بی‌ثباتی و تمایلات شخصی؛ ویژگی بارز ریاست‌جمهوری ترامپ

دونالد ترامپ، بی‌ثبات‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ معاصر بیش از پیش تحت تأثیر هوس‌های شخصی خود قرار گرفته است.

به نظر می‌رسد ترامپ بیش از حد معمول در حال طفره رفتن است و افراطی‌تر می‌شود؛ خلق و خوی شکننده او در واشنگتن به‌طور فزاینده‌ای تهدیدآمیز است.

اینکه او تا چه حد در تلاش خود برای تسلط پیش می‌رود، ممکن است به تنش بین طغیان‌های قدرت‌طلبانه‌اش و واقعیت‌های سیاسی داخلی و بین‌المللی که گهگاه او را مهار می‌کنند، بستگی داشته باشد.

به‌تازگی ترامپ با نژادپرستانه‌ترین پیامی که هر کسی از کاخ سفید به یاد دارد، خشم عمومی را برانگیخت، زمانی که یک ویدیو کارتونی بازنشر شده در حساب کاربری تروث‌سوشال او، به باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا و همسرش توهین کرد.

به گزارش سی‌ان‌‎ان، ترامپ هدف جدیدی را در انتخابات در پیش گرفته است، به‌طوری که تولسی گابارد، مقام ارشد اطلاعاتی آمریکا برای جست‌وجوی شواهدی جهت اثبات وسواس کاذب در مورد تقلب در انتخابات سال ۲۰۲۰ به جورجیا سفر کرده است.

او هفته گذشته نگرانی‌های جدیدی را مطرح کرد مبنی بر اینکه سعی خواهد کرد با درخواست ملی کردن رأی‌گیری، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا را اصلاح کند.

در عین حال، پس از آنکه دو شهروند آمریکایی از طرف مأموران فدرال اعزامی به مینه‌سوتا هدف اصابت گلوله قرار گرفتند، سردرگمی در مورد وضعیت سرکوب مهاجران از طرف او افزایش یافت.

 ترامپ، اکنون خواستار «برخورد ملایم‌تر» است، اما این ممکن است تنها یک تغییر نام برای کاهش تصویر فاجعه‌بار پاکسازی باشد که بسیاری از رأی‌دهندگان را از خود بیگانه کرد.

دلبستگی ترامپ به میراث خود و تلاش‌های دیوانه‌وار او برای چسباندن نامش به همه جا، هفته گذشته پیچش دیگری به خود گرفت، زمانی که گزارش شد که او می‌خواهد فرودگاه بین‌المللی دالس و ایستگاه پنسیلوانیا شهر نیویورک را به نام او تغییر نام دهند.

هر از گاهی، ترامپ به شیوه‌ای متعارف و استراتژیک عمل می‌کند، اما این تصور که رئیس‎جمهور آمریکا بر اهداف خود، اغلب نامنظم، تمرکز می‌کند و در عین حال نسبت به وضعیت اسفناک رأی‌دهندگان عادی بی‌تفاوت است، در حال افزایش است.

هزینه سیاسی این وسواس فکری آنی در حال آشکار شدن است؛ در نظرسنجی سی‌ان‌ان در ماه گذشته، تنها ۳۶ درصد از آمریکایی‌ها گفتند که ترامپ اولویت‌های درستی دارد، که نسبت به ۴۵ درصد نزدیک به آغاز دوره ریاست‌جمهوری او کاهش یافته است.

تنها یک‌سوم از آمریکایی‌ها گفتند که معتقدند ترامپ به افرادی مانند آنها اهمیت می‌دهد، که نسبت به ۴۰ درصد در مارس گذشته و بدترین رتبه در دوران سیاسی او کاهش یافته است.

از طرف دیگر موضوع گرینلند نشان می‌دهد که چگونه لفاظی‌های وحشیانه به سیاست تبدیل می‌شوند.

برخی از سیاست‌های دولت آمریکا، سطحی از برنامه‌ریزی و اجرا را نشان داده‌اند، اما هرج‌ومرج و غیرقابل پیش‌بینی بودن، یادآور مدیریت ترامپ در طول همه‌گیری کرونا در دوره اول ریاست‌جمهوری او، در حال افزایش است.

یکی از الگو‌های تکرارشونده این بوده است که رئیس‌جمهور آمریکا با اظهار نظر یا اتهامی بی‌اساس به‌شدت واکنش نشان می‌دهد؛ مقام‌های دولت آمریکا برای توجیه و اقدام براساس انگیزه‌های او عجله می‌کنند.

این مورد زمانی اتفاق افتاد که درخواست‌های ترامپ از دانمارک برای واگذاری گرینلند در ژانویه تقریبا ناتو را از هم پاشید؛ این امر همچنین در دستکاری‌های مداوم ترامپ در تعرفه‌ها آشکار می‌شود.

• بیشتر بخوانید:
• سیاست ضدایرانی دولت‌های متوالی آمریکا؛ اعمال فشار به بهانه‌های واهی 
• شکست فشار حداکثری و سیاست تحریمی ترامپ درباره ایران

با این حال، موضوع جنجالی گرینلند همچنین نشان داد که حتی ترامپ گاهی اوقات با واقعیت‌های بین‌المللی یا داخلی رو‌به‌رو می‌شود؛ مقاومت اروپایی‌ها و خشم جمهوری‌خواهان از ترفند او در مورد گرینلند باعث عقب‌نشینی پس از سفر به داووس سوئیس شد.

در مواقع دیگر، تضعیف جایگاه سیاسی ریاست‌جمهوری، او را مجبور به بازنگری می‌کند، همان‌طور که وقتی خشم جمهوری‌خواهان منجر به حذف ویدیو نژادپرستانه او شد، این اتفاق افتاد.

این کشمکش بین تمایل ترامپ برای اعمال قدرت هرچه بیشتر و محدودیت‌های سیاسی و قانونی باقی‌مانده بر اقدام‌های او، سیاست‌های سال انتخابات میان‌دوره‌ای را تعریف خواهد کرد.

انتخابات نشان خواهد داد که آیا رأی‌دهندگان در سراسر این کشور می‌خواهند ترامپ را مهار کنند یا به او آزادی عمل گسترده و مداوم بدهند؛ و اینکه آیا او حکم دموکراتیک آنها را خواهد پذیرفت یا خیر.

امتناع ترامپ از عذرخواهی به دلیل ویدیو نژادپرستانه‌ای که منتشر شده بود، تأکید می‌کند که چگونه سابقه رفتار‌های عجیب و غریب، او را در برابر عواقب اعمالش مصون کرده است. مقامی که چنین مطالبی را منتشر کرده باشد، می‌تواند انتظار داشته باشد که شغل خود را از دست دهد، اما کاخ سفید در ابتدا واکنش‌های منفی را نه به محتوای توهین‌آمیز، بلکه به کسانی که آزرده خاطر شده‌اند، نسبت داد.

اما خشم جمهوری‌خواهان از این پست، از جمله محکومیت آن از طرف تنها سناتور سیاه‌پوست حزب جمهوری‌خواه، تیم اسکات، به‌سرعت پایه‌های سیاسی آن موضع را از بین برد.

محتوا حذف شد و یکی از کارکنان به دلیل انتشار آن سرزنش شد؛ ترامپ اصرار داشت که بخش توهین‌آمیز را ندیده است، اما از عذرخواهی خودداری کرد و گفت که هیچ کار اشتباهی نکرده است.

سرپیچی او موج جدیدی از انتقادات را در روز یکشنبه به راه انداخت، اما شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد چنین افراط‌گرایی از ویژگی‌های غالب دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ است.

انتهای پیام/