پشت پرده پیراهن‌های گران فوتبال؛ داستان آدیداس و کارگرانی با دستمزد کم
بر اساس تحقیقات یک رسانه انگلیسی، پیراهن‌های رسمی باشگاه‌هایی مانند آرسنال، لیورپول، رئال مادرید و سلتیک در ۲ کارخانه در کامبوج تولید می‌شوند؛ کارخانه‌هایی که کارگران آنها از شرایط سخت کاری، گرمای شدید و فشار برای رسیدن به سهمیه تولید خبر داده‌اند.
حدود ۳۴۰۰ نفر در کارخانه Bowker Garment و ۳۲۰۰ نفر دیگر در کارخانه Trax Apparel کار می‌کنند که بیشتر آنها زن هستند. کارگران این دو مجموعه معمولاً ۶ روز در هفته و روزانه ۸ ساعت مشغول به کارند و حقوق پایه ماهانه آنها حدود ۲۱۰ تا ۲۲۰ دلار است.
برخی کارکنان کامبوجی گفته‌اند در خطوط تولید باید روزانه بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ لباس آماده کنند. آنها همچنین از دمای بالای ۳۵ درجه، برخورد‌های لفظی در صورت نرسیدن به سهمیه و مشکلات ایمنی تجهیزات برقی گلایه کرده‌اند. یکی از کارگران Trax گفت: یک پیراهنی که مشتریان بین‌المللی می‌خرند، بیشتر از حقوق ۲ هفته یک کارگر قیمت دارد. هرکدام از این پیراهن‌ها عرق کارگران کامبوجی را در خود دارند.
این حقوق‌های کم در حالی است که قیمت پیراهن‌های رسمی فوتبال در سال‌های اخیر به شکل قابل توجهی افزایش یافته است. برای مثال، قیمت پیراهن بزرگسالان تیم‌های لیگ برتر انگلیس طی یک دهه گذشته ۵۰.۷ درصد رشد کرده و برخی مدل‌ها با قیمت ۱۲۰ پوند به فروش می‌رسند. یعنی یک پیراهن تقریباً به اندازه نیمی از حقوق ماهانه یک کارگر قیمت دارد.
آدیداس که تأمین‌کننده هر ۲ کارخانه مورد اشاره است، اعلام کرده برای تضمین شرایط کاری عادلانه و ایمن در زنجیره تأمین خود اقدامات مختلفی انجام می‌دهد و سالانه حدود ۱۲۰۰ بازرسی از کارخانه‌ها دارد. این شرکت همچنین تأکید کرده میانگین دستمزد خالص در نمونه‌ای از کارخانه‌های تأمین‌کننده‌اش در کامبوج، بالاتر از معیار دستمزد کافی برای زندگی است.
با این حال، بار دیگر پرسش قدیمی درباره فاصله میان قیمت نجومی پیراهن‌های فوتبال و سهم کارگرانی که آنها را تولید می‌کنند را مطرح کرده؛ پیراهن‌هایی که هواداران برای پوشیدن نام ستاره محبوبشان، گاهی بیش از ۱۰۰ پوند برایشان هزینه می‌کنند، اما بخش عمده سود فروش این پیراهن به جیب برند‌های بزرگی، چون نایک و آدیداس می‌رود، نه کارگردانی که آنها را تولید می‌کنند.
انتهای پیام/
