فعال سازی مکانیسم ماشه؛ شلیک به مغز شورای امنیت!

- دولت دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا رسماً خواستار فعال سازی مکانیزم ماشه شده است. در ابتدا در خصوص مکانیسم ماشه باید این نکته را یادآور شد که به استناد بند‌های ۳۶ و ۳۷ (برنامه جامع اقدام مشترک) برجام، کمیسیون مشترکی پیش بینی شده که هر یک از طرف‌های توافق می‌توانند شکایت خود را در آن مطرح کنند و کمیسیون برای تعیین تکلیف موضوع، پانزده روز فرصت دارد.

مسائل حل و فصل نشده به وزیران خارجه ارجاع داده می‌شود، و پانزده روز دیگر فرصت دارند؛ و سپس کمیسیون مشترک پنج روز دیگر فرصت دارد تا مسئله را حل و فصل کند.

 

اگر پس از این فرصت جمعأ ۳۵ روزه، طرف شاکی رضایتش حاصل نشود می‌تواند موضوع را به عنوان سرپیچی مهم از توافق، به شورای امنیت ارائه دهد، و این شورا موظف است ظرف ۳۰ روز در مورد قطعنامه‌ای برای ادامه تعلیق تحریم‌ها رای دهد. قطعنامه‌ای که طرف شاکی (بجز آلمان که عضو دائم شورای امنیت نیست) می‌تواند وتو (حق ناعادلانه‌ای که هر روزه مفسده‌های آن بیشتر بروز می‌کند) نماید که در این صورت تحریم‌ها مجددأ باز می‌گردند.

ایالات متحده با روی کار آمدن ترامپ مطابق شعار‌های تبلیغاتی که داده بود از برجام خارج شد تا به تصور فشار بر ایران، کشورمان را پای میز مذاکره کشانده و توافقی جدید حاصل کند.

 

با اقدامات هوشمندانه و گام به گام، کشورمان در برابر تمامی بد عهدی طرف‌های باقیمانده در برجام مماشات کرد تا لغو تحریم تسلیحاتی طبق برجام پاییز امسال فرا رسد و احتمالأ اقدام به خرید، تجهیز و نوسازی ادوات دفاعی خود کند.

 

 

آمریکا که به هدف خود در وادار کردن ایران به مذاکره و توافق مجدد نرسیده حال سراسیمه به هر دری می‌زند تا مانع از لغو تحریم‌های تسلیحاتی شود و این تحریم‌ها را تمدید کند.

حال راه حل را در استفاده از مکانیسم ماشه می‌بیند که مقدمتأ این مکانیسم شرح داده شد. ولیکن ترامپ وقتی این حق را می‌تواند تصور کند که عضوی از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) باشد. در صورتی که قبلأ از این معاهده خارج شده است و دیگر چنین حقی ندارد و به عنوان یک غیر عضو فاقد مجوز چنین کاری است.

ظاهراً آمریکا قلدرمآبانه قصد دارد توأمان با تفسیری اشتباه از قطعنامه ۲۲۳۱ و استفاده از منافذ آئین‌نامه‌ای منشور سازمان ملل این مکانیسم را فعال سازد.

امیدوارم شورای امنیت سازمان ملل بیش از این خود را مضحکه جهانی نکند گرچه حتی اگر ایالات متحده با ملعبه قرار دادن قوانین و آیین نامه‌ها موفق به این کار شود، ضمن بی اعتبار کردن خود و عدم همراهی کامل بسیاری از متحدانش، تیری نیز به مغز کهنه و فرتوت شورای امنیت سازمان ملل شلیک خواهد کرد.

کارشناس حقوق بین الملل، حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری