مصباح: حرفِ «بیلبورد» عمومی و جهانی است/ هدف واکسینه شدن مخاطب

محمدرضا مصباح تهیه‌کننده فیلم «بیلبورد» در گفت‌و‌گو با خبرنگار میزان، با اشاره به مضمون اصلی این اثر سینمایی گفت: فیلم «بیلبورد» تلاشی است برای به تصویر کشیدن زیست پنهان و کمتر دیده‌شده سلبریتی‌ها؛ زیستی که در ظاهر پرزرق‌وبرق است، اما در لایه‌های درونی خود می‌تواند تاریک، تلخ و آسیب‌زا باشد. این فیلم نوعی بیان سینمایی از درون سینما و در عین حال نقدی درون‌گفتمانی نسبت به خود سینما محسوب می‌شود.

وی با اشاره به شرایط تولید این فیلم افزود: «بیلبورد» در سینمای مستقل ساخته شده و بدون حمایت هیچ نهاد یا ارگانی و صرفاً در بخش خصوصی به تولید رسیده است. همین استقلال باعث شد فیلم در بیان مسائل اجتماعی و فرهنگی لکنت نداشته باشد و با صراحت بیشتری به موضوعات حساس بپردازد. ما تلاش کردیم بخشی از آسیب‌هایی را که در بستر فضای مجازی، خانواده و روابط اجتماعی شکل می‌گیرد، بازنمایی کنیم تا مخاطب نسبت به این مسائل آگاه‌تر شود.

مصباح در پاسخ به این پرسش که آیا در ترسیم شخصیت‌های فیلم، مصداق یا فرد خاصی در ذهن سازندگان وجود داشته است، تصریح کرد: خیر، ما به دنبال پرداختن به مصداق مشخص یا فرد خاصی نبودیم. مسئله‌ای که در فیلم مطرح می‌شود، یک مشکل عمومی و جهانی است که امروز در فضای مجازی و رسانه‌ای در سراسر دنیا شاهد آن هستیم. هدف ما این بود که مخاطب با شناخت این آسیب‌ها، تا حدی نسبت به آنها واکسینه شود و در مواجهه با چنین موقعیت‌هایی، رفتار آگاهانه‌تر و مسئولانه‌تری داشته باشد.

تهیه‌کننده «بیلبورد» با تأکید بر اینکه فیلم قصد تخریب یا بازی با آبروی افراد را ندارد، گفت: آنچه در فیلم دیده می‌شود، تلنگری اجتماعی است. بازی با آبرو و حریم شخصی انسان‌ها مسئله‌ای بسیار جدی و دردناک است و سینما می‌تواند با بازنمایی درست این موضوع، جامعه را نسبت به تبعات آن حساس‌تر کند. ما در این فیلم با یک سلبریتی مواجه هستیم که درگیر زیستی تاریک و پرچالش است؛ در حالی که در جامعه نمونه‌های زیادی از چهره‌های شناخته‌شده وجود دارند که کار‌های خیر انجام داده‌اند و مسیر درستی را طی کرده‌اند.

وی ادامه داد: پیام اصلی فیلم این است که وقتی فردی به شهرت، محبوبیت و جایگاه اجتماعی می‌رسد، رسالت سنگین‌تری بر دوش او قرار می‌گیرد. این مسئولیت فقط در عرصه اجتماعی نیست، بلکه از خانواده آغاز می‌شود. در فیلم تلاش کردیم این مسئله را از طریق شکاف نسلی نشان دهیم؛ جایی که شخصیت اصلی هم با مادر خود دچار غفلت و فاصله شده و هم با فرزندش که نماینده نسل بعدی است، دچار چالش است.

مصباح خاطرنشان کرد: فیلم می‌خواهد این پیام را منتقل کند که اگر رشد کردی، دیده شدی و مورد توجه قرار گرفتی، نباید اصل و هویت خودت را فراموش کنی. شهرت اگر با غفلت همراه شود، می‌تواند انسان را از ریشه‌هایش جدا کند و این همان خطری است که فیلم نسبت به آن هشدار می‌دهد.

وی در پاسخ به پرسشی درباره غیبت برخی بازیگران در نشست‌های رسانه‌ای جشنواره فجر گفت: ما نباید زود قضاوت کنیم. درباره حضور یا عدم حضور بازیگران، از جمله خانم درگاهی، اطلاع دقیقی ندارم و تماسی هم در این خصوص نداشتم. چه جایزه بگیرند و چه نگیرند، تلاش و حضورشان برای ما بسیار ارزشمند است. بازی ایشان در فیلم چشمگیر بود و اگر نگاه داوران منصفانه باشد، شایستگی دیده‌شدن را دارند.

انتهای پیام/