الزامات رونق انتخابات

- اصغر زارعی در روزنامه حمایت نوشت: انتخابات یکی از برجسته‌ترین انواع مشارکت یک ملت در حمایت از نظام حاکم و تجلی بارز اراده مردم در تعیین سرنوشتشان به شمار می‌رود. بنابراین، حضور گسترده ملت در پای صندوق‌های رأی، اعلام اطمینان و اعتماد به برنامه‌های کلان و سیاست‌هاست. در جمهوری اسلامی، شاخص جمهوریت از صدر تا ذیل حاکمیت متبلور است؛ به‌نحوی‌که حتی رهبری نظام به شکل غیرمستقیم از طرف مردم انتخاب می‌شود. ازاین‌رو، انتخابات نمونه‌ای شفاف از مردم‌سالاری با صبغه دینی است که نسخه بومی و منحصر بفرد کشورمان محسوب می‌شود، چراکه از آفت‌های دموکراسی نظام‌های لیبرالی مصون است و در کنار شاخص اسلامیت، به جمهوریت معنایی با رنگ و بوی الهی می‌بخشد.

بازخوانی مواضع رهبر حکیم انقلاب نیز حاکی از آن است که ایشان بر حضور همه آحاد ملت فارغ از سلایق سیاسی تأکید دارند تا از این طریق، در تعیین مقدرات کشور سهیم باشند. با اینکه در برخی از ادوار انتخاباتی، تهدید‌ها و چالش‌هایی شکل گرفت، اما سیاست نظام به شکل واقعی و نه تبلیغاتی، همواره تقویت رکن جمهوریت از رهگذر برگزاری پرشور انتخابات را در پی داشته است.

همین امر ثابت می‌کند که این رویداد اساسی، هم دارای اعتبار و وجاهت است و هم واقعی است و اگر غیر از این بود، اساساً ترغیب و تحریض مردم برای شرکت در آن، بی‌معنا بود.

ناگفته نماند که علیرغم پروپاگاندای سنگین اخیر رسانه‌های دشمن برای ناامید کردن مردم، این واقعیت را حتی معاندان نیز نمی‌توانند کتمان کنند که آنچه از صندوق‌های رأی بیرون می‌آید، همان است که ملت اراده کرده‌اند. افزون بر این، در برخی از دوره‌ها نیز دیده‌شده که دشمن از مردم خواسته به یک نامزد خاص رأی دهند، چون گمان می‌کرده که او در راستای خواسته‌هایشان کار خواهد کرد. همین امر نیز مهر تأیید بر صحت و سلامت انتخابات است.

حتی اگر برخی رؤسای جمهور در نظامات تصمیم‌گیری و تصمیم سازی خود دچار اشتباه شده باشند و در برهه‌هایی با اقدامات خود، بساط سور و سات بدخواهان را فراهم کرده باشند، از چشم رأی‌دهندگان دور نمانده است. این کارکرد مردم‌سالاری است که هر نظامی در حرکت خود به‌سوی قله‌ها، در انتخاب مدیران و برنامه‌های آن‌ها دچار کاستی‌ها و اشتباهاتی شود و انتخابات، این مجال را فراهم می‌کند تا با حضور چهره‌های جدید و رویکرد‌های کارآمد، امورات معطل‌مانده کشور دوباره به ریل بازگردد.

با این حساب، کوبیدن بر طبل ناامیدی به این بهانه که ملت در تعیین سرنوشت خود دخالتی ندارند، عین خیانت به کشور است. این امر جدای از بدعملی‌هایی است که گروه‌هایی از مردم را برای شرکت در انتخابات دلسرد کرده و منظور از این سخن، رسانه‌ها و جریان‌های غرض و مرض‌داری هستند که سال‌هاست تلاش می‌کنند مأموریت ناتمام اپوزیسیون ورشکسته خارجی را در کشور به سرانجام برسانند. وجه مشترک همه آن‌ها هم این است که خود را در ظاهر، طرفدار کشور و حتی نظام جا می‌زنند، اما انتخابات واقعی را مادامی‌که برخی از سازمان‌های قانونی همچون شورای نگهبان فعالیت دارند، نمی‌پذیرند.

همین ادعای حذف نهاد‌های ناظر در انتخابات از قضا حاکی از عدم صداقت آن‌ها در تعهد به کشور است، زیرا اگر کسی قانون اساسی را پذیرفته باشد، نمی‌تواند برخی از قواعد را برحسب سلیقه قبول کند و به بعضی از مفاد آن در قول و عمل، پشت پا بزند. ضمن اینکه افرادی باید پا به این جرگه بگذارند که بدیهیات انقلاب ازجمله قانون اساسی و اسلام را از عمق جان پذیرفته باشند و این قاعده‌ای است که در همه جای جهان، با جدیت ملاحظه می‌شود.

شکل دیگر از جرزنی‌های سیاسی در میان برخی از جناح‌ها عبارت است از اینکه به‌پای صندوق‌های رأی می‌روند، ولی در موعد حسابرسی و شمارش آرا، نتیجه را به شرطی می‌پذیرند که نامزد موردنظر آن‌ها برنده‌شده باشد. در بیان دلایل خود نیز احتجاج می‌کنند که اکثریت مردم با نسبت آرای بسیار زیاد به نامزد محبوب آن‌ها رأی داده‌اند؛ بی‌آنکه سند و مدرک قابل‌اعتنایی ارائه کنند. البته که در یک رویداد بزرگ ملی ممکن است تخلفات اجتناب‌ناپذیری رخ دهد، ولی نکته مهم آن است که خدشه‌ای بر فرایند کلان و سلامت انتخابات وارد نمی‌کنند، کما اینکه تخلفات انتخاباتی حتی در کشور‌هایی که خود را مهد دموکراسی می‌دانند، بار‌ها گزارش شده‌اند.

به تعبیر مقام معظم رهبری؛ «انتخابات یک فرصت مهم است؛ نباید مردم را دلسرد کرد... از اول انقلاب تا به امروز همه انتخابات‌ها سالم بوده است؛ برخی تخلفات کوچک بوده، اما درنتیجه کلی هیچ تأثیری نداشته است... بعضی انتخابات را فقط وقتی قبول دارند که نتیجه به نفع آن‌ها باشد.» (۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۰)

از سوی دیگر، افرادی که مغرضانه یا ناآگاهانه مشغول منفی‌بافی و سیاه نمایی کارکرد انتخابات هستند، مغایر با منافع و امنیت ملی گام برمی‌دارند. امنیت، زیرساخت و بستر هر تحرکی در کشور است و آرای مردمی باعث قوام و دوام آن می‌شود. به این مفهوم که حضور پرشور و با نشاط مردم در این همایش سیاسی، شرّ بسیاری از تهدیدات را از کشور دور می‌کند و اصطلاحاً حساب کار را به دست توطئه گران داخلی و خارجی می‌دهد.

به عبارت ساده‌تر، امنیتی که امروز علیرغم موج دشمنی‌ها در کشور ساری و جاری است، مرهون حمایت مردم از جمهوریت نظام بوده و هست؛ و بالاخره اینکه همه این مقدمات برای آن است که نامزد‌های کارآمد و اصلح وارد میدان شوند؛ افرادی که به نقاط ضعف و قوت، پستی‌ها و بلندی‌ها، پتانسیل‌ها و توانمندی‌ها آگاه هستند و برای فعال‌سازی حداکثری آن‌ها برنامه و طرح مدون دارند.

طبعاً نامزد‌هایی که وعده‌های خارج از عرف و یا مغایر با ظرفیت‌های کشور می‌دهند، هم نزد افکار عمومی و هم در برابر دستگاه‌های قانونی، فاقد صلاحیت هستند. بیان وعده‌های زرد و انتخاباتی، سطح انتظارات را ای‌بسا به‌صورت کاذب افزایش داده و باعث ایجاد هزینه برای نظام می‌شود. بنابراین، انتظار می‌رود که مردم، مسئولان و نامزد‌های انتخاباتی به وظیفه قانونی و تاریخی خود عمل کرده و مرتکب عمل یا اظهار سخنی نشوند که برون‌داد آن، یأس و دلسردی جامعه باشد و نتیجه‌ای را رقم بزند که نظام سلطه سال‌ها به دنبال آن بوده است.