فرمول تکراری فدراسیون؛ باخت، وعده، فراموشی/ تاج و قلعه‌نویی زیر فشار پاسخگویی
تیم ملی فوتبال ایران در فاصله چند ماه تا جام ملت‌های آسیا، به‌جای نمایش نشانه‌های روشن از پیشرفت، بار دیگر با پرسش‌هایی جدی درباره کیفیت فنی و نحوه مدیریت فدراسیون روبه‌رو شده است. مسئله فقط شکست مقابل ازبکستان و روسیه نیست؛ موضوع مهم‌تر، تکرار چرخه‌ای است که در آن انتقاد‌ها بالا می‌گیرد، وعده اصلاحات داده می‌شود و سپس همه‌چیز به فیفادی بعدی موکول می‌شود.
از ناکامی جام جهانی تا شکست‌های پیاپی
ایران جام جهانی ۲۰۲۶ را با سه تساوی مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر به پایان رساند و از صعود به مرحله حذفی بازماند. با وجود این نتیجه، قرارداد امیر قلعه‌نویی تا جام ملت‌های آسیا تمدید شد؛ تصمیمی که ضرورت ارائه برنامه‌ای روشن برای جبران ضعف‌ها را دوچندان کرد.
اما نخستین فیفادی پس از جام جهانی نیز با ۲ شکست برابر ازبکستان و روسیه همراه شد تا روند بدون برد تیم ملی به ۵ مسابقه متوالی برسد. در چنین شرایطی، نمی‌توان تمام انتقاد‌ها را با این استدلال که مسابقات دوستانه بوده‌اند، نادیده گرفت. بازی تدارکاتی فرصتی برای اصلاح است و اگر نشانه‌های پیشرفت دیده نشود، پرسش درباره عملکرد کادر فنی کاملاً طبیعی خواهد بود.
وعده تغییر؛ از حرف تا عمل
امیرمهدی علوی، سخنگوی فدراسیون فوتبال، از تغییراتی در فهرست بازیکنان و کادر فنی برای فیفادی آبان خبر داده است. با این حال، هنوز میان وعده تغییر و اجرای اصلاحات فاصله وجود دارد. مشخص نیست چه ایراد‌هایی شناسایی شده، چه کسانی مسئول رفع آنها هستند و با چه معیار‌هایی قرار است عملکرد تیم ارزیابی شود.
ماجرای نامه؛ واقعیت یا موج خبری تازه؟
در روز‌های اخیر، ادعایی درباره صدور نامه‌ای برای قطع همکاری با سعید الهویی و سیامک قلیچ‌خانی منتشر شده است؛ اما اصل نامه یا تأیید رسمی و مستقلی درباره آن در دسترس نیست؛ بنابراین نمی‌توان این ادعا را قطعی دانست یا با اطمینان گفت هدف از انتشار آن، کاهش فشار انتقاد‌ها بوده است.
حتی اگر این تغییرات تأیید شوند، کنار رفتن دو نفر به‌تنهایی پاسخگوی پرسش‌های فنی درباره تیم ملی نخواهد بود. فدراسیون باید درباره اصل ماجرا و برنامه اصلاحی خود شفاف‌سازی کند.
تاج و قلعه‌نویی باید پاسخگو باشند
مهدی تاج و امیر قلعه‌نویی نمی‌توانند صرفاً به امید نتیجه‌گیری در فیفادی بعدی، از کنار انتقاد‌ها عبور کنند. انتخاب حریفان تدارکاتی باید براساس نیاز‌های فنی تیم باشد، نه صرفاً فراهم کردن فرصتی برای کسب پیروزی و آرام شدن فضای انتقادات.
یک برد احتمالی، ضعف‌های گذشته را پاک نمی‌کند؛ همان‌طور که دو شکست نیز به‌تنهایی معیار نهایی ارزیابی نیست. تیم ملی به برنامه‌ای قابل سنجش، تغییراتی ملموس و پاسخگویی شفاف نیاز دارد. با نزدیک شدن جام ملت‌های آسیا، فرصت آزمون‌وخطا محدودتر می‌شود و ادامه مسیر بدون معیار مشخص برای ارزیابی، تنها پرسش‌های بیشتری درباره تصمیم‌های فدراسیون و کادر فنی ایجاد خواهد کرد.
انتهای پیام/
