چند نوع واقعیت مجازی در دنیای اطراف ما وجود دارد؟

_ تجربه موضوعات مختلف به صورت کاملا واقعی، اما در بستر فضای مجازی که درنهایت آن را واقعیت مجازی می‌نامند.

یک تکنولوژی جذاب با کاربر‌های مختلف که انواع متفاوتی دارد و جذابیت زندگی را برای ما بیش از پیش می‌کند. اما چند نوع واقعیت مجازی در دنیای اطراف ما وجود دارد؟

تعریفی ساده از واقعیت مجازی

شاید همانطور که در ذهن شما نیز تداعی شود، واقعیت مجازی به معنای تجربه کردن موضوعات از طریق کامپیوتر است که در طرف مقابل واقعیت بیرونی از آن وجود ندارد، که البته با چنین تعریفی، تکنولوژی واقعیت مجازی ایده چندان جدیدی محسوب نمی‌شود.

بعنوان مثال، در زمانی که کاشی‌کاری‌های سنتی در یکی از مساجد تاریخی را نگاه می‌کنیم، به نوعی در روایت و داستان آن‌ها غرق می‌شویم و تصاویری را تجربه می‌کنیم که واقعیت بیرونی ندارند و به همین ترتیب، در زمانی که یک موسیقی محلی یا کلاسیک می‌شنویم و چشم‌های خود را می‌بندیم، تصاویری را تجربه و احساس می‌کنیم که در واقعیت اثری از آن نیست، اما پس آیا این تجربه‌ها را هم می‌توانیم انواعی از VR بدانیم و آیا در این صورت، چیز زیادی از این تکنولوژی جدید بدستمان می‌آید یا خیر؟!

از سوی دیگر اگر بخواهیم نگاهی به معنای واقعیت مجازی در ویکی پدیا بیاندازیم، باید بگوییم:

واقعیت مجازی (Virtual Reality) (VR) نوعی فناوری است که در آن محیط مجازی جلوی چشم کاربر قرار می‌گیرد و بر اساس حرکت سر و بدن، کاربر با آن محیط تعامل و ارتباط برقرار می‌کند. در واقع یک هدست بر روی سر کاربر قرار می‌گیرد و با حرکات بدن او سازگار و کنترل می‌شود.

فرد در واقعیت مجازی از طریق یک عینک مخصوص می‌تواند به بالا، پایین یا هر جهت دیگری نگاه کند، که گویی واقعاً در آنجاست. در حقیقت، امروزه واقعیت مجازی را به عنوان واقعیتی که توسط رایانه تولید می‌شود، تعریف می‌کنند و یک واقعیت شبیه‌سازی شده، یک دنیای مصنوعی است که کاربر می‌تواند خود را با تجهیزات فنی مناسب در آن قرار دهد. این فناوری به این شکل عمل خواهد کرد که کاربر را درون یک تجربه قرار می‌دهد و کاربران به جای تماشای یک صفحه نمایش در مقابل خود، در تعامل با یک دنیای سه‌بُعدی هستند.

در حقیقت یک محیط واقعیت مجازی توسط اپلیکیشن‌های اختصاصی به وجود می‌آید و برخی از این محیط‌ها به صورت گرافیک رایانه‌ای و سه بعدی و برخی دیگر ویدئو‌ها یا تصاویری ۳۶۰ درجه‌ای از محیط‌های واقعی هستند که از قبل فیلمبرداری شده‌اند.

بطور معمول از عینک‌های واقعیت مجازی اکثراً در دنیای سرگرمی و تفریح و سینما و نوع جدیدی از این تکنولوژی در ورزش و همچنین گیمر‌ها نیزاستفاده می‌شود و اغلب محیط‌های واقعیت مجازی در وهلۀ اول، تجربه‌هایی دیداری هستند که از طریق یک هدست واقعیت مجازی قابل مشاهده است. برخی از این اپلیکیشن‌ها با اضافه کردن اطلاعات حسی (صدا، لرزش و در موارد پیشرفته‌تر بو) فضایی واقعی‌تر برای کاربر ایجاد می‌کنند.

بر این اساس می‌توان از این فناوری پیچیده و در زمینه‌های علمی، فرهنگی، آموزشی، تجارت (جلسات مجازی) و مواردی مانند پزشکی و سلامت بهره برد. امروزه اکثر گیمران نیز از این وسیله استقبال بسیاری کرده اند.

انواع مختلف واقعیت مجازی

اصطلاح واقعیت مجازی یک کلمه دهن پُرکن است که در تبلیغات بسیاری از بازی‌های موبایلی و کامپیوتری، فیلم‌های انیمیشن و ۳ بعدی و مواردی مشابه این استفاده می‌شود و این در حالی است که هیچ یک از این موارد نمی‌توانند تجربه شناور شدن در محیط مجازی را به شما منتقل کنند.

معرفی برخی از اصلی‌ترین انواع مختلف وی‌آر

کاملا شناور (Fully immersive)

برای داشتن یک تجربه وی‌آر کامل حداقل به سه مورد نیاز داریم:

یک جهان مجازی بزرگ و پر از جزئیات

یک کامپیوتر قوی که تجربه را امکان‌پذیر کرده و فضا را مطابق با زمان واقعی حرکت بدهد

سخت افزاری که به کامپیوتر متصل شده و ما را در جهان مجازی آن شناور کند

معمولا برای این تجربه لازم است از نمایشگر‌هایی که روی سر قرار می‌گیرند (HMD) یا عینک‌های وی‌آر استفاده کنیم، و دستکش‌های دارای حسگر بپوشیم.

یک بازی شبیه‌ساز پرواز با واقع‌گرایی بالا در یک کامپیوتر خانگی می‌تواند به عنوان یک واقعیت مجازی غیر شناور شناخته شود.

در صورتی که از صفحه نمایش عریض، هدفون یا صدای محیطی، و دسته‌های کنترل واقع‌گرایانه استفاده شود، همه کاربران واقعیت مجازی به شناور شدن در این فضا نیاز ندارند و ممکن است بعضی از افراد از این تکنولوژی بدون فضای شناور استفاده کنند.

اکثر افراد چنین تصویری را نوعی وی‌آر در نظر می‌گیرند بدون آنکه نیازی به شناور شدن در آن وجود داشته باشد و از این رو می‌توان گفت که واقعیت مجازی هم مانند دیگر تکنولوژی‌های روز جای خود را در صنایع مختلف باز کرده است.

استفاده از تکنولوژی‌های روز دنیا در صنایع مختلف می‌تواند زیرساخت‌های لازم برای آینده پژوهی کسب و کار‌ها را فراهم کند و یک نیروی محرک و کمکی برای توسعه مدرن آن‌ها باشد.

مشارکتی (Collaborative)

اگر چه بازی‌های موجود در بازار بطور معمول چهار معیار و ویژگی اول (باورپذیری، تعاملی بودن، کامپیوتری بودن، و کاوش‌پذیری) را دارا هستند، اما افراد را تمام و کمال شناور نمی‌کنند.

اما در حقیقت آن‌ها موضوعی را به تصویر می‌کشند و به کابر ارائه می‌دهند که تکنولوژی بسیار پیشرفته واقعیت مجازی (VR) آن را ارائه نمی‌دهد، جالب است بدانید ک، ایده به اشتراک گذاشتن یک تجربه در جهان مجازی با افراد دیگر؛ که معمولا در زمان واقعی یا چیزی شبیه این اتفاق می‌افتد. به نظر می‌رسد که همکاری و به اشتراک گذاشتن در آینده تبدیل به ویژگی‌های مهم VR شوند.

وب‌محور

واقعیت مجازی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ یکی از پررشد‌ترین تکنولوژی‌های جهان به حساب می‌آمد، اما رشد بسیار سریع شبکه جهانی اینترنت سبب به سایه رفتن آن شد.

اگر چه دانشمندان کامپیوتر راه‌های جدیدی برای تجربه جهان مجازی از طریق اینترنت ایجاد کردند، اما مردم عادی بیشتر دلبسته راه‌هایی بودند که اینترنت برای تجربه واقعیت واقعی به آن‌ها ارائه می‌داد.

در حال حاضر با علاقمندی شبکه‌های اجتماعی به تکنولوژی وی‌آر، می‌توان آینده هم‌زمان وب‌محور و همکاری‌گرانه را برای این دو در نظر گرفت.