گاردین: ۸ نیروی ناو آبراهام لینکلن اقدام به خودکشی کردند/ روایتی از فشار‌های روانی بر ملوانان آمریکایی
انتظار می‌رود ناو آبراهام لینکلن پس از سپری کردن بیش از ۲۵۰ روز در دریا که رکوردی بی‌سابقه محسوب می‌شود همین هفته در سن‌دیگو پهلو بگیرد.
آنچه در ابتدا مأموریتی به مقصد اقیانوس آرام با پیش‌بینی بازگشت در فصل بهار بود، پس از آغاز جنگ با ایران، به وضعیتی کاملاً متفاوت بدل شد؛ مسیر ناو لینکلن به سمت غرب آسیا تغییر کرد.
ماه‌های پس از آن با عملیات‌های رزمی، تمدید مدت مأموریت، حضور بی‌سابقه و طولانی‌مدت در دریا و گزارش‌هایی مبنی بر کمبود مواد غذایی و اقلام ضروری و همچنین افت سلامت روان برخی از خدمه از جمله گزارش‌هایی درباره تلاش چند تن از آنها برای پریدن به داخل دریا همراه بود.
به گزارش گاردین، مقام‌های ارشد دولت ترامپ گزارش‌ها درباره شرایط نامناسب را رد کردند، اما برخی خانواده‌ها و کهنه‌سربازان هشدار دادند که طولانی بودن و شدت این مأموریت، فشار سنگینی بر نیرو‌های حاضر در ناو و نزدیکان آنها وارد کرده است.
با درز کردن گزارش‌هایی از وضعیت موجود، ناو لینکلن به سرعت به کانون بحث‌های داغ و پرمناقشه درباره جنگ تبدیل شد و برای برخی، نمادی از فشار‌ها و تنش‌هایی شد که این جنگ بر ارتش آمریکا و نیرو‌های آن تحمیل کرده است.
اکنون، پس از ماه‌ها حضور در دریا، ناو لینکلن در آخرین مرحله از مسیر بازگشت به سن‌دیگو قرار دارد و انتظار می‌رود طی روز‌های آینده به آنجا برسد.
اما همزمان با حرکت این ناو هواپیمابر به سوی خانه، پیامد‌های سنگین این مأموریت بیش از پیش آشکار شده است؛ در اواخر ماه سپتامبر (مهر)، نیروی دریایی آمریکا اعلام کرد که در طول این مأموریت، ۸ تن از نیرو‌های نظامی مستقر در ناو لینکلن و گروه ضربت همراه آن، اقدام به خودکشی کرده‌اند.
زمانی که ناو لینکلن در نوامبر گذشته (آذر ۱۴۰۴) سن‌دیگو را ترک کرد، انتظار می‌رفت که مأموریت آن نسبتاً عادی باشد؛ طبق برنامه، قرار بود این ناو پیش از بازگشت به پایگاه خود در کالیفرنیا در فصل بهار، چندین ماه را در منطقه اقیانوس آرام سپری کند.
جنگ با ایران باعث اختلال در مسیر‌های تدارکاتی منطقه‌ای و مراکز پشتیبانی معمول شده بود و تأمین مجدد ملزومات کشتی و تعویض نیروها را دشوارتر می‌ساخت؛ به‌ویژه پس از آنکه ایران به یکی از پایگاه‌های نیروی دریایی آمریکا در بحرین آسیب رساند.
تا ماه آگوست (مرداد)، ناو لینکلن بیش از ۲۵۰ روزِ پیاپی را در دریا سپری کرده بود؛ آرمن کوردین، ناخدا یکم بازنشسته نیروی دریایی آمریکا که در سال ۲۰۰۵ در ناو لینکلن خدمت کرده بود، این ناو را به «شهری شناور و عظیم» تشبیه کرد که در آن ملوانان در فضا‌هایی بسیار فشرده و نزدیک به هم زندگی می‌کنند و هواپیما‌ها مدام -صد‌ها بار در روز- با شدت روی عرشه فرود می‌آیند و این کار باعث لرزش شدید کشتی می‌شود.
- بیشتر بخوانید:
- قطع خطوط لجستیکی نیروی دریایی آمریکا و تشدید بحران در ناو آبراهام لینکلن
- شکایت از پنتاگون در ارتباط با ناو آبراهام لینکلن
فشار ناشی از این مأموریت با بلاتکلیفی درباره زمان بازگشت ملوانان به خانه، دوچندان شده بود؛ برخی خانواده‌ها گفتند که هفته‌ها از نزدیکان خود خبری نداشتند و به گفته آنها، افراد حاضر در کشتی در مقاطع زمانی طولانی، نامه‌ها و بسته‌های ارسالی از خانه را دریافت نمی‌کردند.
سپس گزارش‌هایی درباره شرایط حاکم بر کشتی منتشر شد؛ در ماه آوریل (فروردین)، عکس‌هایی که گفته می‌شد کیفیت پایین وعده‌های غذایی در ناو لینکلن را نشان می‌دهند، به‌طور گسترده در فضای مجازی دست‌به‌دست شد.
در ماه آگوست، برخی خانواده‌ها تصویری نگران‌کننده‌تر از شرایطی که نیور‌ها در ناو توصیف کرده بودند، ارائه دادند؛ کمبود غذا و اقلام ضروری، مشکلات تأسیسات و لوله‌کشی و همچنین خستگی و افت سلامت روان در میان خدمه؛ دو روزنامه برجسته نظامی نیز گزارش دادند که در دو مورد اقدام ملوانان برای پریدن به داخل دریا رخ داده است؛ موضوعی که موجب نگرانی خانواده‌ها و کارشناسان بهداشت نظامی شد.
تعدادی از اعضای خانواده‌ها در یک جلسه مجازی با فرماندهان نیروی دریایی آمریکا شرکت کردند تا درباره نگرانی‌های خود گفت‌و‌گو کنند؛ بنا بر گزارش‌ها، همسر یکی از ملوانان گفت که شوهرش -که در آن کشتی خدمت می‌کرد- همان روز پیامی برایش فرستاده و نوشته بود: امیدوارم فردا دیگر بیدار نشوم.
مادری که پسر ۱۹ ساله‌اش در این ناو هواپیمابر حضور دارد، گفت دوره‌هایی پیش می‌آمد که تا یک ماه هیچ خبری از پسرش نداشت؛ به گفته او، وقتی هم که با هم ارتباط داشتند، پسرش گاهی عکس‌هایی از غذا می‌فرستاد که به نظر او افتضاح می‌آمد.
پسرش یک بار ماجرای قطع برق در کشتی را برای او تعریف کرد؛ او همچنین تعریف می‌کرد که چطور رفتار سایر ملوانان تغییر کرده و آنها دیگر «خودشان نبودند» و گویی داشتند «خودشان را از دست می‌دادند».
این زن گفت: آگاهی از شرایط و نوع غذایی که به آنها می‌دهند و همچنین نداشتن هیچ‌گونه ارتباطی برای مدت‌های طولانی و دوری درازمدت آنها، واقعا دشوار بوده است، شرایط بسیار سختی است.
گزارش‌ها درباره کمبود تدارکات و افت روحیه و سلامت روان نیروها، خشم دموکرات‌ها و واکنش سریع مقام‌های ارشد دولت ترامپ را به دنبال داشت.
انتهای پیام/
