گل به خودی زدند!

_ حسین کنعانی مقدم در روزنامه حمایت نوشت: ۱. در مورد انتخابات ریاست جمهوری کشورمان هنوز بسیار می‌توان نوشت؛ به‌ویژه درباره حضور حماسی مردم علیرغم گلایه‌ها و سیاه نمایی‌ها. رسانه‌های بیگانه چند هفته به ۲۸ خرداد مانده با تمام توان به وارونه نمایی پرداخته و تلاش کردند رفتار سیاسی مردم را تغییر دهند. به‌این‌ترتیب که حضور در پای صندوق‌های رأی را بی‌فایده در بهبود معاش آن‌ها معرفی می‌کردند و با ارائه آمار و ارقام جعلی، درصدد بودند سیر نزولی اقتصاد را به گردن انقلاب و نظام بیندازند.

 

این در حالی است که مردم اکنون به این بلوغ رسیده‌اند که افول یا صعود شاخص‌های اقتصادی، به انتخاب آن‌ها برمی‌گردد و هر چه فیلتر‌های انتخاب نامزد اصلح، موشکافانه‌تر باشد، نتیجه آن مستقیماً به سبد آینده کشور ریخته خواهد شد. در طول هفته‌های منتهی به انتخابات حتی از سیاه نمایی دیگری رونمایی کرده و مدعی شدند رفتن پای صندوق‌های رأی، باعث سخت‌تر شدن شرایط معیشتی می‌شود!

 

تفسیر رهبر معظم انقلاب از شکوه انتخابات و برنامه‌های چندمرحله‌ای برای مأیوس کردن مردم بسیار خواندنی است؛ «انتخابات ۱۴۰۰، حماسه مردم بود... تحلیلگرانی که چشمشان به این انتخابات بود، آن‌ها می‌فهمند چه اتفاقی افتاد... در کجای دنیا معمول است و دیده می‌شود که همه دستگاه‌های تبلیغاتی مخالف، فعال و مؤثر به کار بیفتند برای اینکه به مردم نهیب بزنند که در انتخابات شرکت نکنید؟ رادیو‌های آمریکا، رادیو‌های انگلیس، رادیو‌های بعضی از کشور‌های مرتجع و روسیاه به کار بیفتند، عناصری از خودشان، عناصر خائنی هم از ایرانی‌هایی که زیر پرچم آمریکا و انگلیس زندگی می‌کنند و از آن‌ها ارتزاق می‌کنند، این‌ها شروع کنند از مدت‌ها پیش در رادیو، در تلویزیون، در ماهواره، در فضای مجازی به‌خصوص، نه یکی دو تا، صد‌ها بلکه هزاران شبکه و کار و مسیر برای اینکه مردم را از انتخابات دور کنند.» (۷ تیر ۱۴۰۰)

 

۲. بخشی از دلایلی که موجب شد دشمن پروپاگاندای سنگین و آتش ریختن بر روی افکار عمومی را آغاز کند، به این جهت بود که طبق ارزیابی‌ها دریافته بودند میزان مشارکت در این دوره با وجود نارضایتی‌های اقتصادی چشمگیر خواهد بود؛ لذا با تمام توان به عرصه آمدند تا یکی از درخشان‌ترین ادوار انتخاباتی در میانه سنگین‌ترین تحریم‌ها برگزار نشود. این پیش‌بینی از حماسه سیاسی ۲۸ خرداد، بدخواهان نظام را تحریک کرد از انواع و اقسام تبلیغات بهره بگیرند تا مردم را ابتدا دچار یأس و تردید کرده و سپس ناامید کنند. هرچند که پیش‌بینی آن‌ها در مورد میزان مشارکت درست بود، اما مثل همیشه گل به خودی زدند و قافیه را باختند چراکه از اساس، در شناخت ملت ایران دچار خطا‌های فاحشی بوده و هستند.

 

۳. طبق آمارها، چهار الی پنج مرکز منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای روی برخی هشتگ‌های ضد انتخابات متمرکز بودند و حدود ۱۰ هزار حساب کاربری با حداکثر ۳ هزار نفر آن‌ها را منتشر می‌کردند. شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های تصویری معاند حتی پا را فراتر از روش‌های معمول گذاشته و در خارج از کشور، ایرانیان را تهدید و مورد ضرب و شتم قرار دادند. دود این توحش و سبعیت البته به چشم خودشان رفت. برخی از هواداران براندازی که نقش پیاده‌نظام را در برابر سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌های ایران بازی می‌کردند، با دیدن خشونت این جماعت علیه رأی‌دهندگان، راه خود را از آن‌ها جدا کردند. بعضی از آن‌ها هم با نگرانی گفته‌اند چنانچه براندازان به فرض محال در ایران به قدرت برسند، رفتار آن‌ها با هر کسی که مخالفشان باشد، سرکوب و ارعاب خواهد بود. در نگاه کلان‌تر، سرمایه‌گذاری برای کاهش مشارکت عمومی با ابزار ارعاب و بازار گرمی اینترنتی، دو راهکاری بودند که با شکست سختی روبرو شد و همچون یک خودروی ترمز بریده، به ته دره سقوط کرد.

 

۴. کارستان مردم در انتخابات، خواب تحریم‌های بیشتر دشمن را نیز آشفته کرد. شبکه‌های فارسی‌زبان بیگانه چند روز پیش از ۲۸ خرداد رسماً اعلام کردند اگر میزان مشارکت پائین باشد، ایران در گفتگو‌های وین مجبور به امتیازدهی خواهد شد و قرارداد راهبردی جمهوری اسلامی با چین، به نتیجه نخواهد رسید. یکی از علت‌هایی که دامنه مذاکرات را به پس انتخابات کشاندند نیز این بود که قصد داشتند محصول فشار حداکثری و بدعملی برخی مسئولان را در پای صندوق‌های رأی درو کنند. چنانچه مشارکت کمتر از ۲۰ الی ۲۵ درصد بود، دشمن به اثربخشی کمپین تحریم، امیدوار می‌شد، ولی حضور حدود ۵۰ درصدی، این جنبش را فشل کرد، چراکه این میزان از مشارکت در شرایط جنگ اقتصادی و بمباران تبلیغاتی بی‌سابقه، بیش از رقم ذکر شده محاسبه می‌شود.

 

طبق پژوهشی که دانشگاه آمریکایی هاروارد به عمل آورد، کرونا بین ۹ تا ۱۱ درصد در کاهش میزان حضور رأی‌دهندگان در انتخابات سراسر جهان تأثیر داشته که این رقم برای فرانسه تا ۲۰ درصد بود. بنابراین، این رقم را در این دوره باید حداقل ۶۰ درصد محاسبه کنیم که چنانچه عوامل منفی در میان نبودند (تبلیغات دشمن، دلخوری مردم از عملکرد مسئولان، مانع‌تراشی در روند اخذ آراء، ...) حتماً این رقم به بیش از ۶۰ درصد هم می‌رسید.

 

حالا که نتیجه انتخابات و میزان مشارکت غرورآفرین مردم مشخص‌شده، برنامه نیز تغییر کرده و رسانه‌های معاند، عملیات روانی طولانی‌مدت علیه دولت آینده را در دستور کار قرار داده‌اند. دولت حداقلی و افراطی، بدون عقبه برجسته مردمی و عاری از دستاورد‌های بزرگ مثل مبارزه با فساد، گزاره‌هایی سست هستند که از حالا به بعد در کمان کمپین رسانه‌ای خواهند گذاشت؛ به این امید که دستکم بخشی از باخت سنگین خود را جبران کنند.

 

نکته، اما اینجاست که مردم با انتخاب خود، محرک اقتصاد و معیشت را در خدمت‌رسانی بی‌وقفه و جهادی یافته‌اند و یقین دارند توانمندی‌های داخلی به‌اندازه‌ای قوی و پرظرفیت هستند که پشت هر دشمن بدخواهی از طریق فعال کردن آن‌ها به خاک برسد و تمام نقشه‌های تحریم‌های با بن‌بست مواجه شوند.