تقویم تاریخ؛ از تولد امام علی النقی (ع) تا ملی شدن کانال سوئز
_خبرگزاری صدا و سیما نوشت: مهمترین رویدادهای تاریخی جهان در چنین روزی (دوشنبه چهارم مرداد سال ۱۴۰۰) به شرح زیر است:
تولد حضرت امام علی النقی (ع)، امام دهم شیعیان
۱۲۲۷ سال پیش در چنین روزی، پانزدهم ذیحجه سال ۲۱۴ هجری قمری حضرت امام «علی النقی» (ع) ملقب به «هادی»، نواده پاک رسول گرامی اسلام (ص)، در شهر مدینه متولد شد.
آن حضرت پس از رحلت پدر بزرگوارش امام جواد (ع) وظیفه و رسالت خطیر رهبری و هدایت مسلمین را بر عهده گرفت و در شهر مدینه به ارشاد وهدایت مردم پرداخت. دوران امامت امام هادی (ع) دوران پرآشوبی بود و حاکمان عباسی یکی پس از دیگری بر مسند قدرت مینشستند، ولی خطری که متوکل، حاکم ستمکار عباسی از ناحیه امام (ع) و طرفدارانش احساس میکرد، باعث شد تا امام هادی (ع) را از شهر مدینه به سامرا در عراق انتقال دهد و ایشان را تحت نظر بگیرد. با تمام این محدودیتها و فشارهایی که از جانب دستگاه حکومتی به امام هادی (ع) وارد میشد، ایشان شاگردان برجستهای تربیت کرد که از جمله آنها عالم و محدث پرهیزگار، حضرت «عبدالعظیم حسنی» بود که او نیز همگام با امام و یارانش از فرهنگ اصیل اسلام حراست میکرد. امام هادی (ع) در برخوردهای خود با متوکل، عظمت و بزرگی خداوند متعال را درنظر داشت و پیوسته با استدلال بر حقانیت اسلام و آیین محمدی، تاکید میکرد. ضمن عرض تبریک به مناسبت سالروز ولادت این امام بزرگوار، سخنی زیبا را از آن حضرت برایتان نقل میکنیم که فرمود: «بهتر از هر نیکی، شخص نیکوکار و زیباتر از سخن ارزشمند، گوینده آن و والاتر از علم، حامل و صاحب آن علم است.»
استقلال لیبریا
۱۷۴ سال پیش در چنین روزی بیست وششم ژوئیه سال ۱۸۴۷ میلادی کشور افریقایی "لیبریا" استقلال یافت و این روز به نام روز ملی این کشور نامگذاری شد.
لیبریا در غرب افریقا، در کنار اقیانوس اطلس و در همسایگی کشورهای گینه، سیرالئون و ساحل عاج واقع شده است. بیشتر جمعیت ۳ میلیون نفری لیبریا پیرو مذاهب بومی و ۱۶ درصد هم مسلمان میباشند. زبان رسمی مردم لیبریا انگلیسی و خط رایج آن لاتین است. ملیت سکنه لیبریا از قبایل مختلف بومی و نژاد آنها سیاه است. لیبریا در سال ۱۸۲۲ میلادی با حمایت دولت امریکا به صورت سرزمینی مستقل برای سیاهان امریکا، شکل گرفت و شهر مونروویا به نام رئیس جمهور امریکا، بنا نهاده شد. در سال ۱۸۴۱ قانون اساسی این کشور تدوین شد و نام لیبریا به معنای سرزمین آزادگان به آن اطلاق گردید. در ۲۶ ژوئیه ۱۸۴۷ جدایی این کشور و استقلال آن از امریکا اعلام شد.
تولد جورج برنارد شاو، نویسنده ایرلندی و خالق شاگرد شیطان
۱۶۵ سال پیش در چنین روزی، بیست و ششم ژوئیه سال ۱۸۵۶ میلادی «جرج برنارد شاو» (George Bernard Shaw)، نویسنده، طنزپرداز و منتقد ایرلندی در دوبلین متولد شد.
وی پس از مدتی، داستان نویسی و نمایشنامه نویسی را آغاز کرد. شاو در نمایشنامه هایش، مشکلات و کاستیهای اجتماعی عصر خود را مورد بررسی قرار داده است. خصوصیت بارز آثار او، طنز ظریفی است که در تمام نوشتهها و آثارش مشهود است و یکی از دلایل اصلی شهرت او نیز همین خصوصیت به شمار میرود. برنارد شاو علاقه خاصی به دین اسلام داشت و بارها در نوشتههای خود به بزرگی و اهمیت این آئین پاک اعتراف کرده است. وی میگوید: «دین محمد، یگانه دینی است که برای تمام ادوار زندگی بشری مناسب است و قابلیت آن را دارد که هر نسلی را به خود جلب کند و پیش بینی میکنم که اروپا در آینده، دین محمد را قبول خواهد کرد.» در سال ۱۹۲۵ جایزه ادبی نوبل به جرج برنارد شاو، تعلق گرفت. وی در سال ۱۹۵۰ درگذشت. از شاو آثار متعددی باقی مانده است که «مرد سرنوشت»، «شاگرد شیطان» و «ژاندارک مقدس» از آن جمله اند.
کشف رادیوم توسط پیر و ماری کوری
۱۲۳ سال پیش در چنین روزی بیست وششم ژوئیه سال ۱۸۹۸ میلادی عنصر پرقدرت رادیوم توسط "پیر و ماری کوری" دانشمندان لهستانی کشف شد.
ماری کوری فیزیکدان بزرگ لهستانی در ۲۶ ژوئیه سال ۱۸۹۸ میلادی، عنصر جدیدی کشف کرد و نام آن را به دلیل علاقهای که به زادگاه خود واقع در پولَند لهستان داشت، پلونیوم گذارد. اما وی و همسرش پیِر کوری به این کشف قانع نشدند، زیرا بقیه مادهای که بعد از پلونیوم به دست آمد، به مراتب قویتر و موثرتر از پلونیوم بود. آنها دوباره به صاف کردن محلول پرداختند تا آنکه ماده جدیدی را کشف کردند و آن را رادیوم نامیدند. رادیوم عنصر عجیبی بود. قدرت رادیو اکتیویته آن میلیونها بار بیش از اورانیوم بود و این همان چیزی بود که ماری کوری مدتها درجستجویش بود. رادیوم به آسانی روی فیلم عکاسی اثر میگذارد و شدت این تاثیر حتی موقعی که فیلم در کاغذ ضد نور پیچیده شده باشد دیده میشود. ماری کوری دریافت که رادیوم روی بافت بدن اثر میکند و آن را از بین میبرد؛ بنابراین میتوان از آن برای معالجه سرطان و سایر بیماریهای پوستی استفاده کرد. ماری کوری با این کشف به همراه همسرش، برنده جایزه نوبل فیزیک شد. رادیوم در شمار یکی از گرانبهاترین و کمیابترین فلزات جهان قرار دارد.
مرگ رضا پهلوی، معروف به رضاخان
۷۷ سال پیش در چنین روزی، چهارم مرداد سال ۱۳۲۳ هجری شمسی «رضا پهلوی» معروف به رضاخان، بنیانگذار سلسله وابسته پهلوی در ایران، پس از ۱۶ سال سلطنت و سه سال تبعید، در آفریقای جنوبی مرد.
وی در سال ۱۲۵۷ هجری شمسی، در یکی از روستاهای شمال ایران متولد شد. رضاخان در سال ۱۲۹۹ هجری شمسی درحالی که افسر نیروهای قزاق بود، از سوی انگلیس ماموریت یافت برای حفظ منافع دولت لندن، دست به کودتا در ایران بزند. پس از این کودتا، رضا خان وزیر دفاع شد و سپس به نخست وزیری رسید. سرانجام وی با حمایت انگلیس در سال ۱۳۰۴ ه. ش. سلسله قاجار را برانداخت و با وجود مخالفت روحانیون و سیاستمداران آزادیخواه با او، بر تخت سلطنت نشست. از آن پس وی به مدت ۱۶ سال، مستبدانه بر ایران حکومت کرد و کوشید مظاهر فرهنگ غربی را جایگزین فرهنگ اسلامی در ایران کند. به همین دلیل، مردم مسلمان ایران شدیداً با رضا خان مخالف بودند. در پی آغاز جنگ جهانی دوم و ابراز تمایل پادشاه مستبد ایران به هم پیمانی با هیتلر - دیکتاتور آلمان - متفقین ایران را اشغال کردند و رضا شاه را در سال ۱۳۲۰ هجری شمسی دستگیر و به جزیره موریس در نزدیکی آفریقای جنوبی تبعید کردند و پس از مدتی در ۴ مرداد ۱۳۲۳ رضاخان بر اثر سکته قلبی در ژوهانسبورگ جان سپرد.
ملی شدن کانال سوئز
۶۵ سال پیش در چنین روزی، بیست و ششم ژوئیه سال ۱۹۵۶ میلادی کانال سوئز توسط جمال عبدالناصر، رئیس جمهوری وقت مصر، ملی اعلام شد و سازمانی مصری برای اداره آن تاسیس شد.
کانال سوئز در سال ۱۸۹۶ میلادی، پس از اشغال مصر توسط انگلیس، احداث و بدین وسیله راه دریایی میان اروپا و آسیا کوتاهتر شد. تسلط انگلیس و نیز فرانسه همچنان بر کانال سوئز ادامه داشت تا اینکه در زمان حکومت جمال عبدالناصر، وی برای قطع دست این دو دولت استعماری از این کانال استراتژیک، آن را ملی اعلام کرد. در پی این اقدام ناصر، نیروهایی از انگلیس، فرانسه و رژیم صهیونیستی، همزمان به مصر حمله کردند. اما با وجود برتری نظامی این کشورها در جنگ سوئز، فشار بین المللی بر دولتهای متجاوز و مقاومت ملت مسلمان مصر، موجب عقب نشینی اشغالگران از منطقه کانال سوئز شد و این کانال در اختیار ملت و دولت مصر قرار گرفت.
استقلال مجمع الجزایر مالدیو
۵۶ سال پیش، در روز بیست و ششم ژوئیه سال ۱۹۶۵ میلادی مجمع الجزایر مالدیو در جنوب آسیا، استقلال خود را به دست آورد.
این جزایر اوایل قرن شانزدهم توسط پرتغالیها اشغال شد. سپس هلندی ها، فرانسویها و سرانجام در اواخر قرن نوزدهم - انگلیسیها بر مالدیو مسلط شدند. در این دوران، مالدیو جزئی از قلمرو سریلانکا بود. به دنبال استقلال سریلانکا، انگلیس در سال ۱۹۴۸ میلادی به مالدیو خودمختاری داد و هفده سال بعد در سال ۱۹۶۵ میلادی این مجمع الجزایر به استقلال دست یافت. کشور مالدیو که از حدود ۲۰۰۰ جزیره مرجانی تشکیل شده است، ۲۹۸ کیلومتر مربع مساحت دارد و در جنوب شبه قاره هند در اقیانوس هند واقع شده است.
