خطرات آرتروز گردن برای انسان

_ فرسایش دیسک‌های ستون فقرات گردنی بر اثر افزایش سن را آرتروز گردن می‌نامند که همچون سایر مشکلات علائمی دارد.

آرتروز، بیماری شایعی است که این روز‌ها گریبان عده بیشماری را گرفته است و بنوعی ساییدگی مفاصل و ورم آن هاست که در دست ها، پاها، زانو و ... بیشتر بروز پیدا می‌کند.

در این میان متاسفانه برخی افراد به آرتروز گردن مبتلا هستند و سعی بر درمان آن دارند.

اما آیا آرتروز گردن خطرآفرین است؟!

معنا و مفهوم آرتروز

آرتروز در واقع نوعی بیماری تخریبی پیش رونده در غضروف مفاصل است که تقریبا در تمام مناطق جغرافیایی شایع است.

ساییدگی مفصل، ورم مفاصل و استخوان‌ها و آماس مفصلی‌استخوانی نام‌های دیگر آرتروز هستند و در این میان نکته‌ای که باید به آن توجه داشت این است که، علی‌رغم نام‌گذاری آن، آرتروز بر خلاف روماتیسم مفصلی، یک بیماری التهابی نیست، زیرا التهاب در این بیماری یک عارضه ثانویه است.

در بیماری آرتروز شاهد تحلیل غضروف مفصلی و درگیری استخوان زیر غضروفی هستیم که در نهایت سبب التهاب بافت‌های اطراف می‌شود و ممکن است هر یک از مفاصل را درگیر سازد، اما دست، پا، زانو، ران و ستون فقرات، از جمله شایع‌ترین مفاصل درگیر در این بیماری هستند، بطوری که در ۲۵٪ ویزیت‌های پزشکان عمومی و ۸۰٪ رادیوگرافی افراد بالای ۶۵ سال دیده می‌شود که تنها ۷۰ ٪ آنان علامت دارند.

آرتروز گردن چیست؟

آرتروز گردن، از نوع بسیار شایع این مشکل است که با افزایش سن نیز تشدید می‌شود.

آرتروز گردن یا اسپوندیلوز گردن، اصطلاحی کلی است که برای فرسایش دیسک‌های ستون فقرات گردنی بر اثر افزایش سن به کار گرفته می‌شود و با کاهش سطح آب دیسک‌ها و جمع شدن آنها، علائم خود را نمایان می‌کند.

باید به این موضوع توجه داشت که، علائم آرتروز گردن شامل برآمدگی استخوان و تشکیل خار استخوان (زائده‌های استخوانی) در لبه‌های استخوان می‌شود.

آرتروز گردن چه علائمی دارد؟

تقریبا بیش از ۸۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال، دچار عارضه آرتروز گردن می‌شوند و اکثر افراد هیچ علائمی را تجربه نمی‌کنند، اما در صورت بروز علائم، روش‌های غیرجراحی می‌تواند در درمان آن تاثیرگذار باشد.

اما با توجه به این موضوع می‌توان علائم آرتروز را درد و سفتی گردن دانست.

گاهی اوقات، آرتروز گردن سبب باریک شدن فضای مورد نیاز کانال نخاعی و ریشه‌های عصبی برای انتقال به سایر نقاط بدن می‌شود و در صورتی که کانال نخاعی یا ریشه‌های عصبی دچار گرفتگی شوند، ممکن است فرد موارد زیر را تجربه کند:

درد و محدودیت حرکتی در ناحیه گردن
صدا دادن گردن به هنگام حرکت
درد گردنی که به بازو یا شانه یا کتف کشیده می‌شود
درد گردنی که با فعالیت بدتر می‌شود
از دست دادن کنترل مثانه یا روده
سوزن سوزن شدن، بی حسی و ضعف در بازوها، دست‌ها یا پا‌ها
عدم هماهنگی اعضای بدن و مشکل در راه رفتن
سردرد‌هایی که از پشت سر تیر می‌کشند و با انجام دادن برخی از حرکات خاص ایجاد می‌شوند
سر درد

از سوی دیگر باید به این نکته توجه داشت که امکان دارد فرد مبتلا به آرتروز گردن در خواب، توانایی انجام کار یا فعالیت‌های عادی روزانه دچار مشکلاتی شود.

این تاثیرات حاصل شده از آرتروز گردن می‌تواند منجر به مشکلات دائمی همچون، تنگی کانال نخاعی نیز شود.

مشکلی که در آن زائده‌های استخوانی (استوفیت) درون مهره‌ها رشد می‌کنند و سبب کاهش فضای کانال نخاعی می‌شوند.

از جمله علائم تنگی کانال نخاعی می‌توان به درد ارجاعی یا تیر کشیدن در بازو‌ها و پا‌ها اشاره کرد که سبب عدم توانایی در راه رفتن با سرعت بالا و مشکلاتی در مهارت‌های حرکتی می‌شود.

آرتروز گردن چه خطراتی دارد؟

در صورتی که کانال نخاعی یا ریشه‌های عصبی در اثر آتروز گردن، به شدت تحت فشار باشند، این آسیب می‌تواند دائمی شود.

آرتروز گردن را معمولا با نام آرتریت گردن و اسپوندیلوز گردنی می‌شناسند، دقیقا همان چیزی که به نظر می‌رسد.

تحلیل مفاصل، مهره‌ها و دیسک‌ها در بخش گردنی ستون فقرات می‌تواند منجر به درد، التهاب و حتی اختلال در عملکرد شود.

باید بدانید که، این شرایط بطور معمول افراد بالای ۵۰ سال را درگیر می‌کند و با بالا رفتن سن نیز تشدید پیدا می‌کند.

بیش از ۸۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال نیز دچار آرتروز گردن می‌شوند و این مشکل می‌تواند بدون علائم باشد و یا علائم آن شامل درد و سفتی باشد.

آرتروز گردن و تشخیص آن

از جمله عواملی که در تشخیص آرتروز گردن موثر است پاسخ به پرسش‌هایی است که توسط پزشک از بیمار در زمینه بروز علائم مطرح می‌شود، پس از آن مجموعه‌ای از آزمایش‌ها بر روی بیمار انجام می‌شود.

البته یک معاینه معمولی که از سوی پزشک معالج انجام می‌شود می‌تواند، شامل بررسی واکنش‌ها، دامنه حرکتی گردن و ضعف عضلانی باشد همچنین این احتمال وجود دارد که پزشک نحوه راه رفتن بیمار را نیز مشاهده کرده و پس از آن با در نظر گرفتن تمامی این موارد تشخیص می‌دهد که آیا اعصاب و نخاع تحت فشار بیش از اندازه هستند و یا خیر.

پس از تمامی این موارد در صورتی که پزشک احتمال دهد فرد به آرتروز گردن مبتلا است، آزمایش‌های تصویربرداری و آزمون‌های عملکرد عصبی را برای تأیید تشخیص‌اش تجویز خواهد کرد.

در این میان ممکن است پزشک برای تشخیص بیماری از عکسبرداری با اشعه ایکس و ام آر آی و همچنین سایر تست‌های تشخیصی استفاده کند و یا حتی بمنظور تایید و بررسی‌های لازم در مورد بیماری آرتروز گردن از عکس‌های رادیوگرافی ساده در چهار جهت، سی تی اسکن و ام آر آی استفاده کند.