بر سر کوشک قجری الهیه چه آمده؟!

- در حالی که ۲۷ سپتامبر مصادف با ۵ مهرماه به‌عنوان روز جهانی جهانگردی در تقویم جهانی نام‌گذاری شده پرداختن و جستن و پرسیدن از ساختمان‌ها و بنا‌های قدیمی کم فضیلتی نخواهد بود. چرا که همین هم خود در حکم گرامی داشتن این میراث‌های فرهنگی زیباست.

 

در این بین شهری مانند تهران که از دویست سال پیش تاکنون عنوان پایتختی کشورمان را یدک می‌کشد هم قابل انتظار است که انبوهی نشانه و نماد و یادگاری از این تاریخ دویست ساله پایتختی اش به جا گذاشته باشد؛ و چه بهتر که این نشانه و یادگاری تاریخ برای تهران همین کاخ‌ها و کوشک‌ها و بنا‌های پرشمارش باشندکه دل هر گردشگر و گذرنده‌ای را با زیبایی‌ها و چشم نوازی هایشان می‌توانند به تسخیر دربیاورند.

 

گرچه که صحبت از بنا‌های قدیمی تهران ذهن را به سمت بنا‌های نامداری نظیر کاخ گلستان یا سعدآباد و دیگر نظایر باشکوهشان می‌برد، اما در گوشه و کنار این شهر به نسبت قدیمی می‌توان از بنا‌هایی هم سراغ گرفت که انگار در گمنامی خودشان و بی توجهی ما فرو رفته اند و دور نیست که این غفلت و نادیده گرفتن حکم به نابودیشان هم بدهد.

 

از میان چنین بنا‌هایی یکی هم کوشک زیبایی است افتاده در میان برج‌های نیم ساخته یا سر به فلک کشیده الهیه که کم مانده به کلی مدفون و بی جان شود.

 

نگاهی به چشم انداز این کوشک زیبا که با همه دلفریبی و جمالش میان برج‌های قلدر گردن کشیده هر دل نازکی را وا می‌دارد که در خیالش آن را عروس سیاه بختی بداند برای یک کدام از این برج‌های گردن کشیده مهیب.

 

با این وصف سراغ حسن خلیل‌آبادی، رییس کمیته میراث فرهنگی و گردشگری شورای اسلامی شهر تهران، ری و تجریش رفتیم تا بدانیم چه بر سر این کوشک تنها مانده الهیه قرار است بیاید.

 

خلیل آبادی از شنیده شدن اینکه در منطقه الهیه کوشکی قجری و قدیمی بین برج‌ها و ساختمان‌های بلندمرتبه مورد بی توجهی قرار گرفته گفت و نارضایتی اهالی را یادآوری کرد که این وضع را تعرض به این میراث فرهنگی دانسته اند.

  

 

با این همه رییس کمیته میراث فرهنگی و گردشگری شورای شهر گفتگوی مفصل درباره این کوشک قدیمی و وضع و حالش را موکول به فردا کرد تا کارشناسان کمیته میراث فرهنگی شورای شهر از محل بازدید کرده باشند و گزارشی از آن داده باشند. حال ما می‌مانیم و امیدی برای عنایتی به حال این کوشک.