بازیهای پاراآسیایی ناگویا| حقیقتشناس: به چیزی که میخواستم رسیدم/ رحیمی: برای طلا با تمام توان جنگیدم، اما حریفم قدر بود
به گزارش خبرنگار اعزامی میزان از ناگویا، امیرمحمد حقیقتشناس که با پیروزی مقابل نماینده ژاپن در دیدار نهایی به مدال طلای وزن خود دست یافت، اظهار داشت: خدا را شاکرم که توانستم مدال طلا را کسب کنم. امروز با نمایندگانی از ازبکستان، قزاقستان و ژاپن مبارزه کردم. حریف ازبکی من مدال قهرمانی آسیا و مدال جهانی داشت و رقیبم در فینال نیز از کشور میزبان بود؛ ورزشکاری که در حضور تماشاگران پرتعداد، سابقه مدالآوری در المپیک و رقابتهای آسیایی را داشت.
وی ادامه داد: در نهایت با تلاش خودم، سرمربی تیم، روانشناس تیم، تیموریان، سرمربی شخصیام و در رأس همه آنها هادی ساعی توانستم به این مدال برسم. این مدال را به پدر و مادرم تقدیم میکنم که در این مسیر زحمات زیادی برایم کشیدند و کسب این مدال کمترین کاری است که میتوانم برای قدردانی از آنها انجام بدهم.
امیرمحمد حقیقتشناس پس از کسب مدال طلای پاراتکواندو و زهرا رحیمی پس از دستیابی به مدال نقره بازیهای پاراآسیایی ناگویا، درباره عملکرد خود در این رقابتها و اهدافشان برای ادامه مسیر صحبت کردند.
حقیقتشناس با اشاره به کسب نخستین مدال طلای تیم مردان پاراتکواندو ایران در این دوره از بازیها، تصریح کرد: به چیزی که میخواستم رسیدم. اینکه در رویدادی مهم و بزرگ به مدال برسم و در جایگاه کشورم در جدول مدالی نقش داشته باشم، خوشحالم میکند. همچنین ۴۰ امتیاز این مسابقات را به دست آوردم که میتواند در رنکینگ المپیکی به من کمک کند و باعث ارتقای جایگاهم شود.
ملیپوش پاراتکواندو ایران درباره نوشتن کلمه «باور» روی کف دست روانشناس تیم نیز گفت: این موضوع به بخشی از یک سریال برمیگردد که در آن، سرمربی پیش از ورود بازیکنان به زمین، تابلویی با این کلمه بالای ورودی قرار داده بود و از آنها میخواست باور داشته باشند. بازیکنان هم هنگام عبور، دست خود را به تابلو میزدند. من این موضوع را با روانشناس تیم مطرح کرده بودم و او نیز کلمه «باور» را روی کف دستش نوشت. هر بار که وارد زمین میشدم، به دست او میزدم تا به خودم یادآوری کنم که باید به تواناییها و هدفم باور داشته باشم.
زهرا رحیمی: دوست داشتم طلا بگیرم اما حریفم قدر بود/ با تمام توان جنگیدم
در ادامه، زهرا رحیمی که در رقابتهای پاراتکواندو به مدال نقره رسید، درباره عملکرد خود در این مسابقات گفت: خدا را شکر توانستم مدال کسب کنم. دوست داشتم طلا بگیرم و برای رسیدن به آن با تمام توانم جنگیدم. در راند نخست هم از حریفم پیش افتادم، اما در دو راند بعدی نتیجه را واگذار کردم. حریفم از بهترینهای پاراتکواندو و ورزشکاری قدرتمند بود و امیدوارم در مسابقات آینده بتوانم او را شکست بدهم.
وی افزود: این نخستین مدال من در بازیهای آسیایی است و از کسب آن خوشحالم، اما طبیعتاً هر ورزشکاری آرزوی رسیدن به مدال طلا را دارد. از اینکه نتوانستم به این هدف برسم ناراحتم، ولی برای رقابتهای بعدی تلاش بیشتری خواهم کرد تا مدالم را به طلا تبدیل کنم.
انتهای پیام/