تجارت سیاسی اروپا با مفهوم حقوق بشر

اروپایی‌ها بار دیگر در اقدامی یک‌جانبه و با تکرار ادعا‌های همیشگی، ابزار سیاسی حقوق بشر را علیه کشور‌های مستقل به کار گرفتند. 

نمایندگان پارلمان اروپا در نشست اخیر خود با تصویب قطعنامه‌ای مداخله‌جویانه با طرح ادعا‌های حقوق بشری، خواستار تشدید تحریم‌ها و فشار‌های بین‌المللی علیه ایران شدند.

استاندارد‌های دوگانه اروپا؛ ابزاری‌سازی حقوق بشر و سکوت در برابر جنایت‌های متحدان

تصویب این قطعنامه جدید بار دیگر نقاب از چهره مدعیان غربی حقوق بشر برداشت و تناقض‌های بنیادی را در ساختار تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا به نمایش گذاشت. 

نگاهی به کارنامه نهاد‌های اروپایی نشان می‌دهد که مفهوم حقوق بشر در بروکسل نه یک ارزش انسانی والا و جهانی، بلکه ابزاری تاکتیکی و گزینشی برای تحمیل فشار‌های سیاسی بر کشور‌های مستقل و خارج از مدار نفوذ غرب است. 

پارلمان اروپا درحالی با اتکا به گزارش‌های جهت‌دار، صدور قطعنامه‌های تحریمی را علیه ایران در دستور کار دائم خود قرار داده است که چشم خود را بر موارد نقض حقوق بشر، جنایت‌های جنگی و قانون‌شکنی‌های بین‌المللی توسط متحدان راهبردی خود، یعنی آمریکا و رژیم صهیونیستی، کاملا بسته است.

این رویکرد دوگانه و معیار‌های چندگانه نهاد‌های اروپایی، مدت‌هاست که سوژه انتقاد اندیشکده‌ها، تحلیلگران بین‌المللی و حتی خود نمایندگان مستقل اروپایی قرار گرفته است. 

نمونه بارز این بی‌عملی و سکوت را می‌توان در قبال تجاوز‌ها و حمله‌های نظامی علیه ایران مشاهده کرد. در جریان تجاوز نظامی ۴۰ روزه و مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به تاسیسات و زیرساخت‌های ایران، مراجع و رسانه‌های بین‌المللی گزارش‌های متعددی از هدف قرار گرفتن غیرنظامیان، زیرساخت‌های شهری و نقض صریح منشور ملل متحد منتشر کردند. با این حال، پارلمان اروپا نه تنها از صدور حتی یک قطعنامه تنبیهی یا تحریمی علیه واشنگتن و تل‌آویو خودداری کرد، بلکه با واژه‌گزینی‌های مبهم و محافظه‌کارانه، عملا به توجیه این رفتار‌های جنایتکارانه پرداخت.
همین تناقض فاحش در پرونده جنگ غزه و نسل‌کشی در فلسطین نیز به عریان‌ترین شکل ممکن به چشم می‌خورد. 

کارشناسان بار‌ها در گزارش‌های تحلیلی خود تاکید کرده‌اند که بروکسل در برابر جان باختن ده‌ها هزار زن و کودک، نابودی کامل زیرساخت‌های زیستی و گرسنگی دادن سازمان‌یافته به مردم غزه، تنها به اظهار تاسف‌های بی‌خاصیت بسنده کرده و از اعمال تحریم‌های تسلیحاتی یا اقتصادی علیه رژیم صهیونیستی سر باز زده است. 

چندی پیش، زمانی که ریما حسن، نماینده فرانسوی پارلمان اروپا، در صحن علنی این نهاد به‌شدت از رژیم صهیونیستی در اعتراض به جنایت‌های جنگی در غزه انتقاد کرده و از رویکرد دوگانه اروپا سخن گفت، با واکنش‌های تند و رفتار‌های انضباطی بروکسل مواجه شد؛ رویدادی که به گزارش روزنامه تایمز آو ایندیا، ابعاد واقعی استاندارد‌های دوگانه و خفه کردن صدای مخالفان در پارلمان اروپا را افشا کرد.

• بیشتر بخوانید:
• افشای تناقض‌های دیپلماتیک بروکسل؛ فروپاشی اعتبار حقوق بشری اتحادیه اروپا
• انتقاد‌ها از اقدام کمیسیون اروپا درپی قطع بودجه شبکه اروپایی علیه نژادپرستی

تحلیلگران اندیشکده کارنِگی و شورای اروپایی روابط خارجی (ECFR) نیز در مقاله‌های متعدد اشاره کرده‌اند که اتحادیه اروپا تناقض ساختاری عمیقی در تعاملات بین‌المللی دارد. از یک سو با اتخاذ ژست اخلاقی و ادعای دفاع از حقوق بشر، کشور‌های غیرغربی را هدف تحریم قرار می‌دهد و از سوی دیگر، به دلیل وابستگی‌های سیاسی، امنیتی و نظامی به آمریکا و پیوند‌های راهبردی با رژیم صهیونیستی، چشمان خود را بر ناپدیدسازی‌های قهرآمیز، ترور‌های هدفمند، شکنجه و تجاوز نظامی می‌بندد. این اندیشکده‌ها تصریح می‌کنند که چنین رفتار دوگانه‌ای اعتبار مدعیان اروپایی را در جوامع بین‌المللی و جنوب جهانی به‌طور کامل نابود کرده است.

علاوه بر این، بی‌توجهی اتحادیه اروپا به نقض نظام‌مند حقوق بشر در درون مرز‌های خود کشور‌های عضو نیز یکی دیگر از شاخص‌های استاندارد دوگانه بروکسل است. 

گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشری سند زنده رویکرد تبعیض‌آمیز اروپا هستند. براساس گزارش‌های سالانه دیده‌بان حقوق بشر، کشور‌های مدعی اروپا مانند فرانسه و آلمان با شدیدترین رفتار‌های سرکوبگرانه، خشونت‌های پلیسی علیه معترضان و اقدام‌های غیرانسانی در قبال پناهجویان مواجه هستند.

شبکه فرانس ۲۴ و نشریه پلیتیکو در پوشش اعتراضات در فرانسه و آلمان بار‌ها گزارش داده‌اند که چگونه نیرو‌های پلیس این کشور‌ها با استفاده از گاز‌های اشک‌آور، باتون و بازداشت‌های خودسرانه انبوه، تظاهرات مسالمت‌آمیز معترضان (در موارد متعدد، حامیان فلسطین) را سرکوب کردند. 

براساس گزارش نهاد‌های تحقیقاتی، همچنین اخراج قهرآمیز و عقب‌راندن غیرقانونی پناهجویان در مرز‌های یونان و لهستان که به غرق شدن و جان باختن صد‌ها مهاجر منجر شد، با آگاهی کامل و حتی مشارکت آژانس مرزبانی اتحادیه اروپا (فرانتکس) رخ داده است. با این حال، پارلمان اروپا هرگز قطعنامه‌ای برای تحریم ساختاری مقام‌های مربوطه خود یا لغو مصونیت سیاستمداران اروپایی دخیل در این جنایت‌ها صادر نکرده است.

همچنین، سکوت بروکسل در قبال تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا، که طبق گزارش‌های متعدد سازمان ملل به‌طور مستقیم حق سلامت، داروی بیماران خاص و حیات شهروندان عادی را هدف قرار داده، نماد دیگری از جنایت خاموش علیه بشریت است که با چراغ سبز و همراهی کشور‌های اروپایی صورت می‌گیرد. 

اتحادیه اروپا نه تنها علیه این تروریسم اقتصادی آمریکا اقدامی انجام نداده، بلکه با تبعیت کامل از تحریم‌های فراسرزمینی واشنگتن، عملیات دارویی و بشردوستانه را نیز با چالش مواجه کرده است.

انتهای پیام/