تساوی حسرت‌آمیز شبیه به یک باخت/ وقتی ساپینتو و استقلال بدون خارجی‌ها در مسیر بحران حرکت می‌کنند

پرونده رقابت‌های هفته هفدهم لیگ برتر فوتبال ایران روز گذشته (جمعه) رسماً بسته شد تا در نهایت تیم فوتبال پرسپولیس با غلبه بر سپاهان با کسب ۳۱ امتیاز، هم‌امتیاز با طلایی‌پوشان به دلیل بازی روی در روی بهتر در صدر جدول بایستد و در سوی دیگر هم تراکتور با پیروزی پرگل برابر مس دوباره در جمع مدعیان قرار بگیرد.

اما در این بین تیم فوتبال استقلال می‌توانست هم‌امتیاز با پرسپولیس و سپاهان با تفاضل گل بهتر در صدر جدول جای بگیرد که این شانس بزرگ با تساوی آبی‌پوشان برابر گاندوها نقش بر آب شد و شاگردان ساپینتو حالا در دومین بازی نیم فصل دوم نه بردند و نه گل زدند؛ کما اینکه این دیدار باز هم نقاط ضعف ساپینتو و تیمش را بیش از پیش مجدداً عیان کرد.

اینکه ترکیب استقلال متکی به خارجی‌های تیم است چندان خبر خوبی نیست؛ چراکه بازیکنان ایرانی در ۲ دیدار گذشته نشان دادند که توان موقعیت‌سازی، پیش‌روی به سمت دروازه و از همه مهم‌تر گلزنی ندارند. سعید سحرخیزان به عنوان مهاجم نوک استقلال در ۲ دیدار گذشته از گلزنی عاجز بود و در کناره‌ها نیز محمدحسین اسلامی و اسماعیل قلی‌زاده نیز موثر ظاهر نشدند.

در این میان تنها علیرضا کوشکی عملکرد بسیار خوبی نسبت به سایرین داشت و حتی در بازی برابر ذوب‌آهن از ۶ خلق موقعیت، او در ۵ مورد از آن تاثیرگذار بود. حالا بیش از پیش نبود یاسر آسانی، وینگر راست آلبانیایی استقلال طی این مدت حس شد. بازیکنی که در دیدار‌های گذشته تیمش در نیم فصل نخست نقش پررنگی در خلق موقعیت و گلزنی ایفا کرد. این ۲ بازی نشان داد که برخی مهره‌ها اگر نباشند عملاً دست ساپینتو در بازی‌های بزرگ و کوچک بسته خواهد بود.

یکی دیگر از نقاط ضعف استقلال تعویض‌های اشتباه است. ریکاردو ساپینتو هنوز عادت قدیمی خود را رها نکرده و در برخی دقایق بازی در حالی که می‌توانست تیم را هجومی کند، اما تن به ریسک نداد. حضور محمدرضا آزادی در نیمه دوم یکی از آن موارد بود که در خط حمله قرار گرفت و هیچ اثرگذاری نداشت. حضور ابوالفضل جلالی نیز هیچ یک از انتظارات را بر آورده نکرد. او که حواشی زیادی داشت و با شرط و شروط فراوان قصد جدایی داشت، حالا به نظر می‌رسد که با کادرفنی به تعامل رسیده، اما هنوز عادات قدیمی خود را کنار نگذاشته و پس از اینکه در زمین حضور داشت نشان داد که هنوز بی مهابا شوت می‌زند و پاس‌های عمقی می‌دهد که همه آن‌ها یکی پس از دیگری در اختیار حریف قرار می‌گرفت و عملاً مالکیت را در اختیار ذوب‌آهن قرار می‌داد. در این میان مونیر الحدادی که به تازگی به ایران بازگشت فرصت بازی در نیمه دوم را پیدا کرد و نمره ۷ را کسب کرد و در حملات استقلال موثر ظاهر شد و حتی یک پاس طلایی برای قلی‌زاده فرستاد که این بازیکن با بی‌دقتی آن را از دست داد.

نکته دیگر این بازی غیبت مجدد عارف آقاسی بود. این در حالی بود که استقلال زوج خط دفاعی خود را پیدا کرده. در مصاف روز گذشته استقلال با گاندو‌ها، سامان فلاح به عنوان مدافع استقلال نمره ۷.۵ و بهترین بازیکن زمین را کسب کرد. زوج او در کنار رستم آشورماتوف تا به اینجای لیگ موثر ظاهر شده و به نظر می‌رسد که ترکیب ساپینتو در خط دفاعی به یک نبوغ رسیده و در کنار آنها نیز حبیب فرعباسی چهارمین کلین‌شیت خود در این فصل در استقلال را ثبت کرد و نشان داد چیزی از آنتونیو آدان کم ندارد و با خروج‌های به موقع فرصت خلق موقعیت از ذوبی‌ها را گرفت. او نشان داد می‌تواند در رقابت با آدان؛ او را نیمکت‌نشین کند و در ترکیب فیکس قرار بگیرد.

با این تفاسیر استقلال در ۳ تورنمنت قرار دارد که در هر یک از آنها شانس موفقیت دارد و می‌تواند با تغییر تاکتیک و نوع تفکر جام‌ها را یکی پس از دیگری کسب کند. استقلال در دیدار برابر ذوب‌آهن تاکتیک خوبی به نمایش نگذاشت و حتی بازیکنان فرصت‌هایی که نصیبشان شد را یکی پس از دیگری از دست دادند و در شرایطی که می‌توانستند به صدر برسند، اما ترجیح دادند در جایگاه چهارم بمانند.

با این حال ساپینتو باید هوشمندانه‌تر عمل کند، زیرا در بازی‌های آینده احتمال لغزش مدعیان وجود دارد و هرچقدر به انتهای فصل نزدیک می‌شویم فرصت ریسک برای آبی‌ها از بین خواهد رفت. در حالی که نبود بازیکنانی، چون یاسر آسانی و مهران احمدی به شدت حس شده باید دید پس از حضور خارجی‌ها در ترکیب استقلال؛ آبی‌ها در ادامه چه حرفی برای گفتن خواهند داشت و از این خط بحران خارج می‌شوند یا خیر.

انتهای پیام/