قطع خطوط لجستیکی نیروی دریایی آمریکا و تشدید بحران در ناو آبراهام لینکلن
نزدیک به ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی در ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، در مقاطعی از دوران استقرار ۹ ماهه طاقتفرسا در این کشتی، بدون لوازم اولیه بهداشتی مانند خمیر دندان و صابون بودند. این کمبودها موضوع هفتهها گزارش و روایت خانوادهها بوده است.
به گزارش اماس ناو، چیزی که کمتر درک شده، این است که چرا این کمبودها رخ داده است؛ جنگ با ایران باعث آسیب دیدن یک پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین و خطرناک شدن تنگه هرمز برای استفاده آمریکاییها شد و نیروی دریایی این کشور را مجبور کرد تا ناو را از جزیرهای در اقیانوس هند که بیش از ۲ هزار و ۲۰۰ مایل دورتر است، دوباره تأمین کند.
تان کلر، کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی آمریکا گفت: نتیجه نهایی این است که کشتیهای تأمین تدارکات اکنون باید بیش از سه برابر مسافت بیشتری را برای جمعآوری تدارکات از ساحل طی کنند؛ از نظر عملی، حمل و نقل از بحرین به دریای عمان با سرعت ۱۶ گره دریایی حدود یکونیم روز طول میکشد. از طرف دیگر، سفر از دیگو گارسیا حدود پنج روز طول میکشد و با احتساب سفرهای رفتوبرگشت برای جمعآوری تدارکات بیشتر، یک کشتی تأمین تدارکات که میتوانست هر سه روز یک بار به لینکلن تأمین تدارکات کند، اکنون تنها هر ۱۰ روز یک بار میتواند این اقدام را انجام دهد.
این انحراف مسیر، در مرکز اختلاف بین خانوادههای نیروی دریایی و دولت ترامپ بر سر شرایط واقعی ناو لینکلن برای نظامیان آمریکایی قرار دارد.
برایان کلارک، فرمانده بازنشسته نیروی دریایی که در عملیات دریایی کار میکرد و اکنون عضو ارشد موسسه هادسون، اندیشکدهای در واشنگتن دیسی است، بیان کرد: ما برای این جنگ برنامهریزی نکرده بودیم؛ ما فقط آن را به نوعی در جا انجام دادیم و وقتی شما بهعنوان یک بازی تدارکاتی وارد جنگ میشوید، این نوع اتفاقات رخ میدهد.
چگونه بحرین نقش خود را از دست داد
از سال ۱۹۹۷، فعالیت پشتیبانی دریایی بحرین بهعنوان ستاد لجستیکی ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا فعالیت کرده و پشتیبانی عملیاتی را برای کشتیهای نیروی دریایی در منطقه فراهم میکند؛ در روزهای پس از حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، یک تصویر ماهوارهای که توسط آسوشیتدپرس بررسی شد، نشان میدهد که موشکهای ایرانی به این پایگاه آسیب رساندهاند.
پنتاگون هنوز هیچ خسارتی را به طور عمومی تأیید نکرده، اما ریاست نیروی دریایی آمریکا گفت که دیگر نمیتواند از این پایگاه برای اهداف تدارکاتی استفاده کند.
با توجه به اینکه پایگاه در معرض خطر قرار گرفته و تنگه هرمز برای عبور کشتیهای باری بسیار خطرناک است، مناسبترین جایگزین نیروی دریایی، استفاده از دیهگو گارسیا، یک پایگاه نظامی انگلیس در جزیرهای در اقیانوس هند، بود, دیهگو گارسیا فاصله بسیار زیادی با ناو لینکلن دارد و این فاصله به معنای تأخیر عمده در ارسال اقلام حیاتی مانند مواد غذایی و محصولات بهداشتی و بستههای مراقبتی از اعضای ارتش بود.
بسیاری از خانوادهها گزارش دادهاند که بستههایی که در ژانویه گذشته (دی ۱۴۰۴) ارسال کردهاند تا چهار ماه بعد به کشتی نرسیده است.
روایتهای متناقض مقامهای آمریکایی
پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا هرگونه مشکل در تأمین تدارکات ناو یواساس لینکلن را رد کرده است؛ وی هفته گذشته مدعی شد: ما اطمینان حاصل میکنیم که هر کشتی، هر خدمه، هر کاپیتانی هر آنچه را که میتوانیم در هر لحظه برایشان فراهم کنیم، در اختیار دارد.
داگلاس وریسیمو، فرمانده نیروی هواییدریایی ناوگان اقیانوس آرام، جایی که ناو لینکلن مستقر است، در یک نشست مجازی در اوایل آگوست با حضور حدود ۲۰۰ نفر از اعضای خانوادههای ناو لینکلن، روایت متفاوتی ارائه کرد؛ او به مشکلات مربوط به تدارکات و نامهها اذعان کرد.
- بیشتر بخوانید:
- ناو بحرانزده لینکلن عازم آمریکا شد
- وضعیت ناو آبراهام لینکلن؛ دموکراتها خواستار پاسخگویی کاخ سفید شدند
طبق فایلهای صوتی و تصویری جلسه مجازی که توسط ایاس ناو بررسی شده است، او گفت: اوضاع بهتر شده، هنوز خوب نیست و برای مدتی بسیار بد بود، اما ما تمام تلاش خود را میکنیم.
او همچنین اذعان کرد که نیروی دریایی آمریکا پیشبینی نمیکرد بحرین را بهعنوان یک قطب لجستیکی از دست بدهد؛ وریسیمو گفت، هنگامی که نیروی دریایی آمریکا روی انباشت اقلام در آنجا کار میکرد، طبق فایلهای صوتی، غذا، سپس اقلام مورد نیاز برای انبار کشتی و در نهایت نامهها را در اولویت قرار داد.
انتهای پیام/
