می دانی بالاترین لذت زندگی دنیا چیست؟

خداوند متعال برای بنده ی مۆمنش، عزت، توانمندی، فراخ و راحتی خواسته است، نه فقر، بدبختی و فلاکت. پس بدیهی است که همسر خوب، خانه ی بزرگ و مرکب خوب برای مۆمن نعمت و البته برای دیگران می‌ تواند موجب نقمت و گمراهی باشد. همین قید «مۆمن»، یعنی کسی که تقوا دارد و حدود و ثغور و شأن ایمان و بندگی را رعایت می ‌نماید.

در بیانی حضرت امام صادق (علیه السلام) می فرماید: از سعادت انسان وسعت خانه است.

و از آن حضرت: وسعت خانه موجب راحت و آسایش مۆمن می باشد.

از حضرت موسی بن جعفر پرسیدند که بالاترین لذت و عیش دنیا چیست؟

فرمود: وسعت خانه و کثرت دوستان.

و نیز فرمود: عیش و لذت در وسعت خانه و خوبی خدمتگزاران است.

چهار چیز از سعادت است و چهار چیز از شقاوت، اما چهار چیزی که از سعادت است: زن صالح، خانه وسیع، همسایه خوب و مرکب راهوار، و چهار چیزی که از بدبختی است: همسایه بد، زن بد، خانه تنگ و مرکب بد.

پیغمبر اکرم (صلی الله و علیه وآله) فرمود: از سعادت مرد همسر صالح، خانه وسیع، مرکب راهوار و فرزند صالح می باشد.

از امیرمۆمنان (علیه السلام): برای هر چیزی شرفی است، و شرف خانه وسعت صحن خانه و معاشران و آمیزش کنندگان صالح می باشد، و برای خانه برکتی است و برکت آن خوب بودن مکان آن و وسعت صحن و خوبی همسایگان آن است.

پیغمبر (صلی الله و علیه وآله) فرمود: چهار چیز از سعادت است و چهار چیز از شقاوت، اما چهار چیزی که از سعادت است: زن صالح، خانه وسیع، همسایه خوب و مرکب راهوار، و چهار چیزی که از بدبختی است: همسایه بد، زن بد، خانه تنگ و مرکب بد. (منبع روایات:مکارم الأخلاق / ترجمه میرباقری، ج1، ص 237 و 238.)

معنای فراخی و بزرگی خانه ، اسراف نیست

معنای این احادیثی که پیرامون فراخی و بزرگی خانه این نیست که کسی قصر و کاخ و خانه ی چند میلیاردی بسازد یا بخرد و بگوید حدیث داریم که خانه ی بزرگ نعمت است و ...، یا حتماً مرسدس، الگانس، فراری، پورشه و خودروهای انگشت ‌نما بخرد و بگوید حدیث داریم که مرکب خوب نعمت است! این خود فریبی است و طبق صریح احادیث: خداوند متعال راجع به بهشتش گول نمی ‌خورد.

دقت شود که این حدیث، تنها حدیث وارده نیست که نتوان حدود و ثغور آن را تشخیص داد.

طبق آیات صریح قرآن کریم، اسراف حرام است و خدا مسرفین را دوست ندارد – امر فرموده است که با نخوت و تکبر و خودبزرگ ‌بینی روی زمین راه نروید (یعنی منش و مشیتان چنین نباشد)، دستور به انفاق از اموالی که خدا عطا نموده داده است ... و در حدیث دیگری تصریح شده است: «کَفَی بالمَرء خِزیاً أن یَلبَسَ ثوباً یَشهَرُهُ أو یَرکَبَ دابَّهً تشهَرُهُ» (کافی، ج 6، ص 44)

برای رسوایی و خواری انسان همین بس که جامه‌ای بپوشد که او را انگشت نما کند یا مرکبی انگشت نما سوار شود.

«ساده زیستی» در مقابل «تجمل‌ گرایی» قرار می ‌گیرد و نه در مقابل رفاه منطقی به حد شأن یک مۆمن در رفع نیازهایش.

و همچنین بسیار تأکید شده است که اولاً مراقب باشید که نعمت را به نقمت مبدل نکنید و ثانیاً آن رزق، برکت و زیادتی را بخواهید که موجب خیر دنیا و آخرت شما باشد، نه آن که موجب کوردلی، دنیاگرایی، تجمل گرایی و در نهایت هلاکت شما شود. چنانچه امام باقر علیه ‌السلام دعا می ‌نمودند:

«اَللَّهُمَّ ارزُقنى رِزقاً حَلالاً یَكفینى وَ لا تَرزُقنى رِزقاً یُطغینى وَ لا تَبتَلیَنّى بِفَقرٍ اَشقى‏ بِهِ مُضَیِّقاً عَلَىَّ.» (فضائل الشهر الثلاثة، ص 108)

خداوندا! مرا روزیِ حلالی بده که کفایتم کند، و روزی ‌ای نده که به طغیانم کشانَد و به فقری گرفتارم نکن که با آن بدبخت شوم و به تنگنا افتم.

و حضرت رسول اعظم صلوات الله علیه و آله فرمودند: «مومن حقیقی کسی است که مالش را با مستمندان در میان نهد و درباره مردم انصاف دهد.‌» (نصایح، صفحه 72)

و صدها حدیث و روایت دیگر که حدود و ثغور استفاده از نعمات را به گونه‌ای که مۆمن دچار نخوت، تکبر، انگشت ‌نما شدن، رفاه ‌زدگی، بی‌ دردی، معصیت ... و در یک کلمه «انحراف» نگردد بیان شده است.

دقت شود که «ساده زیستی» در مقابل «تجمل‌ گرایی» قرار می ‌گیرد و نه در مقابل رفاه منطقی به حد شأن یک مۆمن در رفع نیازهایش.

بدیهی است آن مۆمنی که از راه حلال به سرمایه ‌ای قابل توجه دست یافته است، اما برای عقد و ازدواج فرزند خود مراسم ساده و در شأنی برپا می ‌کند، مصداق ساده زیست است، اما کسی که پول و سرمایه ‌ای هم ندارد، اما از هر کجا که شده پول تهیه می ‌کند تا مراسمی آن چنانی برپا کند یا لباسی آنچنانی، جواهراتی آنچنانی، جهیزیه‌ ای آنچنانی و ... تهیه نماید، تجمل‌ گرا می ‌باشد.

پس همسر خوب، خانه ی بزرگ و مرکب خوب برای مۆمن نعمت است و دعا می ‌کنیم خداوند متعال همه ما و از جمله جوانان را از این نعمت [که وقتی از راه حلال به دست آید، نعمت و رزق الهی است]، متنعم گرداند.

/انتهای پیام/

: انتشار مطالب و اخبار تحلیلی سایر رسانه‌های داخلی و خارجی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.