ادبیات هند؛ قربانی استعمار پیر

: دنیای رسانه ای امروز می تواند ادبیات را به نوعی حرکت دهد که زبان بومی شما بتواند شکلی جهانی پیدا کند ، اگر زبان این کارکرد را نداشته باشد لااقل مفاهیم می توانند این شکل را ارائه دهند که به عنوان نمونه می توان به بخشی ازادبیات داستانی آمریکای جنوبی اشاره کرد که این نکته را کاملا نشان می دهد.

به گزارش ، روزنامه فرانسوی لوموند در بخش فرهنگی خود با اشاره به وضعیت کنونی ادبیات و هنر در هند نوشت : از نگاه اروپا ، ادبیات هند نوظهور است اما کافیست برای پی بردن به واقعیت های ادبیات و هنر در این کشور پرجمعیت به تفحص بیشتر در این زمینه ها بپردازیم.

البته نه نباید تنها به آنچه که در این بخش نوشته شده بسنده کنیم .زیرا دنیای ادبیات هند نه تنها نوظهور نیست بلکه گذشته تاریخی دارد که می تواند بر ادبیات بسیاری از کشور غالب باشد.

بنابر این گزارش، جشنواره ادبیات و کتاب " جی پور " که هر ساله در هند برگزار می شود بیش از 250 هزار آثر در دید بازدیدکنندگان قرار می گیرد که شامل نویسندگان داخلی و بین المللی می باشد.

درواقع این نمایشگاه کتاب به چهارراهی برای عرضه کردن ادبیات جنوب آسیا و دیگر نقاط جهان به شمار می رود.

"نامیتا گوخال" رئیس این جشنواره می گوید: دراین جشنواره آثاری با 24 زبان حضور دارند و طی سال های گذشته به عنوان یکی از جشنواره های مهم بین المللی و سکوهای مهم و استثنایی ادبیات اقصانقاط جهان است .

در بخش دیگری از این گزارش ، جایگاه این جشنواره و مشارکت گسترده آثار داخلی و خارجی در آن نشان می دهد که بتدریج ادبیات هند دریچه های شناخت از خود را به سوی دنیا باز کرده است.
به گفته کارشناسان شبه قاره هند، بعد ازاستعمارانگلیس وآمیختگی های فرهنگی هند با استعماربریتانیا، ادبیات سرزمین 72 ملت نتوانست جایگاه خود را عرصه جهانی نشان دهد .

آنچه به عنوان میراث پیراستعمار که خوشایند لندن نشینان بوده، گهگاهی ترجمه شده است و مردم هندوستان ادبیات غنی خود را در چهاردیواری این سرزمین پهناور نگه داشته اند.