسلامی ایران که سیاست راهبردی و مبنایی همین بود، خوداتکایی و درون زایی قدرت، بقیه هم همین مسئله را به آن اذعان می‌کردند که این یک امر راهبردی است و یک مبنای اساسی است، یک سنگ بنایی است که می‌شود از آن به سمت جلو حرکت کرد، نکته دومی که امروز در نشست چهار جانبه تهران مشهود بود، این بحث بود که منشاء و منبع و سرچشمه ناامنی، بی ثباتی و بحران و تنش در منطقه رژیم صهیونیستی است.

این هم یک گام بسیار مهمی است که ما بعد از اتفاقاتی که در چند سال گذشته افتاد رژیم صهیونیستی به زعم خودش قدرتش را به رخ دیگر بازیگران کشید ولی در عمل دو چیز را نشان داد، یکی سبوعیتش را و این که برای هیچ معیاری، ارزشی، اصلی احترام قائل نیست، دوم این که هیچ حد و مرزی ندارد برای این زیاده خواهیش. بحثی که به صراحت مطرح کردند، اسرائیل بزرگ خیلی از کشور‌های در منطقه را در برمی گیرد، این که منبع و منشاء بحران و تنش و بی ثباتی در منطقه رژیم صهیونیستی است که این هم یک مبنای دیگری بود که می‌شود کمک کننده باشد برای این که کشور‌های منطقه بتوانند به یک چارچوب مورد وفاقی دست پیدا کنند برای امنیت سازی درونی در سطح منطقه.

سوال: سازوکار شکل گیری این نشست به چه شکلی بود، ایده را پاکستانی‌ها مطرح کردند، چطور شد که این نشست برگزار شد؟

باقری کنی: از مدت‌ها قبل این بحث نشست‌های دو یا چند جانبه با محوریت جمهوری اسلامی ایران مطرح بود در بین کشور‌های منطقه، در تعاملاتی که چه در سطح دیپلماتیک، مسئولان وزارت خارجه ما داشتند، چه در تعاملاتی که در سطوح دیگر خارج از وزارت خارجه هم بود با کشور‌های منطقه این مسئله به عنوان یک نیاز مطرح می‌شد، اما چندی قبل این سه کشور نشستی در پاکستان داشتند، یعنی پاکستانی، عربستان و ترکیه که آن‌ها مایل بودند که ایران در آن نشست شرکت کنند، خوب شرایطش فراهم نبود برای حضور طرف ایرانی در آن نشست، یک مدتی بعد در ترکیه این سه کشور نشست داشتند، در آن مقطع هم آن‌ها ابراز تمایل کردند که طرف ایرانی در آن نشست شرکت کند ولی این بار خود آن‌ها مبتکر این بودند که به ایران بیایند و این نشست در تهران برگزار شود.

همین چندی قبل که فرمانده ارتش پاکستان به تهران آمده بود، در دیداری که با سرلشکر رضایی داشت، ایشان گفت که یکی از اهداف اصلی من برای سفر به تهران این بود که این مسئله را به اطلاع شما برسانم که ما سه کشور مایل هستیم که به تهران بیاییم و یک نشستی با هم داشته باشیم و ایده ایشان هم این بود که یکی برای این که تبریک بگوییم مسئولیت جدید شما را و اذعان داریم که نقش شما در این جایگاه می‌تواند خیلی تاثیرگذار باشد برای این جنس همکاری‌ها در سطح منطقه و دوم این که ما محور اصلی گفت‌و‌گو‌های مان بحث امنیت منطقه‌ای است و می‌خواهیم با شما مشورت کنیم ما دیدگاه‌هایی داریم می‌خواهیم با شما به اشتراک بگذاریم و فکر می‌کنیم از این طریق می‌توانیم یک بستر همکاری قابل توجهی را که بتواند امنیت ساز باشد در منطقه ایجاد کنیم این زمینه و بستری بود که این نشست شکل گرفت.

در نشست امروز هم در همان چارچوب هر چهار طرف دیدگاه‌های خودشان را در مقوله مطرح کردند. نکته دیگری که به نظرم قابل توجه بود در نشست تهران این بود که هر چهار طرف بنایشان بر این بود که بتوانند یک مسیری برای همکاری ایجاد کنند، یعنی این طور نبود که مثلا یک کشور روی یک نگاه خودش اصرار داشته باشد و بخواهد بقیه به آن مسیر کشیده شوند این که چارچوبی را ما ایجاد کنیم که بتواند جلب همکاری این چهار کشور را به عنوان محور و منشائی برای دیگر کشور‌های منطقه که آن‌ها هم سهیم شوند در امنیت سازی منطقه، در صحبت‌های هر سه کشور این مطرح بود که چهار کشور هستند که می‌توانند اگر با هم باشند هم در جهان اسلام و هم در سطح منطقه بسیار تاثیرگذار باشند، ببینید سه کشور پاکستان در شرق ایران، ترکیه در غرب ایران و عربستان سعودی در جنوب ایران هستند که از نظر جغرافیایی با هم فاصله دارند آن کشوری که می‌تواند این سه جغرافیای جدا از هم را بهم متصل کند جمهوری اسلامی ایران است.

لذا جمهوری اسلامی ایران در واقع در این امر یک نقش محوری دارد یعنی حتی از نظر جغرافیایی هم نقش محوری دارد مضافا این که جمهوری اسلامی ایران تنها کشوری بوده که بطور عملی در مقابل توحش صهیونیست‌ها و تجاوزات رژیم آمریکا بایستد و در کنار این ایستادن بتواند کسب موفقیت و پیروزی کند و به دستاوردی هم دست یابد لذا این که الان تهران و جمهوری اسلامی ایران تمرکز نگاه‌ها در بحث امنیت سازی می‌شود به نظر من از این منظر چیز عجیبی نیست، آن مجاهدت‌ها و تلاش‌ها و ایثار‌ها و خون‌ها و اقتداری که ملت ایران در طول این چند ماه از خودش بروز داد ثمره اش این است که این کشور‌ها به این مسئله اذعان کنند و خودشان وارد یک فرایند همکاری و تعامل با محوریت امنیت سازی منطقه‌ای شوند. در موضوع همکاری‌های اقتصادی هم بحث شد که ما اگر می‌خواهیم پیوند‌های ما پایدار شود باید وارد عرصه تعاملات جدی‌تر اقتصادی شویم، می‌دانید در مرحله اول ما نیاز داریم یک اعتماد متقابل سیاسی ایجاد کنیم اگر ابهامی یا سوء تفاهمی وجود دارد باید با رایزنی‌ها این را برطرف کنیم.

چون ببینید تفاوت بین کشور‌های منطقه هیچوقت از بین نمی‌رود بالاخره ما یک ویژگی‌هایی داریم و ترکیه و عربستان و پاکستان یک ویژگی هایی، هنر این است که اولا ما بتوانیم این تفاوت‌ها را به منشا همکاری تبدیل کنیم یک کشوری مثلا عرض می‌کنم برای تقریب ذهن، یک کشوری ذرت تولید میکند یکی گندم، این دو با هم تفاوت دارند ولی این تفاوت منشا همکاری است، چون یک طرف گندم را به یک کشور دیگر می‌دهد و یک طرف ذرت را می‌دهد، در بحث‌های سیاسی هم این مسئله است که اگر ما تفاوت هم داشته باشیم نباید بگذاریم این تفاوت به اختلاف تبدیل شود، اگر به هر دلیلی ما تفاوت‌هایی داشتیم و به اختلاف تبدیل شد ما باید تلاش کنیم که این اختلاف را اجازه ندهیم به نزاع تبدیل شود، راه حل آن گفت‌و‌گو است و این نشست تهران چنین پیامی را داشت که ما حتی اگر اختلاف داشته باشیم با گفت‌و‌گو می‌توانیم وارد یک مسیری شویم که این مسیر بتواند راه حل برای ما ایجاد کند حتی بتواند منشا همکاری شود، آیا با این یک نشست مثلا همه مشکلات و مسائل حل شد یا حل می‌شود، قاعدتا خیر و هیچ یک از این چهار کشور این ادعا را نداشتند که خیلی راحت می‌شود به هدف رسید.

ولی این که این اراده چهار کشور شکل گرفت که این نشست را در تهران برگزار کنند، اراده این چهار کشور شکل گرفت که در گفت‌و‌گو‌های تهران مبنا را برتعامل و همکاری بگذارند، اراده این چهار کشور شکل گرفت که این گفت‌و‌گو‌ها و این مسیر و فرآیند را ادامه دهند به نظرم خودش یک چشم انداز روشنی را برای امنیت و ثبات منطقه ایجاد می‌کند به نظرم از کنار این مسئله هم براحتی نباید بگذریم این که وفاق کشور‌های منطقه بر این که رژیم صهیونیستی است که منشا بی ثباتی و بحران سازی است، منشا تنش است، منشا عدم استقرار در منطقه است این خودش یک دستاورد بسیار بزرگ است، در طی چند سال گذشته برخی از کشور‌ها یا از روی ناآگاهی و یا از روی تعمد داشتند چنین کاری را می‌کردند که ایران را بگویند تهدید منطقه است، ایران منشاء بحران در منطقه است و رژیم صهیونیستی را سفیدشویی کنند، ولی الان کشور‌ها می‌گویند نه، ما همه قبول داریم که رژیم صهیونیستی است که چنین رفتاری داشته، چنین نگاهی دارد و این نگاه و رفتار باعث می‌شود که منطقه روی آرامش نبیند؛ لذا جمهوری اسلامی ایران امروز به عنوان میزبان این نشست توانست چنین چشم اندازی را پدیدار کند.

این را اشاره کنم در آغاز ورود این سه هیئت به جمهوری اسلامی ایران مقام‌های سه کشور وزیر دفاع عربستان، رئیس ارتش پاکستان و رئیس دستگاه اطلاعاتی ترکیه، خدمت آقای رئیس جمهور رسیدند، در آن جا جلسه خیلی خوبی بود، دیدگاه‌های شان در همین چارچوب هر سه کشور البته خیلی به صورت کوتاه، چون آقای رئیس جمهور برنامه سفر به روسیه را داشتند مطرح کردند و رئیس جمهور استقبال کردند از این دیدگاه و گفتند جمهوری اسلامی ایران مبناش همین بوده و است و ما باید تعامل، اخوت، برادری را مبنای همکاری قرار دهیم و ما در طول سال‌های گذشته و دهه‌های گذشته هم در عمل و هم با ابتکارات مان این موضوع را به عینه به اثبات رساندیم و نشان دادیم که ما آمادگی جدی داریم برای امنیت سازی مبتنی بر اراده کشور‌های منطقه، الان هم آماده هستیم شما که الان این نگاه را دارید و این که منشاء بحران و تنش‌ها را رژیم صهیونیستی می‌دانید و این مایه امیدواری است و رئیس جمهور از نگاه این کشور‌ها در جلسه‌ای که خدمت ایشان بودند و مطرح کردند استقبال کردند و بعد جلسه با حضور این سه کشور و دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران برگزار شد که تقریبا از حدود ۴ بعدازظهر این نشست شروع شد تا حدود هشت شب ادامه داشت، دیدگاه‌های همه طرف‌ها به تفصیل بیان شد و نکته مهمی که الان این جا عرضم را خاتمه دهم این است که هر چهار کشور توافق کردند که این فرآیند ادامه پیدا کند.

سوال: همه کشور‌ها راجع به رژیم صهیونیستی موضعی یکسان داشتند الان؟

باقری کنی: این که رژیم صهیونیستی منشاء بحران و تنش در منطقه است را اذعان داشتند همه شان، این که جمهوری اسلامی ایران هدف اصلی و اولیه و فوری رژیم صهیونیستی است اذعان داشتند، ولی می‌گفتند هدف‌های بعدی ما هستیم، این جوری نیست که به جمهوری اسلامی ایران ختم شود، هدف اول ایران است ولی همه هدف ایران نیست، این بحثی بود که این کشور‌ها به آن اذعان داشتند و این یک دستاورد بسیار مهمی است که حاصل مقاومت ملت ایران است که نشان داد که رژیم صهیونیستی آن چیزی که ادعا می‌کند، نمی‌تواند آن اهداف اعلامیش را ترمیم کند، بله در عرصه توحش در دنیا یک است، هیچ کسی به گرد او نمی‌رسد، ۷۰-۸۰ هزار نفر را در یک منطقه بسیار محدود می‌کشد، همه وسایل و تجهیزات و زیرساخت‌های مربوط به زیست انسانی را همه منهدم می‌کند و این توحش این رژیم و سردرمداران آن رژیم را نشان می‌دهد و این به معنای آن نیست که قدرتی این رژیم دارد. این مسئله بسیار مهمی بود، روی این مسئله تاکید داشتند که رژیم منشاء ناامنی است.

سوال: غیر از این موضوع که مطرح کردید، موضوع به عنوان قابل توجه در نشست بود که به آن اشاره نکردید؟

باقری کنی: بحث اصلی، هر حرکتی که می‌خواهد صورت بگیرد باید امنیت باشد، می‌خواهید اقتصاد شکل بگیرد، باید امنیت باشد، می‌خواهید تعاملات فرهنگی باشد، باید امنیت باشد، می‌خواهید گردشگری باشد، باید امنیت باشد سرمایه‌گذاری باشد باید امنیت باشد لذا بحث امنیت بحث خیلی مهمی است یعنی یکی از بحث‌های اساسی که ما با طرف‌های مختلف داشتیم همواره این بوده که آمریکا و رژیم صهیونیستی طی این دو جنگ کار کوچکی انجام ندادند اولاً رهبری ما را ترور کردند که این خیلی کار بزرگی است و از کنار ترور رهبری نباید به آسانی گذشت که این جلسه هم مورد تاکید طرف ایرانی بود که این یک مسئله اساسی است ما که قطعاً از این نخواهیم گذشت شما‌ها هم نباید بگذرید، چون این یک بدعت است که رهبر یک کشور مورد هدف قرار بگیرد بقیه هم اگر بخواهند سکوت کنند یعنی گزینه‌های بعدی رژیم صهیونیستی و آمریکا رهبران کشور‌های دیگر خواهند بود؛ لذا بحث اساسی که امروز انجام گرفت و محوریت آن هم بحث امنیت سازی بود بحث مهم و زیربنایی است.

اگر ما بتوانیم امنیت پایدار ایجاد کنیم این مبنای توسعه و پیشرفت می‌تواند باشد ولی اگر امنیت پایدار نباشد آن توسعه شکل نخواهد گرفت و اگر توسعه هم باشد توسعه پایدار نخواهد بود برای اینکه این امنیت پایدار شکل بگیرد یک زمانی عده‌ای تصورشان این بود که باید بروند با یک قدرت بزرگ مثل آمریکا پیوند‌هایی را برقرار کنند قرارداد‌هایی را امضا کنند تا بتوانند این امنیت را حفظ کنند یک مقطعی هم به ویژه در چند سال اخیر اینطور القا شد و یک عده از کشور‌های منطقه هم این را ترویج می‌کردند که اگر بتوانند وارد یک تعامل و پیوندی با رژیم صهیونیستی بشوند می‌توانند این امنیت را تضمین کنند، تحولات چند ماه گذشته هر دو را ثابت کرد که غلط است این دو گزاره گزاره‌های نادرستی است در عمل ثابت شد نیازی به مباحثه نظری ندارد هرچند که استدلال‌های قوی نظری هم پشتوانه‌اش است لذا این بحث که کشور‌های منطقه الان به طور جدی به دنبال ساخت امنیت پایدار باشند و به این جمع‌بندی برسند که ساخت امنیت پایدار گمشده‌ای است که در درون منطقه باید به دنبالش باشم به نظر من یک امر بسیار مهمی است.

مهمترین نکته این است که این همان نکته‌ای بود که سال‌ها است جمهوری اسلامی ایران روی آن تاکید می‌کند که کشور‌های همسایه برادران ما اگر ما می‌خواهیم در منطقه زیست امن بکنیم، زیست ایمن بکنیم، زیست توام با رفاه و پیشرفت بکنیم باید با هم در تعامل هم افزا باشیم نمی‌شود یک کشوری در منطقه امنیت داشته باشد و کشور دیگر نداشته باشد امنیت یک اصل به هم پیوسته است لذا وقتی کشور‌های بیرونی بیایند دخالت کنند قاعدتاً، چون می‌خواهند منافع خودشان را تامین کنند لزوماً اینطور نیست که کشور الف را بخواهند تامین امنیت کنند امنیت کشور ب هم تامین بشود، بعضی وقت‌ها علیه امنیت ب می‌خواهند بیایند در منطقه حضور پیدا کنند، اما اینکه خود این کشور‌های منطقه که برخی‌هایشان میزبان آمریکایی‌ها بودند و هستند و پایگاه‌های آمریکا در کشور‌های آنها است آنها به این جمع‌بندی برسند که برای امنیت سازی باید درون منطقه جست‌و‌جو بکنند و مهمتر از آن بیایند در جمهوری اسلامی ایران که منادی این اصل اساسی در امنیت سازی بوده بشوند و وارد جمهوری اسلامی ایران بشود و نشستشان را اینجا برگزار کنند به نظر من همه اینها پیام‌هایی است که می‌تواند مسیر روشن‌تری را پیش روی کشور‌ها و ملت‌های منطقه بگذارد.

سوال: این ترتیبات جدید منطقه‌ای که از آن صحبت می‌کنیم بخش عمده‌ای از آن ناظر به همین مباحث امنیتی است یا موضوعات دیگری را هم در بر می‌گیرد؟

باقری کنی: همانطور که عرض کردم قطعاً بحث‌های امنیتی محور اصلی اش را شکل می‌دهد ولی ما از اعتمادسازی سیاسی که شروع کنیم و بعد به امنیت سازی درون منطقه برسیم باید پشتوانه این همکاری‌های درهم تنیده اقتصادی باید باشد اگر همکاری‌های در هم تنیده اقتصادی نباشد هم آن اعتماد سیاسی ممکن است مخدوش بشود و هم آن امنیت ممکن است پایدار نباشد لذا این یک به هم پیوستگی است البته اینجا بحث نشد ولی قاعدتاً در نشست‌های بعدی بحث می‌شود اصل همکاری‌های اقتصادی امروز بحث شد که یک مسئله اساسی است و ما باید در این زمینه با هم هم رایزنی بیشتر بکنیم و هم بستر همکاری را فراهم کنیم، اما در مورد جزئیاتش بحث نشد، عرضم این است اگر ما می‌خواهیم در این عرصه جلو برویم و آن اعتماد سیاسی مان هم مستحکم بشود و هم پایدار باقی بماند و امنیت سازی ما مستحکم شود و پایدار بماند قطعاً ما نیازمند تعاملات و پیوندهای در هم آمیخته و در هم تنیده اقتصادی هستیم تا این بتواند کشور‌های منطقه را در یک فضای امن و ایمن ببرد و بتواند بستری را برای پیشرفت‌های پیشتر فراهم کند.

سوال: چون در بیانیه پایانی نشست اشاره شد که این گفت‌و‌گو‌ها ادامه پیدا کند، آیا احتمالا گفت‌و‌گو‌ها با حضور کشور‌های دیگری که اضافه می‌شوند در ادامه برگزار خواهد شد، این که میزبان چه کسی است و در چه تاریخی این‌ها عملا راجع به آن صحبت شده یا خیر؟

باقری کنی: در نشست امروز در مورد این که کشور‌های دیگر اضافه شوند، نه، بحثی نشد، تاکید این بود که این چهار کشور رایزنی‌های خودشان در این چارچوب ادامه دهند، در مورد مکان و زمان رایزنی شد ولی جمع بندی نشد، قرار شد که چهار طرف با هم بیشتر رایزنی خودشان ادامه دهند، بعد از جلسه سردار رضایی به من گفتند که در اولین فرصت این مسئله را ما به عنوان میزبان نخست این نشست پیگیری کنیم تا بتوانیم زمان و مکان را به یک جمع بندی برسانیم که ان شاءالله در آینده‌ای نه چندان دور بشود ادامه این مباحث را داشته باشیم.

سوال: راجع به این نشست موضوع دیگری باقی مانده که بفرمایید، بحث آخر روی مذاکرات ایران و آمریکا بگذارم، اگر نکته راجع به نشست باقی مانده بفرمایید؟

باقری کنی: نشست تهران نکته اصلیش این بود که این نشست امنیت آور برای همه است دلیل اصلیش این است که تاکید همه کسانی که درنشست تهران بودند بر امنیت سازی درونی بود. وقتی امنیت سازی درونی باشد همه کشور‌های منطقه الزاما باید در آن سهیم باشند، وقتی همه کشور‌های منطقه در آن سهیم باشند، قطعا این امنیت پایدار است، ولی امنیت سازی بیرونی هر چند در ظاهر هم ممکن است مستحکم باشد، ولی، چون همه در آن سهیم نیستند، این قاعدتا پایدار نیست، ممکن است یک روز طول بکشد یا یک هفته یا یک ماه یا یک سال ولی قابل اتکا نیست، لذا نکته مهمی که ما می‌توانیم به عنوان یک پیام نشست تهران اعلام کنیم و القا کنیم، این است که این نشست فقط علیه کسانی بود و است که مخل امنیت منطقه هستند، که در راسش رژیم اشغالگر و غیرقانونی و غیرمشروع صهیونیستی است و دو حضور بیگانه‌ای مثل آمریکا در منطقه، این دو تا هستند که مانع امنیت سازی و صلح سازی در منطقه هستند، ما به اتکای خودمان که می‌تواند در یک بستری در چشم انداز پیش رو بازیگران دیگری منطقه‌ای هم به آن ملحق شوند می‌توانیم امنیت پایدار را ایجاد کنیم و خودمان از آن صیانت کنیم.

سوال: درباره آخرین وضعیت مذاکرات بین ایران و آمریکا الان شرایط چگونه است و آیا نتایجی حاصل شده و یا همچنان در مراحل قبلی است؟

باقری کنی: همان طور که می‌دانید جمهوری اسلامی ایران یک چارچوبی را ارائه کرد به طرف مقابل، دلیل اصلیش هم این بود که معروف شده به پیشنهاد مثلا مفروضه یا پیشنهاد هفت شرطی، دلیل اصلیش هم این بود که آمریکایی‌ها در طول دوره گذشته چندین بار وارد عرصه مذاکره شدند ولی هر بار که وارد مذاکره شدند، خودشان را ملزم به آداب مذاکره ندانستند و آداب مذاکره را زیرپا گذاشتند، در بهار سال گذشته بعد از ۵ دور مذاکره جنگ تحمیلی دوم را که کلید زدند، در پاییز سال گذشته علی رغم حسن نیتی که جمهوری اسلامی ایران از خودش نشان داد، در نیویورک اسنپ بک با این که جمهوری اسلامی ایران وارد مذاکره شد و بحث‌های خوبی هم شده بود، آن‌ها اسنپ بک را اجرا کردند، در زمستان بعد از سه دوره مذاکره، در میانه مذاکرات بود عملا آن اقدام شنیع و آن جنایت بزرگ را انجام دادند، ترور رهبر عزیز انقلاب اسلامی بود که یک امر بسیار بسیار مهم و غیرقابل گذشتی است، نمی‌گویم غیرقابل گذشت، بحث‌های دیپلماتیک نمی‌کنم که بگویم فراموش نمی‌کنیم، واقعا ترور رهبر انقلاب اسلامی همان طور که رهبر عزیز انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای فرمودند باید کسانی که این جنایت را کردند باید مجازات شوند در این تردیدی نیست و همه کشور‌ها باید از این حمایت کنند، این یک حرفی است که به نفع آن هاست.

نباید کسی احساس بکند که می‌تواند چنین جنایتی را در چنین سطحی انجام بدهد و هزینه‌ای را ندهد حتماً باید هزینه بدهد این یک جنایت بزرگی بود که انجام شد باز جمهوری اسلامی ایران در مقطع دیگر وارد مذاکره شد حتی به تفاهم دست پیدا شد ولی باز آمریکایی‌ها زیر این تفاهم هم زدند و جنگ ۱۷ روزه را بعد از آن جنگ تحمیلی سوم راه انداختند، لذا جمهوری اسلامی ایران به نظرم یک بحث منطقی دارد و آن بحث منطقی این است که اگر آمریکا واقعا اراده جدی برای مذاکره منتهی به یک توافق منصفانه دارد باید این شرط‌ها را انجام بدهد اگر این شرط‌ها را انجام داد می‌شود گفت که بالاخره ما می‌توانیم وارد مسیری بشویم، اما اگر اینها را انجام هم ندهد پس معلوم است نمی‌خواهد وارد یک مسیر جدی بشود، بعضا بحث می‌شود این نکته را عرض کردم باورم هم است که در دیپلماسی فریب است شاید از نظر اخلاقی درست نباشد ولی واقعیت، در دیپلماسی فریب است بالاخره مثلاً کسی بتواند طوری رفتار بکند که بتواند منافع بیشتری برای خودش جلب بکند هست ولی نکته مهم این است که آمریکایی‌ها در این مدت یک سال و خرده‌ای گذشته ثابت کردند که دیپلماسی شان فریب است.

نه اینکه در دیپلماسی شان فریب به کار برود اصلا خود دیپلماسی شان فریب است، در بهار سال گذشته دیپلماسی فریب بود، چون جنگ کردند و همینطور در پاییز و در زمستان و در این مقطع اخیر لذا به نظر من یک بحث منطقی است که جمهوری اسلامی ایران داشته و دارد و با هر طرفی هم تا حالا صحبت کردیم طرف‌های مختلفی که تهران آمدند یا من بعضاً با دیپلمات‌های مختلف که به تهران سفر می‌کنند ملاقات می‌کنم وقتی این منطق را می‌گویید همه می‌پذیرند که بله این درست است بالاخره الان باید آمریکا بعد از این همه جنایت‌های نابخشودنی اگر می‌خواهد نشان بدهد که جدیتی در این عرصه دارد باید این را انجام بدهد اگر آمریکا انجام بدهد قابل بررسی است که وارد یک مسیر جدید بشویم، اما اگر انجام ندهد یعنی اینکه نه فقط بخواهد فرض کنیم مثلاً می‌گویم بخواهد یک توافقی الان انجام بدهد انتخابات را به زعم خودش مثلاً موفقیتی کسب بکند بعد از انتخابات دوباره برگردد سر جای اول و تهاجم نظامی کند یا فشار بیشتری را به جمهوری اسلامی ایران در عرصه‌های مختلف بیاورد و آن هدف اصلی خودش را باز دنبال کند.

لذا در مسیر مذاکرات این بحث مطرح بوده و هست البته بعضی از کشور‌ها مطرح کردند که این طرحی که شما دادید مثلاً ۷ روزه حالا چرا ۷ روز، مثلاً حالا فرض کنید ۶ روز باشد حالا ترتیباتی که مثلاً برای اجرایش است، طرف ایرانی هم گفته اگر مسئله در تعداد روزش است ۶ روز، که امروز هم در حاشیه نشست آقای رضایی که این دوستان بعد از جلسه سوال می‌کردند که آخرین وضعیت مذاکرات چیست ایشان این نکته را گفتند که اگر مسئله مثلاً به روز است ما ۵ روز و حتی چهار روز هم می‌توانیم قبول کنیم که این کار انجام بشود ولی نکته مهم این است که این هفت شرط باید انجام بشود ما در مورد اینکه این هفت شرط باید انجام بشود هیچ تردید و شک و شبهه‌ای نداریم اگر انجام شد برای بعد، آن وقت بعداً تصمیم می‌گیریم.

انتهای پیام/